fredag, desember 09, 2016

Dagbok 2016: 9.desember

Klokka er 20.15, temperaturen er + 6 grader C og det regnar. Takk for det, regn slepp ein å moke vekk.
Så litt om dagen i dag. Legen ringde ca. 9.30, slik avtalen var. Nils blei henta med ambulanse, og køyrt ned på legesenteret, der det vart bestemt at han skulle innleggast på sjukehuset. I 18-tida var Solveig og eg bort og besøkte han, og han var slett ikkje så verst i form. Det første dei hadde gjort var å fylle han med væske intravenøst - han var nokså dehydrert. Det er greitt nok å seie til ein pasient at han må drikke mykje, men EG veit kor vanskeleg det kan vere for pasienten. Kva meir dei kan finne ut, veit eg ikkje. Han ligg no åleine på eit firemannsrom, så der var fredeleg og godt. Han orkar ikkje så mykje styr, så lenge han er så slapp. Eg hadde med meg mobilen hans og diverse anna som han trong, men vi var der ikkje så lenge. Han likar å få besøk, men ein treng ikkje gi seg til.
Eg håper berre han får vere der så lenge at han er litt robust når han kjem heim. Men han er på langt nær så dårleg som han var første gongen han vart innlagt. Det hadde eg lova både meg sjølv og han -at ha ikkje skulle bli liggande heime over helga-slik som sist.
Solveig var med meg inn og drakk kaffi då vi kom heim att. I morgon blir det Margrete og eg som skal visitere. Elles skal eg helse frå pasienten og takke for alle gode helsingar på Facebook. Solveig har Smart-telefon så ho kunne lese meldingane til han der og då.
Tidlegare i dag hadde eg besøk av ein nabo, elles har eg vaska litt og gjort litt husarbeid, men mest har eg berre gått og vima.
Eg føler meg trygg når Nils er på sjukehuset, eg føler meg ikkje så veldig kompetent til å vere sjukepleiar. I går hadde han feber, det hadde han ikkje i dag.
Elles så har ikkje laptoppen vakna til live att-så der for alle bilda mine-for n-te gong. Heldigvis ligg der nokre på bloggen. Og så fekk eg ein relativt lys idé; sidan eg har redigert mange av bilda mine på Picasa, kunne det hende eg fann nokre der, på den stasjonære maskina. Og det gjorde eg.

torsdag, desember 08, 2016

Dagbok 2016: 8.desember

Klokka er 21.30, temperaturen er + 9 grader og vi har hatt ein grå dag med regn igjen.
Har ikkje vore særleg lysteleg inne heller. Nils har vore framme or senga eit par periodar, men mykje av dagen har han lege. Det minner om slik han var då han fekk den infeksjonen som sende han på sjukehuset. Feber har han også innimellom, men vi prøver å halde den i sjakk med Paracet. Han har fått i seg ein del næring. MIN teori er at dei ikkje heilt har fått has på den infeksjonen. Han hadde time hos legen i morgon kl.9.30. Eg ringde ned og avbestilte timen, men bad om at legen ringde heim til oss i staden. Så får vi sjå om det skjer. Denne gongen set vi ikkje til helga utan å tilkalle lege i alle fall. Han kunne bli slapp av strålinga sa dei i går, men han var eigentleg slapp før han stråla også. Men hofta er fin.
Elles kjem ei ulykke sjelden åleine. I dag takka laptoppen for seg; eg har venta på det, og tenkte seinast i går på at no måtte eg berge bilda som ligg der. Vart for sein denne gongen også.
Så skulle eg skrive referat, det gjekk fort og greitt, men så fekk eg ikkje sendt det. Ingen e-post var å oppdrive. Eg har to kontoar (konti ?) , men ingen virka. Skreiv til Rasmus etter hjelp, men før han hadde tid å ringe fann eg ut av det sjølv. Eg måtte installere den eine kontoen på nytt og voila! Der virka det, og eg fekk sendt manus. Då var det allereie så seint på dag at redaktøren var vekk, trur eg, for eg har ikkje fått bekrefta mottaket. Det ligg i alle fall på "sendt". (For ordens skuld vil eg presisere at eg hadde prøvd same medisinen før-utan at det virka.)
Eg hadde tenkt å springe ned på apoteket i dag, som snarast, men så kom her ein pakke til Margarita som eg kvitterte for, og måtte vente til ho kom og henta den. Men det var ikkje noko som hasta eigentleg..
No har eg kokt havregrynsgraut til Nils, det var det einaste han kunne tenke seg å ete. Så får eg finne meg ei brødskive. Elles går det i klementinar innimellom.
Nesten kvar kveld håper eg på at morgondagen skal bli betre, det gjer eg i kveld også.

onsdag, desember 07, 2016

Bok nr. 73 - 2016: Verden som var min SYTTITALLET


Verden som var min. Syttitallet
Etter suksessen med «Sekstitallet» fortsetter Ketil Bjørnstad å skrive sin egen historie fra han er atten til tjueåtte år opp mot den tiden han levde i. Nominert til Bokhandlerprisen 2016!
«Syttitallet» handler om opprørstiåret og den unge mannens læring og løsrivelse, vennskap og forelskelser, tilhørighet og svik. Ved inngangen til syttitallet sliter attenåringen Ketil med overvekt og ulykkelige forelskelser og tvil på seg selv som klassisk pianist. Han var et musikalsk vidunderbarn og Ungdommens pianomester, men med sin inntrykksvare og følsomme mottakelighet oppfatter han de raske samfunnsmessige og kulturelle endringene i tiden. Han formes av det nye og det radikale og vennskapet hans med Ole Paus blir det faste punktet i en omskiftelig og på mange måter nådeløs tid. Den fem år eldre vennen får Ketil til å løsrive seg fra sin klassiske pianistskolering og bli en skapende komponist og utøver med inspirasjon fra jazzen, rocken og tidens opprørsånd. Han frigjør seg fra kjernefamilieverdier akkurat som han kvitter seg med femtiseks kilo overvekt på noen måneder. Ole Paus får ham til å oppdage Hans Jæger og Kristiania-bohemen som et speil for ham selv og syttitallet og Bjørnstad inspireres til storverket Leve Patagonia.
Ketil Bjørnstad (1952) er pianist, komponist og forfatter. Bøkene hans er oversatt til 17 språk, og flere av romanene har vært bestselgere i Norge, Frankrike og Tyskland. «Sekstitallet», første bok i hans påbegynte selvbiografiske romanserie «Verden som var min», ble både en salgssuksess og en kritikersuksess.
.........................................
Det har ikkje blitt mykje tid til lesing i det siste, men no har eg fått lese ferdig boka om syttitallet -sjølv om den var på 22 CD-plaer. Når gale skal vere er dette ei bok som ein lett kan legge frå seg og ta att utan å miste tråden. Eg har likt boka.

Dagbok 2016: 7.desember


Klokka er no 20.00. Temperaturen ute er + 8 grader, og regnet og mildvêret er kome tilbake. Litke greitt for meg, så er det i alle fall ikkje glatt på vegane.
I dag sov vi lenge begge to, men vi kom oss no opp såpass tidleg at vi var klar for avgang klokka 11.00 begge to. Nils skulle køyre med kamerat Kjell til Åse, eg skulle vere med Marit nedover, og dekke bord på Kulturhuset. Ja, Marit skulle til tannlegen.
Eli køyrde meg heim att etter at vi hadde dekka, og eg fekk ei lita stund til avslapping, før Nils kom heim att i 15-tida. Han var heilt gåen etter turen, og slapp etter strålinga. Det hadde dei sagt at han kom til å bli. Han var ikkje i form på førehand heller-det har vore ei uroleg veke.
Men han insisterte på å køyre meg ned på Kulturhuset, før han for heim og slappa av. Han slapp å hente meg, for Eli køyrde meg heim.
Møtet gjekk greitt, og var om lag som forventa. Det er nesten alltid færre som møter opp på julemøtet enn på andre møte, truleg fordi det er så mykje som skjer i desse førjulstider.
Og alle spør etter Nils. Det kan bli i meste laget for meg, men eg veit at dei spør av oppriktig interesse omsorg.
Det er så som så med matstellet her i huset for tida, men i dag fekk i alle fall eg eit godt måltid. Trudde ikkje eg skulle greie å ete opp alt, men det gjorde eg.
Vi har det triveleg i lag vi i Pensjonistlaget; no har eg vore med i styret i snart seks år, og stiller til gjenval. Eg vil anbefale  andre pensjonistar å melde seg inn i lag og organisasjonar mens dei enno er oppegåande, det er alltid godt å ha eit nettverk rundt seg når livet buttar litt imot, spesielt, men elles også. Vent ikkje at du føler deg heime første tida, men det går seg til. Vart litt skræmd av heimesjuepleiaren som fortalde at det er så mange einsame gamle med sosial angst som ikkje kjem seg ut blant folk. Det gjeld å vere føre var.
Det var dagens utfordring til alle over 50-60-70 år.
No har Nils sovna, men han vaknar nok snart igjen, men han fekk eit par Paracet såpass han skulle kvikne til og få i seg litt mat. Det går mest på energidrikkar, og i morgon må eg på apoteket igjen og hente noko som heiter "shots" som er enda meir konsentrert næring. Då får han i seg meir næring utan å få samme kjensla av å vere stappmett.
Ja, eg har i grunnen nok å styre meg når eg skal vere både husmor og sjukepleiar etc., men håper han skal komme seg til att snart. Han var jo på god veg før han fekk vaksinen.
Vi får stadig nye blomsterhelsingar i heimen. Den øvst oppe kom frå styret i Ørsta SV, den nedste frå ei av veninnene mine.

tirsdag, desember 06, 2016

dagbok 2016: 6.desember

NORD

SØR - VEST

AUST

Klokka er ca 19.30, temperaturen er minus 1 grad, og det har vore lett og fint vêr med snø i fjella. På ettermiddagen fraus det på vegane.
Eg har ikkje gjort så mykje i dag, men likevel vore ganske aktiv.
Nils skal til Åse i morgon, og ville reise åleine med bussen. Det nekta eg.Enten fekk han få ein kamerat til å køyre, eller så måtte eg kutte ut pensjonistmøtet. Han spurde om eg hadde noko imot det, det hadde eg for så vidt ikkje, men då laga eg vanskar for andre som måtte ta over jobben min. Det vart til at han ringde ein venn, så no blir han køyrt frå dør til dør. Håper berre at han kjem seg føre til i morgon, for i dag har han vore nokså elendig, kvalm og appetittlaus, slik han var før han kom seg til. Eg håper det er ein overgang.
Eg skreiv ei melding til frisøren min, og fekk time klokka 15.00. Eg gjekk fram i Mosmarka, og eg gjekk heim att. Passa på å gå på gangvegane, der låg det att strøsand frå sist det var glatt.
Vi måtte ha noko medisin og anna på apoteket, så Nils køyrde ned og sat i bilen mens eg var inne og handla. Fekk handla litt mat i same slengen. Då vi kom heim att var klokka 19.00, og då kom eg på at EG hadde ikkje ete sidan frokost. Nils har fått i seg meir enn meg tross alt. Men eg treng ikkje legge på meg-det gjer han.
Det er eit evig styr med den maten- som han ikkje har lyst på. Det var bra ei heil stund, men no er vi tilbake i det gamle. Har fått masse næringsdrikkar på apoteket, men det er begrensa kor mange han greier pr. dag. Det er dyre greier-som han får på "blå" resept. - Og når eg tenkjer tilbake på den appetitten han har hatt i alle dagar ! Vi håper alltid på at det skal gå betre etter kvart. Han skal til fastlegen på fredag, og då får han ta det opp med han.
Bilda er tatt i alle retningar - frå altanen før middag.

mandag, desember 05, 2016

Dagbok 2016: 5.desember

Klokka er20.30, temperaturen + 2 grader C, og det har vore litt lettare vêr i dag, ikkje særleg mykje regn.
Vi brukar vanlegvis ikkje stå så tidleg opp, men i dag var vi oppe før 7, skulle ta 8-bussen til Åse; Nils hadde time klokka 10.00. Bussen går kvar time, så i dag var vi framme i god tid, kl.9.30.
Det var ikkje så mykje nytt å få høyre frå legen si side. Nils hadde sjølvsagt gått ned att i vekt, og det er ikkje bra. Ho er aller mest oppteken av at han skal legge på seg. Den veka han låg sjuk før han vart lagt inn på sjukehus sette han mykje tilbake. Det blir "kunstig" næring frå apoteket å stole på. Eg kan kjøpe den maten han vil, lage den til kan eg også, men ete den må han gjere sjølv. Og han har ikkje lyst på mat, så det blir tvangsforing.
Han skal stråle hofta komande onsdag, det blir med ei strålebehandling i første omgang, så kan dei ta fleire etter kvart som behovet er der. Han var på røntgen/CT og blei gjort klar i dag.
Nils har stort sett site i ein stol sidan han kom heim frå sjukehuset, så han var heilt utkøyrt då vi kom hem. Han la seg på datarommet og slappa av. Eg nytta høvet til å støvsuge stova og gangane. Etterpå åt vi diverse restar og drakk kaffi. Eg sovna med kaffikoppen i handa i godstolen etterpå, sov ikkje så veldig godt sist natt.
I morgon skal Nils ta blodprøver på legesenteret, onsdag er det Åse igjen, torsdag kjem ei dame som skal hjelpe med trening og fredag har han sin faste time hos fastlegen. Vi skal ikkje til Åse igjen før i januar. Det er travelt å vere sjuk.
Det luktar ikkje julebakst i huset, og ikkje så mykje anna minner om jul, heller, men det bryr vi oss mindre om. Vi har det for så vidt bra og tek dagane som dei kjem.
no kom Jørn på besøk med tre røyer han hadde fiska i Vatnevatnet.
I dag fyller dottera til Rolf 40 år. Eg har bore to barn til dåpen, den eine var Anne Merete, den andre var Einar.

søndag, desember 04, 2016

Dagbok 2016: 4.desember.

Klokka er ca.17.00, og vi er nettopp ferdige med middag og kaffi. Temperaturen ute er + 6 grader C, og det er kliss vått. Har aldri sett så mykje vatn på plenen og rundt huset før. "Steinvegen" ligg delvis under vatn.
Eg har hatt ein del jobbar ståande på vent til leigebuarane flytta ut. I går kveld vart dei ferdige med nedvask etc. og kom med nøklane- og ein fin potteplante. Eg måtte vere med ned for å sjå over at alt var i orden, at dei hadde vaska skikkelig osv. Dette har alltid vore Nils si oppgåve, men no måtte eg overta. Det var ingen ting å seie på det dei hadde gjort nede, alt var i orden og der lukta reint og godt. Vi har ikkje leigd ut att enno, vi får sjå kva det blir til.
Eg såg at den gamle, blå Miele - støvsugaren vår stod der, den har overlevd fleire leigebuarar. Eg var litt spent på om den framleis var i orden, for eg hadde ein plan.
I dag før middag gjekk eg ned og testa støvsugaren, og den funka som berre det- særleg etter at eg sette inn ny pose, så då fekk eg støvsuga i kjellaren vår. Den jobben stod på vent. Den store tunge støvsugaren som vi har no, eignar seg ikkje tik å bere opp og ned i kjellaren. Godt å ha ein eigen støvsugar der-så lenge den varer. Det einaste som mangla var eit rør  til å skøyte med, der var berre eitt, skulle ha vore to. Men det får vi kanskje ta i.
Eg hadde ikkje ro på meg til å sitte inne, så eg gjekk like godt ned i tilbygget og begynte å koste golvet-det var fullt av lauv og anna rusk og rask. Så fekk eg inn plenklipper, kompostkvern og alle slags hagereiskapar som stod både her og der. Å seie at der no er fint og ryddig ville vere å overdrive, men der er i alle fall betre enn der var, og alle ting er i hus-ja, kanskje ikkje slett alt, enno.
Mens eg jobba gjekk eg i croxar og ullester, skulle sjølvsagt ha brukt støvlar, så eg var både våt og kald til slutt, der eg gjekk og vassa på plenen. Så det var rett i dusjen og på med tørre, varme klede. Der er ikkje elektrisk lys i tilbygget, så vi må rydde mens det er dagslys.
No når eg er ferdig med desse jobbane kan eg kanskje begynne å tenke JUL ?
Torbjørn kom bortom eit ærend, og etterpå laga eg middag,; i dag vart det fiskesuppe med fiskebollar, vi ville ha noko lett sidan vi skal ut og farte i morgon.
Nils køyrer med bilen vår ned på haldeplassen, og så tek vi buss vidare. (Han har starta bilen i dag for å sjekke om alt var i orden).Vi håper det skal gå bra. Det blir spennande å høyre kva legen seier i alle fall. Det vi veit så langt er at han skal stråle hofta. Då blir det kanskje ut til Åse kvar dag ein periode. Utanom helgane . Han har ikkje vege seg på lenge, men eg synest han ser bra ut, men nokså slapp er han framleis. Han er i alle fall oppe heile dagane, sjølv om han stort sett sit i ein stol og ser TV.

lørdag, desember 03, 2016

Dagbok 2016: 3.desember

Utsikt frå kjøkkenvinduet vårt.

Klokka har passert 17.00, og det er mørke natta ute. Kan ikkje hugse at det har vore så mørkt før om åra, men i år har vi verken snø eller klårvêr, så det er vel derfor det er så mørkt.
Sidan eg var med Solveig og handla i går, har eg hatt sundagskjensle i heile dag-men så er det ikkje så stor skilnad på helg og yrke i pensjo-heimen.
I dag var eg veldig flittig før middag. Eg rigga meg til med strykebrett, og etter at eg hadde stroke vanlege ting, strauk eg dei seks gardinlengdene som eg brukar på stova i vinterhalvåret. Då eg kjøpte dei, hadde eg 30 cm opplegg nede og enda rakk dei i golvet. I alle desse 16 åra eg har hatt dei har dei krympa kvar gong eg har vaska dei. No er det att 2 cm av oppleggskanten- og dei rekk på ingen måte til golvet. At det går an !
Eg likar å stryke ! Og grunnen er enkel: Då kan eg høyre lydbok.Fekk høyrt nesten to plater på den stunda eg brukte på gardinene.(Måtte jo henge dei opp - det tek også tid!)
Nils sit og ser sport på TV nesten heile dagen. Eg set meg ned i lag med han innimellom, men eg vil berre sovne når hopparane set utfor. Skiskyting går litt betre.
Elles har det ikkje skjedd mykje i dag. Leigebuarane er her for å vaske ned kjellarleilegheita, eg trudde dei hadde starta frå morgonen av, men dei er nyss komne. Det plar vere Nils som styrer med utleige og kontroll, men no må vel eg trå til. Eg får håpe dei gjer det skikkeleg, for eg likar ikkje å klage. Men eg likar heller ikkje å måtte vaske om att, for å seie det slik.
No skal eg lage taco om ei lita stund, det blir litt lettvint med middagane våre for tida. Ja, slik har det vore ganske lenge no.

fredag, desember 02, 2016

Dagbok 2016: 2.desember

Klokka er snart 22.00. Temperaturen ute er + 1 grad C og det ligg eit tynt snølag på markane.
På føremiddagen i dag var eg relativt aktiv; bytta på sengane, vaska golv, la i hop klesvask etc.
Til middag åt vi kryddersildfiletar med mandelpotet og kålstuing. Både Nils og eg er veldig glade i sild. Eg plar ofte seie at vi sikkert er siste generasjonen som likar spekesild-men det gjer vi altså. Og så er saka den at Nils ikkje har lyst på så mykje, så vi må lage det han likar. Eg et all slags mat, så det er ikkje noko problem.
I dag måtte vi kvile litt middag, og eg fekk unna enda ei plate av "Syttitallet"-no er det visst berre 8 plater att. Det blir ikkje lese så mykje for tida, men akkurat desse bøkene til Ketil Bjørnstad går det fint an å legge frå seg og ta att.

Solveig kom på slaget halv seks slik ho hadde sagt, og eg stod klar, så vi reiste direkte på Amfi og handla til helga, begge to.'
Så kjøpte vi oss kvar sin topp også, min var litt raud og "julete", hennar var grå til bruk under strikkajakke.
Ho hadde med seg kaffimat, så eg hadde berre å sette på "kjelen" då vi kom heim. Ein liten jobb hadde eg også til henne. Ho måtte på loftet og hente gardinene! Dei gløymde vi å ta ned då Margrete var her. No er det ingen jobbar her som det hastar med, så då blir det tryggare å komme på besøk.
Neste veke har vi litt av eit program. Måndag skal vi til Åse sjukehus igjen, og onsdag er det julemøte i pensjonistlaget. I år må eg nok gå åleine, det blir for slitsomt for Nils. Sidan eg er styremedlem og sekretær føler eg det som ei plikt å stille opp. Torsdag føremiddag går som regel med til referatskriving.
Margrete er på Weekwndbesøk til Køben i lag med kollegaer, håper dei har det fint.
Då vil eg ønske alle ei god helg.  Prøv å ikkje stresse med juleførebuingane.

torsdag, desember 01, 2016

Dagbok 2016: 1.desember

Klokka er18.15, temperaturen er + 2grader, og det har kome eit lite snølag på trappa. Tidlegare i dag har det både regna og hagla.
Eg hadde avtalt med ei veninne at vi skulle til Volda i dag. Ho henta meg 12.30. Før den tid hadde eg ikkje fått gjort så mykje utanom det vanlege morgonstellet. Rakk å shine opp kjøkkenet, dusje og vaske håret. Naboen kom og besøkte Nils mens eg var vekke.
Vi var først på kafé på Spinneriet, og så var vi på Janus. Den fabrikken produserer enno her til lands, derfor likar eg å handle der. Det var no eigentleg veninna som hadde ærend, men eg kjøpte ei ny ulltrøye til Nils. Han har veldig mange frå før, men eg synest han skulle ha ei fin, ny trøye til han skal til Åse. Så gjeld det berre at ein klarer å halde den unna dagleg bruk. Eg kjøpte ikkje noko til meg sjølv i dag. Elles var vi inne på nokre andre butikkar også, utan at eg kjøpte noko. Var liksom ikkje i modus for handel i dag.
På heimvegen stoppa vi ved AMFI så eg fekk kjøpt litt medisin.
I morgon kjem Solveig innover og då skal vi handle mat til helga, begge to. Det tømest ikkje så fort hos oss lenger, vi har stadig eit bra matlager, men noko er det no vi manglar også. Det var no ei kjekk avveksling for meg med ein bytur, og Nils greier seg fint utan meg nokre timar. Han hadde varma seg havregraut som eg kokte i går, så middag har vi ikkje ete enno. Men den er på beddingen.
Det vart ein spennande sjakk-kveld i går. Og eg var nokså sveitt i øyrene av alt "maset"- og jammen fekk eg lyst å spele sjakk igjen. Eg har kunna det ein gong, dvs.eg kunne reglane for korleis ein kan flytte osb. Kan hugse at vi prøvde å lære spelet frå ei bok. Rasmus var vel den som kom lengst i kunsten. Men vi spelte vel "lyn"-sjakk samanlikna med dei som er verkeleg gode. Slikt tolmod som dei har ikkje eg.
No er det snart dagsnytt-tid. Det blir mykje TV her i huset for tida.