Barnebarn

Dette bildet kom på Facebook i går. Ei av døtrene til Margrete hadde klipt seg-og stilte med heilt ny frisyre. Men var det Ingeborg eller Amanda?  Eg må vedgå at eg tvilte. Det likna på begge to-eg visste at Ingeborg skulle klippe seg, men det likna mest på Amanda, Kanskje! Eg måtte berre spørje, og det er Amanda. Men sjølv Margrete hadde vore i tvil. Amanda skal no bu på hybel hos farmora i Volda og begynne på 1.året på musikklinja på VVS.

Den yngste av dei 11 barnebarna våre, hadde sin første skuledag i dag-17.august.

Det ser ut som om han er moden for nye oppgåver. Vi ønsker Ingar lykke til.

Vermelding 10.mars - 2012

Klokka er no15.15, temperaturen ca +6 grader C. No er det ganske bra ver ute, sola er framme så vidt også, men før i dag har vi hatt mykje VER. Det starta med hagl, torever og sterk vind, så gikk det over til regn og iskald nordavind.

Vi hadde tenkt oss ein tur til Vik i dag, men så fekk vi melding frå Margrete om at Amanda skulle spele på 12-konserten i Voldakyrkja i dag, så då blei det ein tur dit også. Amanda spela to nummer på kornett: Mull of Kintyre og Den bakvende visa, og var flink, som ho alltid er. Vi høyrde vi på mange andre flinke born også.

På vegen ut tok vi bilde av Erlend ved modellen av den gamle Voldakyrkja.

I våpenhuset heng det også eit maleri med motiv frå gamlekyrkja.

Heime i Ørsta var vi på Amfi og handla. Som de kan sjå på bildet er den fine muren mot sjøen er aldeles øydelagd av Dagmar, som har skylt småstein og anna fyllmasse oppå land.

No har vi ete ferdiggrilla kylling, loff og salat som vi kjøpte meg oss heim frå Coop Mega. Ei heil kylling kostar om lag det samme som ein kopp capuccino på kafé. Litt artig samanlikning, synest eg.

Vermelding 31.august 2010

Klokka er 12.00. Ute er det skodde og regn,temperaturen er +12 grader og det er ikkje ute verande.

Derfor har eg halde meg på kjøkkenet og baka brød etc. i dag. Lenge sidan sist eg baka; dels har vi hatt brød i frysaren, dels har vi kjøpt. Nils har styrt med eitt og anna i garasjen, no har han tatt ein tur til sin gamle arbeidsplass.

31.august var ein viktig dato i min barndom, då hadde nemlig pappa fødselsdag, han var fødd i 1899. Og ikkje nok med det, mormora mi, besta, var også fødd på denne dagen, men 20 år tidligare. Derfor minnest eg desse to litt spesielt denne dagen.

Pappa vaks opp på Skarnes der far hans var stasjonsmester. Faren døde då pappa var i 10-11-årsalderen, og seinare gifte bestemor seg opp att med ein mann frå Eid, og slik hamna dei der.

Besta kom frå Breim, eller Byrkjelo, som kanskje er eit meir kjent namn. Ho gifta seg med besten som var frå Innvik, og dei vart buande der.

På bildet over er det pappa som sit på fanget til faren sin, Olaus. På bildet under ser vi besta, ho var sikkert over 80 år her.

Leikeplassen ved Vikemarka skule.

 

Vel framme i Kongsberg.

Solveig og Øystein kom fram til Kongsberg i går. Her er dei i lag med dei to minste gutane.

Det ser ut som om Mellombror har eit skikkelig problem med det elektroniske spelet sitt, etter ansiktsuttrykket å dømme.

Ingar 2 veker gammal.

Bildet har eg kopiert frå Kongsbergbloggen i tilfelle ikkje alle er inne på den.Litt spesielt å ha eit barnebarn som ein ikkje har sett.Dei fleste av barnebarna har vi fått sjå første dag-men det går ikkje med dei som bur såpass langt borte. Ein fin gut er det i alle fall. Heilt objektivt sett også! Gler meg til eg får halde han!

Guten har fått namn.

Dette bildet er tatt i dag. Han ser kanskje litt gul ut, men det er ikkje noko som feilar.(Det er vel heller noko som har med fotoapparatet å gjere).Han er ein snill og fredelig gut, så langt, og no har han fått namnet Ingar.Han er ikkje oppkalla etter nokon, og han får eit namn som ikkje heng på alle. Namnet skal bety noko slikt som "Han som vernar guden Ing"- eller noko i den dur. Det er i alle fall eit norsk namn, og vi likar det.

Og her er guten!

Bildet hadde ein talkode: 3825/51/37.

Dei to første tala går eg ut for er vekt og lengde. Eg har fått løyve til å legge bildet ut på bloggen.

Kva guten skal heite er enno ikkje bestemt, men eg tippar det blir eit solid norsk namn.

50 år går alt for fort !

I dag er det 50 år sidan Nils og eg ringforlova oss på Øygarden, der eg budde på den tida.Mykje har skjedd på desse åra, men når ein ser tilbake, virkar det ikkje som det er så lenge sidan.Om forlovelsesdagen har eg skrive før.

Kanskje litt dramatisk å forlove seg på Halloween, men kven hadde høyrt om det den gongen? Ringane er det lenge sidan vi tok av osså oss, fingrane vart for tjukke.....

Bildet er ikkje godt, men det er i alle fall eit minne frå tida som "piken i dalen". Bildet er frå våren 1960 og kjolen min er grøn.Det var ein ermelaus kjole med jakke over, slik moten var den gongen.

Solveig fyller år.

I morgon fyller Solveig 46 år, men sidan dei står på reisefot, tenkte eg det var best å vere litt tidleg ute med gratulasjonen. Sommaren 1963 då Solveig kom til verda, var det varmt og fint, om lag som no.Den dagen ho vart fødd kom s.Åse inn på fødestua til meg med ei rose og sa:Her kommer jeg med sommerens første rose.Ho hadde plukka den i sjukehushagen. Nils var langt borte, på Island og fiska, så han fekk ikkje sjå jenta før ho var 6 veker gammal.Men det vart sendt radiotelegram til han om det som hadde skjedd.
Frå Innvik kom det besøk etter få dagar, og besta Marie Eline fekk halde det første oldebarnet sitt.Solveig var vårt første barn og mamma sitt første barnebarn, og det einaste oldebarnet Marie fekk oppleve.

Her har vi flytta oss fram til sommaren 1987, då vart Solveig sjølv mor. Einar var det første barnet hennar, vårt første barnebarn og mamma sitt første oldebarn.

Slekt skal følge slekters gang- "skal tru om eg nokongong får komme på oldemorsplassen," tenkjer eg.

Vi vil i alle fall gratulere Solveig hjertelig med dagen. Sjåast i Ørebro?

Mimring om Margrete.

Her er heile storfamilen samla på tunet vårt 2.august 1992. Lise og Kjell kom innom på besøk, og det er dei som har tatt bildet.To naboungar ville også vere med , dei står heilt til høgre.Som de ser hadde vi berre to barnebarn på den tida. Storfamilien er blitt monaleg større sidan den gongen.

Her er vi på hotellet på Eid. Året er 1989 og mamma fylte 85 år. Ho spanderte middag på den nærmaste familien.Her øver Margrete og Lars seg til dei skal bli 4-barnsforeldre. Einar var det einaste barnebarnet vårt på den tida, og den einaste som M.og L. var tante

og onkel til.

Same året som Margrete og Lars gifta seg, reiste dei til Kristiansand for å studere.Der budde dei i to år. Begge haustferiane dei var der, reiste vi nedover på besøk.Dette er frå den andre turen, trur eg. Margrete var glad i å shoppe den gongen også,men ein fattig student har ikkje råd til all verda. Her har vi tatt bilde etter ein tur på Sørlandssenteret. For pengar som ho fekk til konfirmasjonen, kjøpte Margrete hunden Nadja, ein Old English Sheepdog, som levde til ho var over 11 år.Viss de synest at Nadja liknar på hundane dei har no, så gjer ho det. Men Nadja var mykje større.Dette bildet av Margrete og Lars er frå 1987.

Til konfirmasjonen i 1983 fekk Margrete seg ekte sognebunad. Det var farmora og tanta som stod for det prosjektet. Bunaden sin har ho sjølvsagt enno.Det lange håret klipte ho kortare rett etter konfirmasjonen,så på dei offisielle konfirmasjonsbilda har ho ein annan frisyre.

Margrete var med i "leikarring" nokre år. Der var det vanleg å ha bunad, eller aller helst jukse-bunad. Dette var den andre juksebunaden ho hadde. Her er dei tre søskena samla i sofakroken.Truleg er det jul

Synest eg ser ein juledekorasjon på hjørnebordet.Dei orange gardinene hadde vi i fleire år, før mamma overtok dei.

Kor gammal Margrete er her, er eg ikkje sikker på, men eg trur bildet må vere frå 1978 eller-79.Ho og mormora har sett seg til bords julafta. Når eg tek med så mykje av bakgrunnen på bilda, er det for å vise fargar og interiør som var in på den tida.

Julafta var det skikk og bruk å kle på seg det ein hadde fått i presang, og så ta bilde.( Solveig har strekt hovudet ut av bildet her).Denne jula fekk Margrete ei dokke som ho blei veldig glad for. Dessverre fortok gleda seg utover kvelden, då armar og bein fall av etter kvart som ein fekk dei på plass igjen. Dokka vart bytta 3.juledag, men den "nye" dokka vart aldri så god som den første.

Her sit dei tre små på kista til Marie Eline Andersdotter Sætre, oldemora mi. Vi budde framleis på Melle. Margrete er blitt stor og tung, og Solveig har visse problem med å halde henne.Solveig fylte 5 år den sommaren M. vart fødd.

Margrete vart fødd 20.juni 1968.Her er ho mellom dei to søskena sine i stova vår på Melle.Den kvite jakka ho har på seg hadde eg hekla.

Før og no.

Fall for freistinga å stele eit bilde frå Solveig og legge til eit bilde av dei same to frå sist laurdag.Ingeborg er 10 mnd. eldre enn Håkon, men som de ser, var dei ikkje så gamle før Håkon vaks forbi henne.Gode venner er dei framleis, sjølv om interessene naturleg nok ikkje er akkurat dei samme som då dei var små.

Konfirmasjon på Hareid.

I dag var det det Håkon sin tur å vere midt-punktet.

Først var det sjølve konfirmasjonen i Hareid kyrkje, etterpå selskap i heimen, men mykje god mat, talar og prat. Det blir vel fleire innlegg og bilde frå feiringa, men sidan det var så mange fotografar, tok ikkje eg så mange bilde. Dette tok eg med det same vi kom ut på kyrkjebakken, av konfirmanten og morfaren.Vi vil takke for ein fin og koselig dag med storfamilien, alltid kjekt å treffast.Konfirmanten var godt nøgd med dagen, og det er det aller viktigaste.

Fødselsdagar og familiehistorie.

I dag er det 100 år sidan mor til Nils vart fødd. Ho var den yngste av ni sysken som vaks opp i det vesle huset i Rørdalen i Solund. Dei tre systrene heitte Ragna,Anna og Ingeborg; brørne var Magnus, Nikolai,Sigurd,Bertel og Lyder.Foreldra var Nils Rørdal og Stina f.Hjønnevåg. Yngste jenta fekk namnet Fredrikke Johanna, men vart i alle dagar kalla Johanne, med trykk på første staving.

I ungdommen var Johanna i teneste i Alverstraumen og i Bergen. Seinare gifte ho seg med Rasmus Martin Elias Trovåg frå Trovåg i Solund.Saman fekk dei fire barn.Anne Marie vart fødd på mora sin 26-årsdag, Nils Steinar i 1936, Leon Severin i 1939 og Rolf Jostein i 1941.Leon kom bort på sjøen då han var i 17-årsalderen, dei andre tre er still going strong.

Johanna hadde eit strevsomt liv i dei åra barna vaks opp. Ikkje berre var ho åleine med det meste heime, sidan Rasmus var fiskar og såleis mykje borte,men alt var også tungvint den gongen.Elektrisitet fekk dei ikkje før i 1956, så det var ikkje så lett å stelle hus og fjøs.Kyr måtte dei ha for å ha mjølk, og så hadde dei sauer som gjekk ute det meste av året. Gris hadde dei også innimellom, og høner.I tillegg til alt det daglege sydde Johanna klede til barna og seg sjølv; karda, spann og strikka.Og dette var ikkje på hobbybasis! Men Johanna var sterk og frisk med stor arbeidskapasitet, og ei flink husmor var ho.

Då ho miste sonen Leon i 1956 og Rasmus vart sjuk av kreft og døydde i 1962, miste ho noko av livslysta.Det vart tungt og vanskelig for henne.Men ho var fysisk sterk og frisk og greidde seg åleine i mange år.Dei siste åra budde ho på Solund sjuke-og aldersheim på Hardbakke.

Sidan Margrete har skrive om 90-årsdagfeiring ,skal eg begrense meg til å legge inn tre bilde.Eitt av huset i Rørdalen der Johanna voks opp, og to frå 90-årsdagsfeiringa.På det eine er det barnebarnet Solveig og oldebarnet Olaug som pratar med jubilanten, og på det andre ser vi Rolf, Anne Marie og Nils.

Til slutt vil vi sjølvsagt gratulere Anne-Marie som fyller 74 år i dag.

Stjernegut på Kongsberg.

Klokka tolv nyttårsafta samlast dei næraste naboane på vegen ovafor huset vårt og somme skyt opp rakettar. Så også i år. Og for ein gongs skuld var nesten alle til stades. I seinare år har det vorte vanleg å reise til barn og barnebarn i jule-og nyttårshelga, men i år var alle heime. Og friske. Som regel går det diverse sykjer rundt juletid, men ikkje i år.Sidan eg ikkje har bilde frå feiringa, set eg inn eit bilde av den eine av gutane på Kongsberg i staden. Minstemann var vel somna.

Godt nytt år til alle!

Ein stor dag.

I dag var det skulestart for den eldste av "Kongs-berg-gutane".

Han skal gå på Wenners-borg skule som ikkje ligg altfor langt heimanfrå.

Klassen er ikkje urimelig stor, heller ikkje skulen.

Som lærar var det ikkje noko som var verre enn å ta imot ein klasse av forventningsfulle førsteklassingar.

Då kjende eg meg liten og utrygg,eg også. For korleis skulle eg klare å innfri forventningane som barn og foreldre hadde? Eg kjende ansvaret tyngje.

Det gjekk seg til etter kvart, men dei første vekene med første klasse var knalltøffe.

Eg ønsker alle elevar, små og store,og lærarane deira,lykke til med det nye skuleåret.

Kjensla av at sola skin andre stader enn her.....

Kongsbergfamilien var på tur til Sandefjord i helga. Sidan det er smått med badestrender og sjø heime på berget,er det fint å ta seg ein tur. Som de ser kosar gutane seg på stranda.

Eivind

Eivind har fått seg nytt rom på loftet.Sjekk dei fine gardinene! Han fylte 5 år den 16.mai og begynner å misse tennene.

Bilde

Som de sewr har eg fått til å legge inn bilde. Ved ei misforståing kom to av dei to gonger. Det skal ikkje skje igjen. Det som no står att er å få tekst attmed bilda. Det skal nok gå.
La inn bilde av Rasmus og Wenche fordi de ser dei så sjelden. Bilda vart tekne no når dei var her i juli/august. Bilde av alle barnebarna vart teke for to år sidan, derfor er ikkje Vebjørn med. Så måtte eg ta med eit bilde berre av han.Han med bartane er Erlend, Margrete sin yngste. Blir 4 år i nov.Nugatti er "bestemorpålegg"!!!!!