søndag, februar 18, 2018

Dagbok 2018: 18.februar


Klokka er ca. 13.30, temperaturen er + 7 grader C og sola held på å bryte gjennom skylaget. 
Eg har vore "heime åleine" heile føremiddagen og prøvd å få gjort litt husarbeid. Har baka brød mellom anna. Eg har det med å kjøpe inn melk som eg aldri drikk, og då må eg bake. Dessutan går det med ein del brød når eg lever på brødmat heile tida.
Har også prøvd å få lese litt i lydboka mi og strikka. Vaska ei maskin med ulltrøyer osb. Nils brukar ulltrøyer heile døgnet, så dei må skiftast ofte, så eg har som regel med meg minst ei heim kvar kveld. Eg har ikkje høyrt frå Nils i dag, men skal gå utover i 15-tida. Eg synest det er så trist at han skal ligge inne på eit rom og ikkje kome seg ut no når dagane begynner å bli lengre og lysare.
Håkon vil komme ein tur i dag/kveld og det er no kjekt. Dessverre har ikkje Nils krefter til å ta imot så mykje besøk. Eg er ikkje "besøk" men meir som ei ekstra hjelpepleiar, så eg får vere der.
Eg er veldig trøtt i dag for eg sov dårleg sist natt-sikkert fordi eg sat og dorma i godstolen på Heimen.
I kveld kjem Ingeborg frå Oslo, og i morgon vil ho og Margrete besøke faren/morfaren.
No skal eg smake på det nybakte brødet før eg gjer meg klar til den daglege vandringa.


lørdag, februar 17, 2018

Dagbok 2018: 17.februar



Klokka er 14.45, temperatuten er + 6 grader, det er skya og opplett. No skal eg gå ut til Nils om ei lita stund.
Eg har stort sett vore heime på føremiddagen i dag. Har skrive nesten ferdig "Årsmeldinga" for pensjonistlaget, så var eg ein tur på butikken og handla inn litt mat. Har ikkje høyrt frå Nils i dag, så eg er spent på korleis det står til.Skal skrive meir i kveld.
Klokka er no 22.00, temperaturen ute er + 4 grader C, det er overskya, opplett og ikkje eit vindpust. Eg kom att frå Heimen for ca. 20 minutt sidan.Eg gjekk utover litt etter klokka 15. i dag. I går vart det visst litt for langt besøk, så eg gjorde det kortare i dag. Nils har fått auka styrke på smerteplaster, noko som gjorde at han var veldig slapp. Men han hadde ikkje smerter når han låg i ro, og han slapp å ta Oxycodone. Han likar ikkje så godt å ta dei tablettane, for han føler at han blir litt "rotete" oppi hovudet av dei. Då vil han heller vere slapp og sløv-men klar i toppen. I dag sov han middag veldig lenge. Eg sov ei stund også, med lydbok på øyret, men kor mykje som sit att veit eg ikkje. Elles åt vi kveldsmat i lag, og såg litt TV, men eg trur han var glad for at eg gjekk relativt tidleg heim, så han fekk legge seg å sove igjen. Men som ho sa sjukepleiaren også: "Det viktigaste er at han ikkje har det vondt." Men eg håper han blir mindre sløv når han får vent seg til plasteret.
No skal eg slappe av litt, med TV og strikketøy. Og littmat.
I dag fyller barndomsveninna mi 78 år. Men eg fann ikkje att e-mailadressa hennar så eg fekk sendt ei helsing. Men eg veit at du er innom bloggen av og til, så: Gratulerer med dagen, Ambjørg!

fredag, februar 16, 2018

Dagbok 2018: 16.februar

Klokka er 22.25, temperaturen ute er + 1 grad, det har regna litt og sludda litt,  det har ikkje kome store nedbørsmengder, men isen held seg veldig godt somme stader.
Det er snart ein halv time sidan eg kom heim, då hadde eg vore ute på rek sidan klokka 11.30. Kan ikkje nekte for at det er godt med eit par-tre timar heime åleine om kvelden.
Eg var først til synskontroll hos Specsavers, noko eg brukar å ta ca.kvart 5.år. Som regel plar eg gå opp eit hakk i brillestyrke, den var ikkje heilt nødvendig no, så eg kan vente litt om eg vil, til anten glasa eller innfatninga ryk på dei eg har. Ein heil time tok kontrollen. No tok eg kontrollen i samband med at eg skal fornye førarkortet. Eg fekk skjema som eg tek med til legen.
Det var ingen vits i å gå heim før eg gjekk ut på Heimen, men eg var ein liten tur ned på Amfi, der eg mellom anna kjøpte meg eit beger med salat.
Eg kom opp til Nils i 14-tida, så det vart lenge nok både for han og meg i dag. Han hadde fått Ocxycodone om morgonen, og var rimeleg bra då eg kom. Eirik ringde og spurde om han kunne komme innom, og då ville Nils ha meir medisin, noko han fekk. Han hadde vondt i hofta. Aberet med medisinen er at han blir nokså sløv, og snakkar utydeleg, på samme tid som han høyrer dårleg. Han er eigentleg heilt klar i toppen, men det ser ikkje alltid slik ut.
Legen var innom i dag, og ho beordra meir smertelindrande plaster, så då klarer han seg kanskje med mindre medisin. Ho såg også på øyrene hans, og det eine er tett-men han skulle vel høyre på det andre. Det med hørselen plagar han mykje, for han får ikkje med seg alt som folk seier. Men han er ganske godt orientert om det som skjer i verda, for når han er åleine på rommet har han VELDIG høgt på TV-en. 
Men han åt opp all bacalaoen han fekk til middag og syntest det var godt. Og så sov vi sjølvsagt middag begge to.
I løpet av helga må eg skrive årsmelding, og så får vi sjå kva som elles dukkar opp. Fredagane kjem veldig tett no for tida, vekene går fort. God helg!

torsdag, februar 15, 2018

Dagbok 2018: 15.februar


Klokka er snart 14.00, og då skal eg gå ut til Heimen om Kiwi. Dei to vêrbilda har eg tatt frå altanen. Blir ikkje så spennande bilde, så lenge eg berre har eit stort kamera som eg må bere på-i tillegg til mykje anna.
Det er lettskya, litt vind og + 7 grader ute. Det er nesten som ein begynner å føle at det går mot vår, sjølv om vi godt veit at det kan komme snø både i mars og april.
Nils ringde til meg før middag for å fortelle at han var betre i dag. Og takk for det! Han hadde ete godt til frokost, men verkte, så han skulle få meir smertestillande. Han strålte heile bekkenområdet på Åse den 2.august, men det var såpass kraftig at han kan ikkje gjere det opp att. Men det var god hjelp lenge.
Det har ikkje blitt så mykje gjort med meg her heime i dag, men eg laga meg tomatsuppe med egg til middag, og mens suppa kokte kom eg på at det var torsdag. Då er det ballj på Heimen.

Klokka er no 22.25, og det er ei stund sidan eg kom heim. Måtte innom facebook som snarast. Temperaturen ute er + 3,5 grader C , det er opplett og litt vind. Det har nesten vore litt vårleg i dag.
Eg gjekk heimanfrå ca. kl.14, men gjekk om Kiwibutikken, noko som gjer turen til Heimen dobbelt så lang. Men det er fint å gå når veret er bra, får både frisk luft og mosjon. Nils var heldigvis ikkje så elendig i dag som han var i går, han var i ganske bra form, men det skal ingen ting til før han blir heilt utsliten, så svak er han, og det har han vore lenge. Men han hadde ikkje så mykje smerter i dag, så då slapp han så mykje ekstra medisin. Han åt litt middag, men er ikkje så begeistra for ball. Eg hadde med raude Valentinroser i dag i staden for i går, og så hadde eg kjøpt meir druer. Frukt er liksom det einaste han har lyst på. Etter middag kom Solfrid kreftkoordinator på besøk, og det er alltid kjekt. Vi eg blitt godt kjende med henne etter kvart. I morgon kjem LInda, det er legen. Etter at Solfrid hadde gått, sov vi middag, og så vart det TV og styr og stell resten av kvelden. Eg gjekk heim litt over halv ti. 
I morgon skal eg møte til synstest kl.12.15, og så blir det kanskje ein tur på Amfi før eg går opp ti Nils, så då blir eg vekke heile dagen.

onsdag, februar 14, 2018

Dagbok 2018: 14.februar, St. Valentins dag

Klokka er snart 21.30. Det er overskya, litt vind og + 5 grader C. Eg kom att frå Heimen for mindre enn eit kvarter sidan. Nils ville eg skulle gå, så han fekk sove. Men han bad meg seie ifrå til pleiarane at eg gjekk, då ser dei inn til han av og til. Det treng dei ikkje når eg er der. Eg spurde om han følte seg trygg og det gjorde han. Sjukepleiarane og hjelpepleiarane er berre heilt fantastiske både mot han og meg. Eg bur nesten meir der ute enn her.
Han har vore nokså stabil når det gjeld sjukdom, medisin etc. sidan han kom ut på Heimen, men siste tida har det gått nedover med han, ikkje fort men litt og litt.
I dag var han nokså sløv, for han hadde fått meir medisin enn vanleg. Han greidde ikkje å halde seg vaken lenge om gongen. Han fekk ikkje i seg mat etter at eg kom, men hadde ete litt til lunsj. Det minner om slik han var dei gongane han hadde infeksjon. Legen skal sjå til han i morgon, og finne ut om ho kan gjere noko med medisinen. I dag hadde han fått Oxycodone to gonger, og eg trur det var mykje derfor han var så trøtt. Når han er vaken, er han heilt klar i toppen, og det er no bra.
Med tanke på korleis han var i fjor vinter er det utruleg at han har fått så mange gode dagar etterpå.
Eg får ikkje gjort så mykje når eg går her åleine på føremiddagane og ikkje veit korleis han har det, så eg håper han er bra nok til å ringe heim i morgon.
I dag fekk eg i alle fall stroke og hengt opp att kjøkkengardinene, og så er det litt klesvask og diverse anna som må gjerast sjølv om eg bur åleine.
Fekk skrive ein liten notis til avisa innimellom. Ikkje noko litterært meisterverk akkurat. Før møtet neste onsdag må eg ha klar årsmeldinga for 2017. Den blir vel lik den i fjor - om lag.

tirsdag, februar 13, 2018

Dagbok 2018: 13.februar

Klokka er 21.50, temperaturen er + 4 grader og det blæs litt; ikkje så mykje her som lenger nede.( På føremiddagen var det +6 grader og sol.) Det er vel eit kvarter sidan eg kom heim, så eg har fått kveikt i omnen mellom anna - når eg kjem heim så tidleg på kveld vil eg ha det varmt sidan eg blir oppe ei stund. Mens eg sat ut på Heimen kom eg på at det var feitetirsdag i dag, og sidan eg hadde ein klatt rømmegraut i frysaren, står den no til tining i mikrobølgeovnen.
Når eg vaknar om morgonen har eg ikkje lyst å stå opp. Eg har ikkje noko som MÅ gjerast eller så mykje å sjå fram til. Men sidan ryggen må opp for å komme i form ,så kjem eg meg ut or senga i anstendig tid.
Det er lurt å legge planar, for då kjem ein i gang med noko. I dag skulle eg vaske rundt på benkar, flisar etc. og shine opp kjøkkenet. Men så kom eg på den tanken at eg like godt kunne ta tak og vegger også, så var det gjort. Når gamle kjerringar begynner å klatre på stolar og bord, kan det gå gale, men det gjekk heilt fint, og i morgon skal eg stryke og henge opp att gardinene. Det er planen!
Nils ringde heim rett etter at eg var ferdig med vaskinga og minte meg på at eg måtte bestille time hos lege og optiker, sidan eg må fornye sertifikatet . Eg ringde først til legesenteret og spurde om å få time hos fastlegen min før 11.mars- og eg sa kva det galdt. Nei, der var ingen ledig time-men ho skulle sjå om der var avbestillingar, og det var der, den 22.februar. Det var supert. Men så var det spørsmål om det var råd å få time til synsundersøking før den tid. Eg var innom butikken, men der var det fullbooka. Men kanskje det kom ei avbestilling? Ho fekk mobilnummeret mitt og etter at eg var komen opp på Heimen ringde ho og sa at eg kunne få komme den 16.februar. Det er ikkje obligatorisk med synstest før ein skal fornye sertifikatet, men vi har funne ut at ved å gjere det slik, slår ein to fluger i ein smekk, og så slepp ein synstest hos legen. Den 21.februar er det årsmøte i pensjonistlaget, så no får eg det travelt ei tid.
Eg var bra sliten då eg kom opp til Nils i dag. Først hadde eg vaska, så gjekk eg ned i Vik, og etter at eg hadde vore til Specsavers gjekk eg ein tur nedom Amfi før eg gjekk opp på Heimen. Eg går og går, men har gyldig sertifikat!
Nils hadde vore dårleg i dag også, men kom seg etter at han fekk Oxycodone, så han var i bra form då eg kom, og han åt opp nesten all middagen sin. Til lunsj hadde dei fått rømmegraut.
Eg hadde med clementinar og druer til han, han har alltid frukt i kjøleskapet sitt. Legen var innom i dag, ho ville sjå om ho kunne gjere noko meir med øyret hans, slik at han får hørselen tilbake. Når han seier at han er dårleg, vil det seie at han har vondt i ryggen, hofta eller andre stader, han har ikkje feber eller infeksjon. Legen meinte at han kan få meir Oxycodone når han venner seg til den. Eg gjekk frå Heimen ca. 21.15, då ville han sove. No skal eg sjå om grauten er tina.

mandag, februar 12, 2018

Dagbok 2018: 12.februar.

Denne vesle svartetrosten blei visst att då dei andre for mot sør. Han kjem på besøk kvar dag og får brødsmular og havregryn som eg legg på rekkverket.


Klokka er21.40 og det er eit kvarters tid sidan eg kom heim. Det er minus 2 grader C ute og det har kome nysnø.
Er tok ikkje sjansen på å vaspe i snø opp elvavegen i kveld så eg fylgde bilvegane på kryss og tvers og fekk såleis ein litt lengre tur. Eg har ikkje vore heilt god i armen min i dag eller skuldrane, så eg tenkte på at viss der var så mykje snø at det måtte mòkast fekk det vere til i morgon. Og så kom eg heim til ferdigmòka tun ! Det er vel ein av naboane som er syndaren, men han/ho må melde seg så eg får takka om ikkje anna. Det var veldig kjærkome akkurat i dag.
Eg var ikkje så effektiv på føremiddagen i dag. Vart gåande å vente på at Nils kanskje ville ringe og seie korleis det stod til. Men ingen ringde, så eg gjekk ut på Heimen litt tidlegare enn eg plar. Eg kan ikkje seie at Nils var i fin form, men han var rimeleg bra. På føremiddagen hadde han vore dårleg og verkt i ryggen. Så hadde han fått ein Oxycodone -tablett såpass han kom seg til.
Appetitten er ikkje slik som han var ei stund, men han et litt frukt som eg gir han, og han er ikkje avmagra. I dag var han såpass at han fekk barbert seg. Eg stiller som hjelpepleiar, så han får kanskje litt betre stell enn han elles ville ha fått. Eg hjelpte til med kveldsstellet, så han var klar for natta då eg gjekk. Han vil gjerne ha det slik, og han seier ifrå når han meiner eg kan gå. Det har eg sagt han skal gjere.
Eg har ikkje ete noko der ute i dag, men laga meg tomatsuppe med egg før eg gjekk heimanfrå. No skal eg ha meg ei brødskive, for MIN appetitt er det ikkje noko i vegen med.
Nils har alltid likt så godt å snakke i telefonen, men no har han så store problem med hørselen at det kan vere vanskeleg. Ein må snakke veldig høgt-så går det bra.







søndag, februar 11, 2018

Dagbok 2018: 11. februar. Fastelavn og morsdag


Klokka er 13.50, temperaturen er + 2 grader og no har det begynt å snø igjen, eller sludde får eg vel heller seie. Eg skal snart ut og vandre, på vegen som de ser Det er stort sett bert her, men is og snø lenger ute i gata.
Eg skal tilstå at eg har sete mykje ved datamaskina i dag, noko nyttig har eg gjort, men ikkje alt har vore like naudsynt.
Elles har eg no styrt litt i huset, ikkje mykje, men satsar på at sundag er kviledagen.
Eg har ikkje høyrt frå Nils i dag, så eg er litt spent på korleis det står til i dag også. Håper han er rimeleg bra. Eg laga meg eit ostesmørbrød, det får vere middag i dag. Eg har god appetitt og er ikkje så nøye på kva eg et. Men å lage middag til berre meg sjølv, det skjer ikkje ofte. I dag har eg tenkt å openberre meg i den nye strikkejakka mi-då sperrer dei vel opp augo der ute. Skal skrive meir når eg kjem att i kveld.
Nabojenta Turid fyller 50 år i dag. Ho og Margrete gjekk i samme klasse på skulen. No bur Turid i Oslo.
Klokka 21.35: Temperatur o grader C, opplett.
Kom nettopp inn døra, har vore hos Nils sidan klokka 15. Han var ikkje i form i dag, slapp og appetittlaus. Han kom seg litt utover dagen/kvelden. Han har hatt mange slike nedturar, og har kome seg til att. Eg håper han gjer det denne gongen også. Han er klar i hovudet, så det er greitt å prate med han, men han plagast med hørselen. Vi såg Farmen kjendis i lag, men no får vi sjå finalen kvar for oss.
Eg hadde på meg den nye jakka i dag, den var varm og god.

Bok nr.3 -2018: Selfies

Eg har hatt stor glede av å lese alle bøkene i denne serien. Dei er velskrivne, og opplesaren er framifrå. Men denne boka var ikkje fullt så bra som dei eg har lese tidlegare. Det blei liksom litt for mykje rot-for mange mord, og liksom "too much" av alt.
Som de veit er det ikkje mykje eg får lese kvar dag, så eg ville kanskje fått eit anna inntrykk om eg las meir samanhengande.

Adler-Olsen er endelig klar med sitt 7. bind om Avdeling Q. Det danske førsteopplaget er på hele 200.000 eksemplarer! I Selfies gjør han atter en gang det han kan best: å skildre smerten og kampen for å overleve maktesløsheten. Avdelingen står i fare for å legges ned på grunn av lav oppklaringsprosent. Rose er sunket ned i en dypt psykotisk tilstand, knyttet til en mørk fortid. Men snart hoper nye og intrikate saker seg opp for Carl, Assad og Gordon: Tre unge jenter som lever på sosialstøtte, bestemmer seg for å rane en nattklubb når pengene de får fra det offentlige ikke strekker til. Saksbehandleren deres er ensom, bitter og alvorlig syk. Hun hater de kravstore klientene sine, og legger en djevelsk plan for hvordan hun skal hevne seg på dem. En eldre kvinne blir funnet drept i Kongens Have. Tilsynelatende er disse hendelsenene helt uavhengige av hverandre, men etter hvert skal det vise seg å være en sammenheng mellom dem. Nok en gang har Jussi Adler-Olsen skrevet en thriller som holder leseren fast.

lørdag, februar 10, 2018

Dagbok 2018: 10.februar

Bildet stal eg frå Margrete sin blogg. Eg kunne ha vedda på at veggene i restauranten bestod av murstein og sement. Eg måtte bort å kjenne på den før eg innsåg at det var tapet!

Klokka er 22.20 og det er eit kvarter sidan eg kom heim. Temperaturen ute er + 3grader C og det blæs aldri så lite. Isen smeltar på vegane og dei fleste er berre, men her i Starevegen har vi framleis is og sørpe.
I dag før middag ringde Nils heim og sa at han var skikkelig dårleg. Han trudde han hadde fått influensa. Så han ville ikkje ha besøk av andre enn meg i dag. No er både han og eg vaksinerte, men mange får sykja likevel. Eg syntest det var litt rart for der er ingen på Heimen som er sjuke, og eg har ikkje vore i kontakt med nokon som har den.(Eg har nesten isolert meg).
Eg vart sjølvsagt bekymra, men rekna med at han var i gode hender, så eg ville halde avtalen med Margrete. Vi skulle møtast på Amfi klokka 13-for eg ville gå nedover. Eg skulle handle eit par småting til meg sjølv, og Erlend skulle få seg ny skjorte. Vi rusla rundt på Amfi og eg fann det eg skulle ha, men så var det litt vanskeleg å bestemme seg for skjorte......så vi beslutta å ta turen opp til Staurset. Lenge sidan eg har vore der, men der var det jammen mykje-både varer og kundar. Dessverre har eg ikkje bruk for noko nytt akkurat no, men Erlend fann seg to skjorter som han var fornøgd med.
Morsdagsgåva frå Margrete var kafé-lunsj, og vi bestemte oss for Napoli. Der åt vi deilige store kebabrullar. Det er lenge sidan eg har vore SÅ mett.
Margrete køyrde meg opp til Heimen og det var ikkje med lett hjarte eg tok heisen opp i dag. Var veldig spent på kva som ville møte meg.
Men der låg mannen i tilsynelatande god form og såg på hopprenn på TV. Han hadde ikkje influensa, og takk for det, men han hadde vore elendig om morgonen og måtte få ein ekstra tablett. Så sovna han og vakna i bra form.
Han hadde fått middag før eg kom, det er andre rutiner på laurdag og sundag, men vi fekk kaffi og fastelavnsbolle. Til kveldsmat kom ho med 5 halve brødskiver og ei skål med pastasalat med kylling. Eg åt salaten, Nils åt alle brødskivene. 
Eg hjelpte til med kveldsstellet før eg gjekk heim klokka 21.45, då var Nils trøtt!
Eg spurde om han ville ha besøk i morgon-det var han ikkje så positiv til. MEG reknar han ikkje som besøk, så eg kan vere der så mykje eg vil.