lørdag, februar 18, 2017

Dagbok 2017: 18.februar

Klokka er 18.05. Temperaturen er + 6 grader C og det regnar. Ja, vi får no finne oss i det etter alt finevêret. Eg har vore "dagvill" heile veka, og i dag var eg komen til sundag. Men så tok eg og vaska litt her og der for å overtyde meg sjølv om at det var laurdag.
Solveig skulle komme innover, ho reiste frå Hareid klokka 13.00, og Margrete skulle komme oppom om lag på same tid. Det var greitt. Den store overraskinga var at Ingeborg var komen heim, og hadde med seg ein nydeleg rosebukett. Ho hadde vore og besøkt Nils i går før eg var der, men det skulle vere hemmeleg for meg. Solveig kom med ein nydeleg duftranke, som eigentleg var morsdags-gåve.
Så reiste vi alle fire til Volda og besøkte Nils, så i dag var det vi som fylte opp rommet. Nils var ikkje så bra i dag som han var i går, dessverre. Han hadde hatt feber tidleg på dag, men den var borte då vi var der. Dei finn ikkje ut kvar rota til det onde sit-det har dei ikkje gjort dei andre gongane heller. Eg trur ikkje infeksjonen har vore heilt borte i det heile tatt. No driv dei og granskar alt som granskast kan, så det er uvisst kva tid han slepp ut av sjukehuset. Eg synest det er tryggast han er der til han er betre. Men eg skulle ønske han slapp å vere på 4-mannsrom. I dag hadde han glede av å følgje med på skiskyting på TV.
Solveig og eg hadde oss ein runde på Amfi, kjøte litt mat og nokre småting. Denne veka har Solveig vore på Molde i to dagar og elles hatt mykje å gjere. Komande veke er det vinterferie, så då blir det kanskje fleire turar innover.
Eg var svolten då eg kom heim, men no har eg fått meg eit skikkeleg måltid mat. MIN appetitt er det ikkje noko i vegen med.



fredag, februar 17, 2017

Dagbok 2017: 17.februar


Klokka er 18.10, temperaturen er + 3 grader C, og eg er ikkje sikker på om det har regna litt i dag, men sola var i alle fall framme ei lita stund på føremiddagen.
Elles kan eg melde om fint vêr i Bergen og på Skedsmokorset, sidan eg har hatt kontakt med ei venninne og ei kusine. Venninna i Bergen fyller 77 år i dag, og vi har vore venner sidan vi sat i lag på dobbelpult i 1.klasse, ja, kanskje før det også.
Elles vart eg veldig skuffa i dag før middag då Nils ringde og fortalde at han måtte vere på sjukehuset over helga. Eg hadde gledd meg til han skulle få komme til Ørstaheimen i dag. Men legane hadde funne noko dei ville undersøke nærmare. Meir veit eg ikkje om det. Men eg kontakta Einar som hadde planlagt å besøke morfaren i dag, så han henta meg og vi for i lag bort til Nils.
I farten treiv eg med meg eit par yoghurtar frå kjøleskapet i tilfelle han greidde å ete dei.
Men i dag fekk eg nesten sjokk, han ville ha den eine med ein gong, og då han hadde fått i seg den, tok han den ande også. Og så kunne han fortelle at han hadde ete pizza til lunsj. Etter ei stund kom dei og spurde om han ville ha lapskaus, som var middagen i dag. Ja, det ville han, og ein ganske bra porsjon gjekk ned på høgkant, pluss frukta som var til dessert. Eg sat berre og måpte. Har ikkje sett han ete så fort og mykje på månadsvis. Det er nok dei nye tablettane som tek til å virke, slik legen sa dei skulle. Om det er medisinen som gjer at han et, og verkar kvikkare, så er det no kjekt uansett.
Einar og eg vart svoltne berre av å sjå på, så vi bestemte oss for å te på Kina-restauranten i dag. Der tok vi "Dagens" som vi trudde var norsk mat, sidan der stod "Svinesteik med fløtesaus". Det må i alle fall ha vore ein veldig kinesisk variant, det einaste norske eg kunne oppdrive var poteter. Men godt var det. Litt dramatikk var det også i og med at servietten min tok fyr, men eg fekk fanga den med gaffelen og putta den opp i vassglaset mitt. Er blitt vant til at dei små "telysa" er elektriske-men i dag var dei levande.
Einar køyrde meg heim, og der stod telefonen og blinka. Det var Nils som hadde ringt før eg kom heim, han ville vite korleis det hadde gått med kafé-besøket. Han hadde ringt frå fasttelefonen på rommet for at eg skulle få nummeret. Alt i alt har det vore ein bra dag i dag. I morgon kjem Solveig innover, så då får eg skyss både til sjukehus og butikk.
Var ein liten tur rundt huset før Einar kom, og ser at løkplantane spirer både her og der. Det er i grunnen for tidleg.
Ønsker alle ei god helg!


torsdag, februar 16, 2017

Bok nr. 8 - 2017: Hviskeren

Hviskeren av Karin Fossum (Lydbok-CD)

Forlagets omtale:

Ny Sejer-roman fra Karin Fossum! Ragna Riegel jobber på Europris og bor alene i barndomshjemmet. Nå er foreldrene hennes døde og den eneste sønnen har flyttet til Berlin og de har nesten ingen kontakt. Bare ett og annet jule- og bursdagskort. Ragna lever livet sitt innen strenge rammer: hun liker jobben fordi den er full av rutine, hun liker å sitte på samme sete i bussen hver dag, hun liker å handle det samme i nabolagsbutikken hver dag. Hun må ha orden på livet. Og det har hun, inntil den dagen hun finner et brev i postkassen med hennes navn på konvolutten og en utvetydig trussel skrevet med store blokkbokstaver på arket inni. Brevet gir støtet til et mareritt der Ragna Riegel blir truet på livet av en ukjent fiende. Der hun merker at hun må ta alle midler i bruk for å forsvare seg. Romanen tar form av Konrad Sejers avhør av Ragna Riegel etter at det verste er skjedd. Etter at alt er for seint. Gjennom avhørene forsøker Sejer å lokke fram sannheten om det som er skjedd. Men er Ragna sannferdig? Eller fører hun omgivelsene grundig bak lyset. Det blir det Sejers oppgave å finne ut av.
.....................................................
Det er noko med Karin Fossums romanfigurar som gjer det vanskeleg å gløyme dei- Berre tenk på Poona m.a.. Forfattaren brukar kunnskapane sine om den menneskelege psyke  til å skape karakterar ein seint vil gløyme. Dette er ikkje ein heilt vanleg krimroman- og takk for det. Anbefalt. 

Dagbok 2017: 16.februar

Klokka er 18.15, temperaturen er +5 grader C og det regnar aldri så lite. Det er mindre enn ein halv time sidan eg kom att frå Volda. Tok 13-bussen bortover og 17-bussen heim.
Det er ikkje så store endringar med Nils, han har ikkje feber, og ikkje mykje smerter, men er framleis like slapp. Men sidan han er ferdigbehandla må han ut frå sjukehuset. Dei snakka om å sende han heim, noko vi ikkje ville, så det vart søkt om korttidsplass på Ørstaheimen. Vi sa i frå om det i går, men i dag kom fysioterapeuten og spurde igjen. Han gjekk vidare med meldinga, og vi fekk svar -Nils får kome på Rehab igjen, slik vi ønskte. Eg kan ikkje ha han heime så lenge han ikkje greier å gå med rullator! Som eg sa til fysioterapeuten, om vi får heimesjukepleie to timar for dag, så har døgnet 24 timar. Eg hadde ikkje tenkt å fare bortover før klokka 14 i dag, men då eg snakka med Nils i telefonen forstod eg at han var litt uroleg for akkurat dette spørsmålet, og ville at eg skulle komme før, så eg heiv med rundt. I går vart det smått med mosjon, men i dag har eg gått MILA mi. Berekna 40 minutt frå sjukehuset og ned , men brukte mindre enn 30 .(Skunda meg ikkje.)
No har eg kveikt i omnen, og så må eg finne meg litt mat. Det går i to måltid pr. dag når eg er åleine: frokost og kvelds.
Når eg skal fare att og fram til Volda går det meste av dagen med, det er kjekkare både for han og meg når han får vere på Ørstaheimen.
Han vil berre ha flytande føde, så det går på supper. Legen som vi snakka med for eit par dagar sidan sa at han berre måtte hive inn på styrkedrikkar, så mykje han orka. Men det hadde han ikkje fått. Ikkje spurt etter det heller. Eg spurde - og han drakk ein mens eg var der og fekk ein til som han hadde innan rekkevidde. Dei er så mange som jobbar på avdelinga at ikkje alle får beskjed om alt. Nils er veldig trøtt og sliten, så eg masar ikkje så mykje når eg er der. I dag sovna han ei lita stund under besøket. Ein av dei andre på rommet har heile halve slekta på besøk heile tida og alle skravlar like høgt. Det er slitsomt det også.

onsdag, februar 15, 2017

Dagbok 2017: 15.februar

Siste fine morgonen på ei stund?




Klokka er17.00, temperaturen er +6 grader C, det har skya over og vi har fått dei første regndropane. Det blir nok fleire.
Det var mykje styr med TV-en i går kveld, men vi kunne spart oss all møda, for det var ikkje her feilen var. I dag då eg sette på TV-en virka alt som det skulle. Og takk for det. Eg plar aldri sjå frokost-TV, men i dag fekk eg sjå mora til Lothepus. Det er litt selskap i fjernsynet når ein er så mykje heime åleine, men det blir nok ingen vane å sjå TV på dagtid.
I dag gjekk eg heimanfrå klokka 10.30 ca. fordi eg skulle på styremøte. Hadde litt vondt i hofta etter all trakkinga i går, men eg hadde ikkje gått mange meter før eg vart plukka opp av ein nabo som skulle nedover. Møtet varde i godt over ein time, men eg hadde god tid til bussen som går herfrå 7 minutt før kvar heile time. I dag var det litt spesielt, for det var Bergensbussen som kom. Eg veit ikkje kvifor, men vi måtte byte buss i Furene (Som regel byter vi berre sjåfør der). Men vi var framleis på bussen som skulle til Bergen- og han skulle rett på ferja. Vi vart med ned på ferjekaia, der vi som skulle til Volda måtte over i ein annan buss. Heldigvis køyrde den bussen opp til sjukehuset. Eg er i grunnen blitt ganske glad i å ta buss, billeg er det også.
Nils ligg framleis på 4-mannsrom på sjukehuset, han har det bra, men er framleis slapp og appetittlaus. Eg hadde kjøpt nokre druer utan stein, og dei likte han. Elles går det i diverse supper. Alle som jobbar der gjer sitt beste for å hjelpe både han og dei andre pasientane. Dei gjer ein god og nyttig jobb.
I dag fekk eg også helse på fysioterapeuten, som heiter Rasmus. Ja, han er ikkje fullt utdanna enno. Sidan han snakka ein nordnorsk dialekt spurde eg kvar i Nord-Norge han kom frå. " Eg er eigentleg ikkje nordlending", sa han, "eg er frå Eid". Det viste seg at han hadde budd på Eid til han var 16 år, og i alle skuleåra sine hadde han gått i lag med Øyvind, barnebarnet til bror min. " Eg var så glad i dag, for eg trudde det var torsdag og då er det klubb, " sa han. Sjeldan eg høyrer folk som snakkar om klubb no. Ikkje seier eg det sjølv heller.
Dei kjem og måler blodtrykk, temperatur etc. rett som det er, og alt ser bra ut med Nils. I dag tidleg måtte han ta ei litt spesiell undersøking av magesekken, så då måtte han "svelgje slangen". Dei måtte vere sikre på at han ikkje hadde magesår eller liknande før dei kunne gi han dei nye tablettane. Det hadde gått fint med undersøkinga og alt var i orden.
Det er snakk om at han skal vere på sjukehuset eit par dagar til, og så ønskte vi at han skulle få kome på Ørstaheimen ein periode før han kjem heim. Han har framleis problem med å gå, så eg synest ikkje det er forsvarleg å ha han heime enno.
Margrete ringde mens eg var der, og ho kom oppom og såg til Nils før ho køyrde meg heim. Så i dag har det ikkje blitt så mykje mosjon på meg. Eg fekk henne til å køyre ein tur på Felleskjøpet såpass eg fekk handle vaskepulver- men ingen av oss hugsa å ta det ut av bilen i Starevegen, så no er OMOen på ville vegar.

tirsdag, februar 14, 2017

Dagbok 2017: 14.februar


Klokka er 22.30, temperaturen ute er minus 2 grader, og det har vore enda ein nydeleg dag-med tanke på vêret.
Mykje av føremiddagen gjekk med til diverse husarbeid, blant anna støvsuging og litt ommøblering. Eg gjekk heimanfrå i god tid til å nå bussen som går frå Ørsta ca. 13.50. Bussen vart stappfull, noko som er sjeldan, men det var skuleelevar frå Folkestad, blant andre, som hadde vore i Ørsta og sett musikalen til VVS. Eg kom i prat med ei som sikkert var lærar ved skulen, og ho spurde om eg ikkje var bestemora til Amanda- og det er eg no. Margrete hadde skaffa billett til meg, men slik stoda vart her måtte eg berre takke nei, denne gongen. Amanda har no to år att på musikklinja så eg vonar det vert fleire høve å sjå henne i aksjon.
Bussen køyrde heilt opp til sjukehuset i dag, så det var lett å kome seg fram. Nils låg på same rommet som sist -i lag med tre andre eldre karar. Nils er veldig slapp, og har dårleg appetitt, kvalm er han også, men han har ikkje smerter og heller ikkje feber. No er dei eit heilt team med legar som skal prøve å finne ut kvifor han får desse infeksjonane. I dag trilla dei senga inn på eit anna rom der vi hadde samtale med lege og kreftsjukepleiar. Nils vil gjerne at eg er med på alle slike konsultasjonar, for sidan eg er frisk kan eg samle meg om både spørsmål og svar. Eg er litt meir "på høgget" enn pasienten sjølv. Eg spurde Nils om han tykte eg kjørte over han og snakka for mykje. Men han sa at det var berre bra. Det er ingen ting som feilar Nils i hovudet, han er like klår som eg, men han er berre så slapp. Overlegen kom inn på rommet etter at han hadde konferert med dei andre legane, og sa kva medisin dei ville satse på for å få Nils opp og stå-bokstavleg talt.
Eg såg at Nils var sliten og at han helst ville sove, så eg spurde om eg skulle gå- og det syntest han eg skulle. Dermed kom eg akkurat 10-15 minutt for seint til ein buss, og tilsvarande for tidleg til neste buss. Det går buss kvar time. Dermed tok eg ein liten runde på Spinneriet utan å kjøpe noko. Då eg endeleg kom heim att var klokka 18.30. Eg gjekk relativt fort opp bakkane i kveld.
Men så begynte moroa. TV-en ville ikkje virke. Eg drog ut og sette inn att alle verdens leidningar etc. men ikkje noko hjelpte. Eg "averterte " etter hjelp på FB, og Even kom nedom og prøvde seg med alle slags kunster, men heller ikkje han fekk det til. Det er truleg Get-boksen som ikkje funkar. Men han fekk i alle fall liv i laptoppen.
Eg har sete her på datarommet og sett Arvingane. Skal sjå litt nyhende også, men så vil eg inn att i stova i godstolen.
I morgon klokka 11.00 skal eg på styremøte i pensjonistlaget. Etterpå tek eg buss til Volda utan å fare heimom først.

mandag, februar 13, 2017

Dagbok 2017: 13.februar

Klokka er 18.15, temperaturen er minus 1 grad C og det har vore fint vêr i dag også. Elles har ikkje dagen vore så strålande. Nils har hangla litt siste dagane, vore veldig slapp og utan matlyst. Eg har sett kva veg det gjekk.
I dag ringde han sjølv til kreftsjukepleiaren/ koordinatoren. Ho kom heim her og tok blodprøver som ho frakta ned på legesenteret. Eg hadde tennlegetime så eg måtte vere vekke ei stund, men Marit køyrde meg ned og venta på meg mens eg var inne. Då eg kom heim kom sjukepleiaren hakk i hæl og kunne fortelje at ein ny infeksjon var på gang, og verdiane var såpass høge at det var ikkje rart han var slapp. Så var det å vente på lege, han skulle komme etter halv fire, og det gjorde han. Han undersøkte Nils og avgjorde at han skulle til Volda, og der er han no. Sidan han har litt for låg blodprosent håper eg han får tilført litt blod, det gjorde han sist han var der. Og så blir det ny antibiotikakur-den tredje sidan 14.nov. Og fjerde gong han får ambulansetur. Ja, ein lyt vel berre venje seg til det. Godt at vi bur i eit land der både sjuke og gamle får hjelp, utan at vi må betale det sjølve.
Eg synest det er trist kvar gong han må reise heimanfrå for å ligge på sjukehus, men ser også mi eiga begrensning når det gjeld å ta meg av ein sjuk mann. Og når han skal ha medisinsk behandling har eg ingen ting å stille opp med. Håpet mitt er at han blir overført til Ørstaheimen, slik at eg har han i gangavstand.
No har eg sett på ein klesvask og så skal eg ete litt, har ikkje smakt mat sidan frokost.

søndag, februar 12, 2017

Dagbok 2017: 12.januar


Klokka er 18.50, temperaturen er + 2   grader C og det har vore fint vêr i dag også, sjølv om det ikkje har vore så mykje sol. Vi har sjølvsagt halde oss heime, og sidan sundag er den dagen då her ikkje plar kome nokon, har eg brukt ein del av dagen til husarbeid. Rydda og vaska litt rundt omkring.
Nils har ikkje vore i form siste dagane, men vi håpa på at det skulle komme seg etter kvart.  Men det ser ikkje ut som om det går rette vegen no. Han har samme symptoma som han har hatt dei gongane han har fått infeksjonar. I morgon kjem dei frå heimesjukepleien, så då får vi rådføre oss med dei. Han skal ikkje bli liggande for lenge før vi tek kontakt med lege denne gongen. Litt dumt at eg har tannlege akkurat i morgon, men vi skal vel få det til. Marit har lova å køyre meg til tannlegen, og eg plar ikkje vere inne hos han så mange minutta.
Nils var oppe og såg sport heile føremiddagen, men så har han lege på datarommet eit par-tre timar etterpå. Han har problem med å få i seg mat. I går gjekk det relativt bra, men i dag er det nesten umulig. Han er kvalm, og har tablettar for det, men dei ser ikkje ut til å hjelpe. Slik har det vore før også. No ser vi morgondagen an, han har ikkje feber eller smerter.


Denne "flaska" fann eg utanfor kjellardøra, rett under vasskranen, som sikker lekker aldri så lite.

lørdag, februar 11, 2017

Dagbok 2017: 11.februar




Klokka er 20,.10, temperaturen er minus 4 grader C og det har vore ein nydelig dag med sol frå kl.9.45 til 16.40. Om det er relativt kaldt ute, varmar sola opp huset så det blir nesten for varmt inne, vi må i alle fall slå av varmepumpa.
Nils var ikkje så sprek tidleg på dag, så det gjekk ei stund før vi var i siget. Ikkje det at eg har "gjort" så mykje, det var heller ikkje planen. Vi venta besøk av Margrete og Erlend, så eg slo i hop ei svelerøre. Det er fort gjort, og lettvint. Og så kan gjestane ta med seg restane.
Margrete ringde og spurde om det var noko vi trong, så eg bad henne kjøpe melk. Eg går så gjerne ein tur på butikken, men melk er tungt å bere.
Det vart ein lite handletur i det sola gjekk ned. Mest fordi eg hadde lyst på ein liten tur ut. Eg parkerte Nils på "daybeden"- så fekk han slappe av mens eg trimma. Han blir ikkje særleg betre etter som dagane går, men ikkje verre heller. Han slit med dårleg appetitt, særleg når det gjeld middagsmat, dessertar og kaker glir ned, og frukt. Det er litt rart, for han har alltid vore ein typisk "middagsmann".
Det blir lite trimming, men mykje TV. Eg kan ikkje gjere så mykje med det.
I dag festa eg alle trådane på restelestene. Fekk brukt opp 6 ulike restenøster. Dette gjer eg fordi eg synest det er artig, ikkje fordi eg ikkje kan kjøpe garn. Men eg likar no ikkje alle desse garnrestane heller. Har lagt opp enda eit par med relativt tynt garn-av Solveig sitt restelager, må ha noko i hendene mens eg ser TV.
Vi ser mest på NRK 1, og tek opp TV 2-program, for å sleppe reklamen. Ikkje alle program er like sjåverdige, og i kveld er det verken Anno eller Farmen.
Bilda er tatt klokka 16.35.

fredag, februar 10, 2017

Dagbok 2017: 10.februar

Klokka er 18.10, temperaturen har gått ned igjen, og er no minus tre grader C. Det har vore ein fin dag, men ikkje så mykje sol; bilda er tatt mot vest ca.kl.17.30.
I går kveld trudde vi at Nils hadde blitt forkjøla, for han følte seg litt tufs og var tett i nasa og sår i halsen. Men etter ei natt med god søvn var han rimeleg bra i dag.
Eg hadde avtalt med venninna mi at vi først skulle handle på Amfi, og etterpå drikke kaffi og ete lunsj på Fugl Føniks. Og det gjorde vi. Håper ho kosa seg like mykje som eg. Eg fekk henta og bestilt diverse medisin på apoteket, og handla mat på Coop.
Eg var vekke i over to timar, men hadde lagt alt til rette før eg for, så Nils hadde alt han trong innan rekkevidde, telefonar, fjernkontrollar, vatn etc. Eg hadde mobilen med meg i dag, så det meste var under kontroll. Det blei rekesmørbrød på Føniks, og der er det verkeleg nok reker på skiva. Eg er glad i reker, men likar ikkje å renske dei, det slapp eg i dag.
Nils vart litt slapp etter at han hadde fått litt mat og drikke, så han fekk legge seg inn på datarommet ei stund. Han treng denne kvilestunda, etter mi meining, så fekk eg strikke og høyre lydbok. Noko særleg nyttig har eg ikkje gjort i dag.
I går kveld kom naboen innom ei stund, etter at eg hadde skrive blogg. Solveig plar ta seg ein tur anten fredag eller laurdag, men ho var blitt forkjøla og ville ikkje risikere å smitte oss. Nils treng ikkje ei forkjøling oppå alt det andre -det er det alle som forstår.
Fredagskveldane er det mykje å sjå på TV, så eg tenkte det var best å skrive no.
Ha ei god helg alle de som er innom bloggen anten de er her i landet eller i eit anna land!