Bok nr. 6 -2017: Naboparet

"Naboparet" er en ny internasjonalt bestselgende psykologisk spenningsroman fra forlaget som ga ut "Piken på toget" og "Jeg er pilegrim". Barnevakten avlyser i siste liten, og Anne og Marco lar sin seks måneder gamle datter, Cora, ligge hjemme og sove mens de går til naboene i huset ved siden av for å spise middag. De har med seg babycall og veksler på å gå hjem og se til henne hver halvtime. Likevel, da de kommer hjem på slutten av kvelden, står døren på gløtt, og Cora er borte ... Hva har skjedd? Hvem kan stå bak? Anne og Marco begynner å grave i hverandres historier. Vet de alt om hverandre? Kjenner de familiene sine, vennene? Og hva vet vi om naboene våre? Naboparet er en intens psykologisk spenningsroman som får hårene til å reise seg! «En ytterst fengslende historie med mange vendepunkt som vil sette leserne på en emosjonell berg-og-dal-bane. Sjokkerende avsløringer fikk meg til å bla som en gal.» - Tess Gerritsen, forfatter av bestselgeren Playing with Fire «Den nye thrilleren man har snakket mest om i 2016.» -
.................................................................
Denne boka las eg ferdigs ist natt då eg låg og ikkje fekk sove. Teksten som eg har saksa frå nettet fortel kva boka handlar om. Eg likte boka og den høver veldig godt å lese som lydbok, fordi det er få personar og ei handling som er lett å følgje. Eg tenkte litt på "Flink pike" då eg las boka, det gjorde eg også då eg las "Piken på toget" som den blir samanlikna med i den kopierte teksten. (Men ingen av dei kjem opp mot "Flink pike".) Eg har lese mykje krim i mitt liv, men likar betre "psykologiske spenningsromanar". Vil ikkje skrive meir sidan eg veit at dørene mine kjem til å lese same boka med det første.

Dagbok 2017: 5.februar

Klokka er 19.15, temperaturen ligg og vaker rett under 0 grader og vi har hatt enda ein fin dag.
Sola kom før klokka var 10 i dag også og var her til kl.16, men var vekke ei stund innimellom på grunn av skyer. Det hindra meg i å stikke av ut i dag, og det var bra.
Etter å ha neglisjert husarbeidet fullstendig i to dagar, måtte eg gjere ein liten innsats i dag. Eg måtte til dømes rydde og vaske på badet, så eg tok ein sveip over kjøkkengolvet med det same.
Etter at eg i lang tid ikkje har laga særleg mykje mat, har eg lagt meg til lettvinte vanar. I dag laga eg kjøttbollar av vanleg kjøttdeig frå frysaren. Laga lys saus til, og det blei heilt nydelig. Denne retten laga eg relativt ofte då ungane var små, men i seinare år har vi stort sett levd på fisk. Fekk inspirasjon til å ta opp att gamle vanar då Nils var på Ørstaheimen, for der fekk han kjøttbollar. Kjøttdeigen spedde eg med egg og heilmelk, og sausen inneheldt både smør og fløyte, så det er slutt på magre dagar her no. Hadde Nils vore i sitt gamle ess hadde han vel ete minst det dobbelte av det han gjorde i dag, men eg får vere glad for at han får i seg ein vanleg porsjon. Det er to ting eg må ha i bakhovudet når eg lagar mat til han: proteinar og kaloriar. Og så et eg sjølv av samme maten.......
Etter vi hadde ete middag og drukke kaffi skulle eg slappe av med bok og strikketøy, men hovudet datt berre ned, og i fare for å bli spidda på strikkepinnane, måtte eg berre gi meg over og slappe av i godstolen.
Eg har skrive om støvsugarposar før i veka, og i kveld fekk eg dei levert på døra av seljaren. Det er nesten som ein blir litt forundra når folk held det dei lovar. Posane var dessutan billegare enn på nettet.(Eg måtte berre sjekke!)
Nils har vore ganske bra i dag. Eg veit ikkje kva det kom av at han var så uvel i går.
I dag har vi ikkje hatt besøk, men i morgon klokka 11.00 kjem "badevakta" (heimesjukepleien).
Boka over er eg ikkje heilt ferdig med, så de får vente på MIN dom.

Dagbok 2017: 4.februar

Klokka er20.00, temperaturen er + 4 grader C, og det har vore ein strålande dag. Vi hadde sola inn i stova frå klokka 9.50 til nærmare kl.16.00. For Nils vart det for varmt, han likar seg betre i kjølige rom.

Det vart lite og ingenting gjort med meg, anna enn at eg strikka ferdig eit lestepar og festa trådane mens eg høyrde lydbok. Vi hadde bestemt at vi skulle ete graut til lunsj/middag i dag, for eg har eit lite lager av ferdigkokt risgraut. I tillegg hadde eg att litt suppe frå i går. Eg åt, men Nils åt berre suppe og så la han seg inn på datarommet.

Eg berre måtte ut i sola og finevêret, og skulle ta ein rask tur rundt Storebakken mens Nils kvilte. Då eg kom opp på toppen, såg eg at stigen opp til Raudehytta var fin og tørr, så eg tok sjansen, til tross for at eg hadde dei fine rosa joggeskorne på meg.  Opp kom eg utan problem, til tross for at det er år og dag sidan eg har vore ute og gått i terrenget. Fin utsikt frå altanen på hytta. Så gjekk eg frå hytta opp på skogsvegen, og vegen til endes, der kvilebenken står. Det er ikkje langt, men eg brukte lang tid sidan eg møtte ei dame eg kjenner og vi hadde veldig mykje å snakke om. Eg kunne gått ned att Åsmundmarka , men var redd der var glatt så eg tok vegen tilbake.Eg vart borte litt lenger enn eg hadde tenkt og hadde ikkje mobil med meg. Det var korttenkt, med tanke på han som var heime. Men det gjekk bra. Solveig hadde ringt og ho kom ei lits stund seinare. Vi var på Coop og handla begge to, og så drakk vi kaffi i lag. Nils har ikkje vore i form i dag, men etter at Solveig hadde reist, fekk han endeleg i seg litt mat, så eg trur han kjem seg til att.

For meg var det ei oppleving å komme ut i frisk luft og natur. Eg har vondt i ryggen, men ikkje i føtene. Litt må ein tole.

Dagbok 2017: 3.februar

Klokka er 21.50, temperaturen er + 6-7 grader C og vêret er framleis like vårleg. Det einaste vi saknar er sola ,som er bak ei lag med skyer.
I dag har eg hatt kjensle av at det er laurdag, derfor har eg ikkje gjort noko særleg verken husarbeid eller anna. Hadde tenkt å gå ein tur -men slo det i frå meg.
I dag tidleg kom Nils inn på stova der eg sat og strikka etter frokost, utan rullator og fullt påkledd. Det var eit kjekt syn, men eg vil helst at han brukar rullatoren slik at han har noko å gripe tak i om han skulle bli ustødig.
Før middag gjorde eg ikkje stort anna ennå dusje og vaske håret -og sette på ei vaskemaskin. Lurte meg til å høyre litt lydbok innimellom mens eg strikka på eit par lestar-som vanleg.
Fekk melding frå Margrete at ho kom ein tur etter arbeidstid. Hadde eg visst at ho hadde tid å vere ei stund, skulle eg laga middag. I staden blei det berre kaffi og litt kake. Det viktigaste for oss er no praten, å få "frette" litt nytt frå fleire kantar, når vi sjølve er så stadbundne.
Det vart kjøttkaker til middag i dag også, Nils hadde lyst på restar frå i går. Eg laga ei suppe også, som berre eg har ete av til denne tid. Nils et nesten normalt no, og det er bra. Det som ikkje er så bra er at eg også et, no når eg hadde vent meg til å ete minimalt. Å tru at ein kan miste særleg mykje vekt ved å mosjonere kan ein berre gløyme, det er berre ein veg til eit slankare liv og det er mindre mat. Ja, no tenkjer eg ikkje på dei som mosjonerer skikkelig hardt - det kan ikkje eg gjere.
Elles har det blitt mykje stillesitting på meg i dag, og ein god del TV. Og meir blir det vel utover kvelden.
Planar for morgondagen har eg ikkje enno, men det kan no hende at noko eller nokon dukkar opp.
Eg held på med ei ganske spennande bok for tida, så eg er litt ivrigare å lese enn eg har vore i det siste.
Ønsker alle ei fin helg!

Dagbok 2017: 2.februar

Klokka er ca. 19.00. Temperaturen er ca. +7 grader C, stort meir veit eg ikkje om vêret, for eg har knapt vore ute for ei dør. Men det har i alle fall ikkje vore mykje sol.
Det har vore ein "aktiv" dag i dag. Eg vakna nokså tidleg , men stod ikkje opp før klokka 9. Då kveikte eg i omnen, laga til frokost etc. før Nils stod opp. Vi var ferdige med frokosten i god tid før heimesjukepleiaren kom. I dag var det ein ung gut frå Hovdebygda, som presenterte seg som sjukepleiar. Han hadde med seg plaster, slik at han fekk skifte på hofta til Nils. Han har skada huda litt der han stråla. Det såg heilt fint ut. Elles gjer dei ikkje så mykje dei som kjem her, men dei er til stades mens Nils dusjar i fall han skulle miste balansen. Det er den hjelpa vi har bede om til denne tid. Antisklimatta eg kjøpte i går virka heilt fint.
Så fekk Nils slappe av ei stund til Einar kom og tok han med til frisøren. Det gjekk heilt fint, og det var kjekt å sjå Nils med litt meir normal frisyre igjen.
Mens dei var vekke laga eg ferdig middagen, som i dag var heimelaga kjøttkaker i brun saus med diverse tilbehør. Til dessert hadde vi hermetisk frukt med krem og is.
Nils åt berre dessert i første omgang, men Einar og eg åt godt. Nils åt middag litt seinare, og då åt han to store kjøttkaker, med saus og tilbehør. Han er mest glad i mat med saus.
Eg er ikkje vant til å ete så mykje, så eg sovna i stolen med lydbok på øyret etter at Einar hadde reist.
I kveld hadde vi besøk av Magnar Hjertenæs som henta rekneskapet til SV. Nils har vore kasserar i mange år, så no er det rimeleg at andre tek over. Så gjekk også denne dagen over i historia. Tida flyg, same korleis det er. Nils er ganske bra, men blir veldig fort sliten, noko som blant anna kjem av tablettane han tek.

Dagbok 2017: 1.februar

Klokka er 19.00, temperaturen er + 4 grader C og i dag har det regna aldri så lite. Men det er berre vegar og ikkje glatt.
I dag kom Marit nedom med eit blad til Nils, og sidan ho skulle på Kiwi og handle slo eg meg i lag med henne. Eg fekk handla slikt som er tungt å bere, så eg kom heim med både melk og frukt av ymse slag.
Klokka 14.30 kom kreftsjukepleiaren innom ein tur, det er heldigvis den samme støtt, ei vaksen dame som er grei å prate med.
Vi åt spekemat og potetsalat etter at ho var reist. Resten av kaka pluss kaffi til dessert. Nils et litt meir enn meg, så det er ikkje krise.
Det som var meir krise var at Nils var lens for tablettar mot kvalme, det vart litt rot med medisinen sidan han fekk medisin både på sjukehuset og Ørstaheimen mens han var der. Han trudde ikkje der var meir på resepten, så han ringde på legesenteret og bestilte ny resept. Etterpå begynte han å lure på om der kanskje var meir att på resepten likevel og ringde apoteket. Der var meir å hente, ja.
Sidan eg hadde lyst på ein vandretur tilbaud eg å gå nedover på Amfi, og det gjorde eg. Eg sørga for at utedøra var open og at Nils hadde fleire telefonar i nærleiken, og så gjekk eg.
Det var godt å komme seg ut litt, og heilt greitt å fare åleine. Eg fekk medisinen og tok meg ein tur opp i andre etasje på Amfi. Hadde oppdaga at eg ikkje hadde eit einaste skjerf som passa til dei to nye genserane mine, så eg kika inn på Miss B- og der var eit heilt stativ med skjerf på sal. Såg straks eit som høvde med fargen, men det var eit anna eg kjøpte. Før 349 kr, no 100 kr. Eit bra kjøp!
Så gjekk eg opp i Gågata og ut til Europris, der eg kjøpte ei sklimatte til dusjkabinettet- for 100 kr. Det vart ein billeg bytur, men no var eg begynt å bli sliten. Eg kom meg opp Garvargata. Då såg eg ein bil som stoppa i sidegata opp til Kornberg. Det er ikkje ein naturleg plass å stoppe, og bilen kjende eg ikkje. Men då det kom ut ein mørk kraftig kar på ca 2 meter kjende eg att Jørn.(Det var mørkt). Så fekk eg skyss heim i dag også.
Nils hadde vore åleine heile tida, men funne seg ein fotballkamp.
I morgon er det heimesjukepleie og frisør.

Bok nr.5 -2017:Vær snill med dyrene.

Dette er årets (2016) Brageprisvinnar, ei bok på 3 CD-plater. Kanskje kjem den i kategorien "Ei lita perle av ei bok". Eg vil ikkje skrive for mykje om den, sidan fleire i familien skal lese den med det første.

Eg vil framheve språket og opplesaren, som får fram der særeige rytmen i språket. Her blir mykje sagt med få ord, og mellom linjene. Kort sagt handlar boka om det å vere mor og det å vere dotter. Elles er det mykje å finne om boka på nettet. Eg vart litt nyfiken på denne boka sidan eg såg eit intervju med forfattaren på TV.  Anbefalt.

NB: Eg elskar korte bøker.