torsdag, desember 14, 2017

Dagbok 2017: 14.desember



Bilda er tatt ca. kl.10.30
Klokka er 21.20, temperaturen er minus 6-7 grader C ; det er fint og stjerneklårt. Kom att frå Ørstaheimen for ei lita stund sidan, det var lett å gå i kveld, utan broddar, for vegane er sanda og så er det såpass kaldt. Nedover hadde eg broddane på meg, men det er ikkje så behageleg å gå med broddar på grus.
I dag ringde eg Nils på føremiddagen og då var han ikkje i form. Eg hadde tenkt meg ein tur til Vik, men miste lysta sidan han var dårleg. Pusla med litt av kvart her heime i staden, til det var tid for besøk. Då hadde han kome seg til litt og var litt kvikkare. Slik var det når han var heime også, somme dagar var ikkje gode, spesielt på føremiddagane.
Han ville ikkje ha middag i dag, men fekk havregrynsgraut i staden (Han fekk velje) og den åt han opp. Så sov vi middag begge to, så no kan eg vere oppe lenge i kveld også. Eg er så glad i å vere lenge oppe.
Nils låg ikkje godt, for automatikken i senga virka ikkje. Så etter kveldsmaten kom dei med ny seng, med eine madrassen oppå hi, så no trur eg han har det bra. Eg hjelper han med litt av kvart når eg er der, slik at eg kan føle meg litt nyttig. No skal eg sjå den nye krimserien på NRK 1.

onsdag, desember 13, 2017

Dagbok 2017: 13.desember


Klokka er 21.45, temperaturen er minus 1 grad c, og det har frose på. Tidlegare i dag var det mildt og regn, no er det stjerneklart. Kom att frå Ørstaheimen for ei lita stund sidan, etter å ha vore der sidan ca. kl. 16.10.Solveig og Øystein henta meg her, køyrde meg ut til Heimen, der eg var hos Nils mens dei for på handletur før dei besøkte Nils.
Nils var ikkje i så god form i dag som i går, for han sov dårleg sist natt. Han var akkurat ferdig med middagen då eg kom, så då kvilte vi i lag, han i senga, eg med lydbok i godstolen. Solveig og Øystein kom og  var der ei stund, og alle fekk kaffi. Det er greitt med korte besøk, men Nils blir fort sliten. Klokka 19.00 var det kveldsmat, og eg fekk ein stor porsjon med gode smørbrød, så i kveld slepp eg å lage meg mat.
Etterpå kom dei og tok Nils med på badet, og han fekk dusje og vaske håret, noko han sette stor pris på. Men det var travelt, så han sovna litt etterpå. Han vakna igjen før eg gjekk, men eg håper han får ei god natt, så han er utkvild i morgon.
Solveig hadde kjøpt broddar til meg, ho er så redd eg skal dette og bryte bein. Men dei passa ikkje på dei skorne eg hadde i dag, men eg kom meg heim utan problem, og like heil.

I dag heldt eg meg heime før middag. Eg sette ein stor bolledeig som vart til bollar i løpet av nokre timar. Så skulle eg pusse kopar og messing, men sidan det berre var ein liten skvett att med koparpuss på boksen, vart ikkje alle tinga blanke. Eg strauk nokre løparar og la på etc. I år pyntar eg til jul-gradvis. Kvar vi blir i jula er enno eit ope spørsmål. Nils blir ikkje sendt heim mot sin vilje, det sa sjukepleiaren i dag. På heimen har dei hjelpemiddel som ikkje kan brukast heime, og så er dei faktisk fagpersonar som KAN sine ting. Vi får sjå korleis det går. Eg er med på alt, berre Nils kan ha det bra.
No har eg sett i gang vaskemaskina. Eg vil at Nils skal ha reine klede så ofte som det trengst, han søler på kleda når han skal sitte/ligge i senga og ete. Men det er ikkje noko problem å vaske.
I morgon kjem ein av fiskekameratanehans og skal hente lina som ligg klar i frysaren og har lege der lenge. Eg håper han ikkje kjem før eg er oppe. Eg har ein tendens til å legge meg litt seint.....

tirsdag, desember 12, 2017

Dagbok 2017: 12.desember

 Morgon.

Ettermiddag.

Klokka er no 21.20, temperaturen er minus tre grader, C og det er lettskya. I dag tidleg var det minus 8 og etter kvart sol i fjella.
Eg kom att frå Ørstaheimen for mindre enn ein halv time sidan. Nils har det veldig bra så lenge han får ligge i senga og slepp å gå fram. Dei steller godt med han der ute, og er veldig hyggelige mot meg også. Det einaste som opprører Nils litt er når dei begynner å snakke om at han kan reise heim. Eg har sagt til han at eg gjerne vil ha han heim, men då må dei komme og sjå og forklare korleis vi skal møblere og ordne oss. Vårt hus er ikkje bygt etter universell utforming. I dag var han veldig bra, sa han. Når han av og til rotar litt og seier noko som er feil-så er det på grunn av medisineringa. Elles er han klar som blekk. 
Og eg må berre vere der så mykje eg vil og kan, seier dei, og mat kan eg også få. Det har eg takka nei til så langt.
Eg er nokså bestemt når eg snakkar med både lege og sjukepleiar, så han stolar på at alt blir ordna på beste måte.Når eg seier det!
Elles har eg hatt ein fin dag. Føremiddagen heime vart heller kort, så ingen ting vart gjort. Venninna mi henta meg 11.30 og så køyrde vi til Volda, der sola skein. Vi handla mat på Mega og elles diverse ting rundt om på butikkane og så var vi på kafé og drakk kaffi.Det er lenge sidan eg var til Volda sist- og då var det ein snartur til sjukehuset for at Nils skulle få ei sprøyte.
Eg skal ikkje legge skjul på at det er godt for meg å komme meg litt meir ut. Skulle ønske Nils også var meir mobil. Takk til Ragnhild for ein fin tur.
I morgon kjem Solveig og Øystein innover ein tur og då skal dei sjølvsagt besøke Nils.



mandag, desember 11, 2017

Dagbok 2017: 11.desember





Klokka er 20.40, temperaturen ute er minus 4 grader, det er nysnø, stjerneklårt og heilt nydeleg ute. Eg kom nyss vandrande heim, etter å ha besøk Nils nokre timar. Han var så glad fordi han hadde fått klipt seg i dag. Det kjem frisørar til Ørstaheimen kvar 14. dag, så då er det berre å skrive seg på lista. Men det er slitsomt å klippe seg! Eg kom mens han åt middag, og etter at han hadde ete, fekk han legge seg å sove ein halv times tid. Då kom han seg. Eg sette meg i godstolen med lydbok, eg hadde også behov for ein pause,- det var berre det at øyreproppane var kaputt.
Etterpå såg vi TV og prata slik vi plar og så kom kveldsmaten klokka 19, fire halve skiver med godt pålegg gjekk ned på høgkant. Så hjelpte eg til slik at han fekk pusse tennene før eg gjekk i 20-tida. Han synest han har det godt på heimen, slik han er no. Legen kjem innom avdelinga hans i morgon, så då kjem det an på kva ho seier. Sjølv seier han at han er "friskare" no enn då han reiste heimanfrå.
Han hadde hatt besøk av Solfrid i dag. Ho er ei god støtte for oss begge.





I dag vakna eg av at leigebuaren skrapa bil og mòka snø. Eg hadde sett mobilen på vekking, men det hadde han visst gløymt. La meg seint i går kveld /natt.Eg heiv på meg klede og kom meg ut. For å oppsummere kort, mòka eg snø det meste av tida før eg gjekk utover til Nils litt før halv fire. For mens eg fekk snøen unna ein stad, hopa den seg opp andre stader. Eg sa det for nokre dagar sidan at no ønskte eg snø, for eg trong mosjon. Der fekk eg den. 
Torbjørn nabo meinte at bilen måtte inn i garasjen, så han fekk frese tune, vi eig ein fresar i lag. Bilen har stått ute veldig lenge, den siste tida med topphatt. Nils har masa om at den måtte inn, men eg har hatt så mykje styr i garasjen at der var rett og slett ikkje plass. Men så tok eg meg på tak og rydda enda litt til, og fekk av bilen topphatten etc. og så skulle Torbjørn rygge den inn.
Då var batteriet flatt. Men her i "pensjo-gata" har vi alle slags folk, og Torbjørn snakka med Einar bilmekanikar, som køyrde bilen sit hit, brukte startkablar og rygga den inn i garasjen. Så henta han ein batteriladar, den virka ikkje. Men trur de ikkje han fann vår! (Eg finn ingen ting i alt garasjerotet). Eg måtte ringe til Nils å fortelje at no var bilen trygt teken hand om. Ja, eg seier som så mange gonger før: Vi har fantastiske naboar her i gata. Veit ikkje kva eg skulle gjort utan dei.
I morgon førmiddag er eg invitert på biltur til Volda med ei venninne, viss eg ikkje blir tilkalla til Ørstaheimen for å snakke med legen. Ein veit aldri. 

søndag, desember 10, 2017

Dagbok 2017: 10.desember



Klokka er 20.45, temperaturen er 0 grader og det er opplett. Her ligg litt snø på marker og vegar, og gatene er såpeglatte. Ikkje ein gong gangvegane er strøydde, så det er litt risikabelt for gamle folk å gå ut.
Eg kom att frå Ørstaheimen frå snart ein halvtime sidan, men sidan eg gjekk oppover, var det ikkje problematisk i det heile. Og i elvevegen var det frosne traktorspor og det hjelpte på. Men eg hadde lova Nils å ringe når eg var heime, så han ikkje skulle bekymre seg, og det har eg gjort.
I går kveld vart det seint i seng,;eg har alltid problem med å komme meg til køys når ingen jagar på. Så i dag tillet eg meg sjølv å sove til eg vakna og då var klokka over 9.
Det vart ikkje gjort så mykje her før middag, men det er no sundag. Eg rydda litt i kjøleskapet. Når eg brått blir her åleine er det ofte for mykje av mangt.
Eg bakte tre grovbrød for å få brukt opp noko melk, tenkte eg skulle lage julebrød, men var fri for rosiner. 
Vi hadde avtale om at Einar skulle besøke Nils frå kl.14.30-så skulle han komme opp hit kl.16 og hente meg + div. som han skulle ha med til Hareid.  Han kjørte meg ut på heimen, og var med inn å sa ha det til Nils.
Eg hadde ikkje tenkt å vere der så veldig lenge i dag, men eg ville sjå kva han fekk til kveldsmat før eg gjekk. I kveld fekk dei rundstykke med kjøttpålegg og diverse "pynt"-det såg godt ut, men eg ville ikkje ete der i kveld, så eg takka nei til mat.
Nils ser ut til å trivast der, han får god hjelp, i dag hadde dei til og med hjelp han så han fekk barbert seg- det har alltid vore min jobb. Vi vart sittande å sjå litt på TV, men eg ville ikkje sjå Farmen før eg gjekk - då vart det for seint å ta på heimveg.
Nils er ikkje verken betre eller dårlegare enn han var heime, men han føler seg tryggare der enn her, fordi der er mange hjelparar og hjelpemiddel.
Eg hadde med medisin-dosetten for heile neste veke, og så måtte eg minne dei på at han skulle ha nytt plaster i dag. Og det fekk han. Han har det godt, og er fornøgd.

lørdag, desember 09, 2017

Dagbok 2017: 9.desember



Klokka er 21.00, temperaturen er + 1 grad, og vi har fått 20-30 cm med våt og slapsete snø. 
I dag gjekk eg berre og surra på føremiddagen. Eg hadde tenkt meg ein tur ned på Amfi, og så opp på Ørstaheimen.
Eg hadde snakka med Nils i telefonen og han let vel, hadde det bra og kjende seg trygg. Han hadde fått hjelp av to damer då han skulle ut av senga og var blitt vaska og stelt. Han var fornøgd.
Eg snakka også i telefonen med eit par venninner før eg gjekk nedover. Tok på meg gummistøvlar, men ikkje regnkåpe, trudde det vart for kaldt.
Eg vart plukka opp av ei nabodame før eg var komen særleg langt. På Amfi var det vill vest, der var nesten ikkje råd å snu seg, så fullt var det der, men eg tok meg ein runde og kjøpte det eg skulle ha. Noko meir kunne eg ikkje bere med meg opp på Ørstaheimen først, og heim etterpå.
Sidan eg ikkje gav meg til så lenge i Vik kom eg relativt tidleg opp på heimen, og Nils hadde det bra. Han hadde nyss ete risgraut til lunsj. eg vart verande heilt til han hadde fått både kaffi og kveldsmat. Dei insisterte på at eg også skulle ha, så eg vart nøydd til å ete, eg også. Nils vart trøtt etter kvart, han hadde vel sett fram til å sleppe maset mitt nokre dagar.
Eg hadde med meg lydbok som eg kunne lytte til viss han sovna og det gjorde han, men då kom kaffien.
Eg gjekk frå heimen klokka 20.15, men brukte nesten ein hal time sidan eg vaspa i snø mykje av vegen. Dei hadde pløgd gatene, men eg gjekk elvavegen sidan eg oppdaga at eg hadde mista refleksen.
Mòka snøen av trappa då eg kom heim og henta inn ved. Gudmund var ute og mòka, han også, og så tilbaud han meg å komme bort å sjå "oppussinga"-og det gjorde eg sjølvsagt. Eg hadde med meg kamera og tok bilde ute, men no finn eg ikkje minnebrikka. Kjekt å ha noko å leite etter.

fredag, desember 08, 2017

Dagbok 2017: 8.desember

Klokka er ca. 18.30, men eg føler det er mykje seinare. Vakna tidleg i dag, det er vel derfor.
Ute blæs det og regnet har gått over i sludd. "Kaldt og mørkt og lite sol, såleis er det fram mot jol..."heiter det i ein gammal julesong som blir brukt her i Ørsta.
I dag hadde vi avtale med Solfrid om at ho skulle komme klokka 9 og ta nye blodprøver før Nils fekk mat og medisin. Eg sette vekkinga på 8,  vakna klokka 6, men låg og las ei stund.
Solfrid tok blodprøve og målte tempen, litt feber hadde han. Blodprøva viste at CAP(infeksjonsverdien) hadde stige frå 39 i går, til 68 i dag. Dette er ikkje høgt, men medisinen lurer oss litt.
Seinare kom ein annan sjukepleiar og ville ha urinprøve, der fann dei ikkje noko skummelt. Men Solfrid meinte at han skulle leggast inn på sjukeheimen, og ho fekk ordna det slik. Dei hadde eit rom som blei ledig i løpet av dagen, men først måtte det vaskast ned. Derfor vart det ikkje før i 16-17 tida.
Vi skulle få ambulanse-skyss. Men så ville fastlegen sjå litt på han, så vi måtte innom legesenteret, og dermed kom ambulansen klokka 14.30.
Nils låg heile føremiddagen, men eg fekk vaska bad og kjøkken, lagt i hop klede, dusja og kledd meg om før den tid. Og så var det å pakke med seg det vanlege. Dette siste året har eg pakka ryggsekken til Nils mange, mange gonger. Tok også med tablett-dosetten, slik at medisinen var klar. Det trur eg dei vart glade for, for eg fekk ein ny dosett slik at eg kan fylle opp for neste veke.
Ambulansemannen frå Hamar sjekka blodtrykk m.m. slik at det var klart då fastlegen kom ut i ambulansen for undersøking. Han fann ikkje noko å sette fingeren på.
På Ørstaheimen vart vi vel mottekne, rommet var ikkje heilt ferdig, så Nils måtte sitte i ein stol mens dei reidde opp senga. Han fekk rom nr.5-og det har han hatt før. Vi kjende oss att. Vi fekk etter kvart middag begge to, det var fiskegrateng, noko som vi har ete ganske mykje av begge to i seinare tid.
Linda, som er lege på Ørstaheimen, var ikkje gått heim for dagen, så ho kom og prata med oss. Ho tykte ikkje Nils var så dårleg at ho trong å sette i gang med behandling- ho ville sjå det an litt først.
Så diskuterte vi litt medisinen som han får. Og så måtte ho og Nils "prate fisk". No kan det høyrast ut som om Nils ikkje er så dårleg, men han er ikkje så bra heller. Det største problemet er foten, som er veldig vond når han skal prøve å stige på han. Det er vanskeleg å komme seg opp i senga og ut av senga. Vanskeleg å komme seg på badet og få vaska seg etc. Nils er sjuk på den måten at han har lite krefter og ikkje klarer så mykje. Eg er heller ingen Goliat, så eg har ikkje krefter nok til å løfte og støtte han slik eg gjerne ville. Eg trur det er det beste for oss begge at han får vere på Ørstaheimen og så får vi ta det etter kvart. Det er no ikkje så langt å gå dit på besøk heller. Vi kjenner mange av dei som jobbar der etter kvart, og mange ønska Nils velkommen igjen. Trur det blir kjekt med litt forandring for han også. Helst av alt ville eg hatt han heime, men eg synest ikkje det er heilt forsvarleg slik det var no. Elles vil eg berre rose alle som hjelper oss. Ein høyrer som regel berre om det som er gale, men der er massevis av folk i helsevesenet som gjer ein fantastisk jobb. Og takk for det.
Margrete kom innom Ørstaheimen og ho køyrde meg heim.

torsdag, desember 07, 2017

Dagbok 2017: 7.desember

Klokka nærmar seg 18.00, ute regnar det og blæs litt. Temperaturen er + 6 grader C, og det har vore mørkt lenge.
I dag har eg gjort lite og ingen ting, mesteparten av tida har eg gått rundt meg sjølv.
I går var Nils veldig slapp og trøytt, men kvikna til utover ettermiddagen og kvelden.
I dag var han enda trøyttare; eg vekte han med mat og medisin klokka 9.00 som vanleg, men han sovna frå alt i hop.
Vi venta at HBO skulle komme og ta blodprøver klokka 11.00, men dei kom litt før. Dei kunne ta prøva på soverommet, men Nils ville opp og det gjekk bra. Men han sovna igjen så snart damene var vekk. Sjukepleiaren ringde meg med det samme dei hadde fått resultatet. Blodprosenten var som før men infeksjonsverdiane hadde auka frå 10-39 på 14 dagar.
No er ikkje dette høge verdiar,(han har hatt verdiar opp i 200 når han har vore sjuk) men så må ein ta høgde for at han går på mykje medisin som kan skjule ein infeksjon. Solfrid ringde etter at ho hadde fått resultatet og ho hadde kontakta fastlegen. Det vart bestemt at dei skal ta ny blodprøve i morgon tidleg, og då vil legen avgjere om det skal settast i gang behandling. Det vil truleg bli på Ørstaheimen i tilfelle.
Nils har sove mykje i dag, men har vore litt meir vaken no på ettermiddagen. Han har ikkje fått i seg særleg mykje mat. Eg reknar med at legen kanskje kjem opp hit i morgon etter arbeidstid. Men eg veit ikkje noko meir før vi får resultatet av nye prøver. Han vil vel sjå om infeksjonsverdiane stig hurtig.
Eg skriv dette her slik at dei som er interessert kan følgje med.

Eg starta dagen med å skrive referat frå møtet i går, og var for så vidt ferdig før dei kom og tok prøver.
Elles har eg rippa alle tre bøkene Solveig kom med, strikka litt, lese aviser og gjort aldri så lite husarbeid.
Mesteparten av tida har eg passa på Nils, tatt temperaturen, gitt han medisin etc. Det var ikkje så kjekt at han blei dårleg no når vi hadde vant oss til at han var relativt bra dei fleste dagane, og infeksjonsverdien har halde seg på 0 sidan han kom heim frå Ørstaheimen den 2.mai. Han har blitt dårlegare i kroppen etter kvart og har store problem med å gå, sjølv med rullator, men han har hatt bra appetitt og vore klar i toppen, så vi har hatt det ganske bra lenge.
Håper dei får bukt med infeksjonen denne gongen også, det er sjette gongen han er "sjuk"-  første gongen han vart innlagt på sjukehuset var på 80-årsdagen i fjor.
No får vi håpe han får god hjelp denne gongen også.

onsdag, desember 06, 2017

Dagbok 2017: 6.desember




Klokka er 20.30, utetemperaturen + 2 grader C og det regnar.
Dagen i dag har ikkje vore heilt vanleg.
Eg var oppe som vanleg og rakk å støvsuge før Nils stod opp.
Han var ikkje i form i dag heller, så etter kvart vurderte vi å ringe til Solfrid. Sidan eg skulle på møte måtte vi sikre oss best mulig, men vi fekk ikkje tak på Solfrid på telefonen.
Vi hadde avtale med Solveig om at ho skulle vere her med Nils og hente meg etter møtet. Torbjørn hadde også bode til å sjå til Nils. Eg dusja og gjorde meg klar i god tid, og bra var det, for då ringde det på døra og det var Solfrid som kom. Eg rekna med at ho hadde sett at vi hadde ringt, men det hadde ho ikkje, så det var heilt tilfeldig at ho kom akkurat i dag. Det er alltid godt å få snakke med henne, ho er liksom mellomledd mellom oss og legen. Eg måtte gå mens ho enno var her, og like etter at Solfrid gjekk kom Solveig. 
Eg hadde det kjekt på møtet, skulle berre ønske at Nils kunne ha vore med, han hadde lyst sjølv også. Det var eit kjekt møte
Vi hadde juletallerken på møtet vårt i dag, og eg kan ikkje hugse sist eg åt så mykje middagsmat.
Solveig henta Marit og meg. Ho hadde handla det eg hadde bede henne om: Mjøl, melk og strikkegarn. Og så hadde ho med seg 3 lydbøker som eg har begynt å rippe.
Nils som har sove både dag og natt i det siste, hadde vore vaken heile tida.
I morgon kjem dei for å ta blodprøver, då sjekkar dei blodprosenten og ev. infeksjonsverdiar. Det er infeksjonsverdiane eg er mest spent på. Nils ser sport på Tv, eg rippar bøker på ei maskin og skriv på ei anna

tirsdag, desember 05, 2017

Dagbok 2017: 5.desember

Klokka er ca. 18.40, utetemperaturen er 0 grader C, det har regna litt i dag også, men det har vore lysare enn i går. Men så blir det også kaldare
Eg kom meg ikkje ut i dag heller, for Nils vart liggande lenge, og fortsette å sove etter at han var oppe. Og eg ville ikkje late han vere heime åleine når han var så dårleg.
Eg kom heller ikkje i gang med noko skikkeleg husarbeid slik situasjonen var. Eg vart gåande på vent.
Først ut på ettermiddagen ville han ha Oxycodone, og då vakna han til live og åt godt. Vi hadde restar i dag også. No håper eg han blir bra utover kvelden.
Når han ikkje likar å ta så mykje medisin, er det fordi han føler seg litt dopa.
Ja, situasjonen er ikkje slik eg skulle ønske, men ein lyt vel vere budd på det meste. Nokre dagar er gode, andre ikkje.
I morgon skal eg på pensjonistmøte, om alt går etter planen, men Solveig kjem innover og er hos Nils imens. Eg har skulka ein del av pliktene mine i laget i haust, men prøver å vareta skivinga i det minste.
I dag har eg fått lese ut krimboka mi, så eg håper døtrene finn nye lydbøker til meg.