fredag, november 17, 2017

Dagbok 2017: 17.november





Klokka er 18.05, temperaturen er + 2 grader. Det har vore bygevêr i heile dag, snø, sludd, hagl og regn, vekselvis. Innimellom har det vore "nesten sol".
Nils var litt betre i form i dag, men vart liggande litt frampå likevel, som vanleg. Betre han ligg litt i senga enn at han sit i same stolen heile dagen. Eg fekk vaska bad og kjøkken og gjort diverse anna husarbeid.
Vi venta kreftkoordinatoren og legen klokka 15.15; Solfrid kom presis, legen heseblesande ei stund seinare. Det vart litt justering på medisinar etc. og så blir det "sukkermåling", berre ein gong i veka. Sidan dei tek blodprøver annankvar torsdag, blir det sukkermåling på torsdagane.Komande torsdag skal vi også få vaksine. Det starta opp med sukkermåling tre gonger for dag, så vart det to gonger og til slutt ein gong. No blir det HBO-besøk berre ein gong i veka, men skjer det noko i mellomtida, så kan vi ringe Solfrid.
Eg hadde tenkt å spørje ein av naboane om å køyre meg på butikken dag, men somla meg ikkje til før middag. Solfrid skulle også på butikken, så ho spurde om eg ville sitte på med henne. Eg tenkte at eg kunne stikke nedom og få det viktigaste, så kunne eg ta resten i morgon. Det vart til at eg kjøpte alt som stod på lista, blant anna melk og poteter. Då eg kjende tyngda på dei to plastnetta mine, vart eg litt i tvil om eg klarte å bere dei heim. Men det gjekk bra. No har Nils og eg ete og drukke kaffi. Til desssert vart det eit par kapittel i Lothepus-boka. Elles vil eg berre nemne at Nils er glad i å prate i telefonen.
Margrete, Amanda og Eirik er vel framme i Trøndelag, der dei besøker Eirik som går på folkehøgskule i Melhus.

(Boksane og flaska med eplesider var ikkje med i handleposane. Flaska følgde med blomsterbuketten frå Rasmus og fam.)
Og så er det fredag igjen, og eg ønsker alle ei god helg.






torsdag, november 16, 2017

Dagbok 2017: 16.november

Klokka er 19.45, utetemperaturen er +3 grader C og det har vore regnvêr og mørkt i heile dag. Enno ligg det litt snø att.
Dette har vore ein laber dag i heimen. Det begynte med at eg ikkje fekk sove sist natt, så eg vart liggande å høyre lydbok nesten heile natta. Men eg måtte lese om att noko av den i dag -var ikkje sikker på om eg hadde fått med meg alt. Då eg stod opp, relativt tidleg, såg eg at sovetabletten låg att på nattbordet. Eg har brukt sovetablettar i meir enn ti år, og har sjeldan og aldri gløymt å ta dei, men i den siste tida har det skjedd 3-4 gonger. I tillegg til at eg var trøytt var eg også dårleg i magen før middag. Forkjølinga heng også i.
Nils er alltid ganske "sløv" til langt på dag, og i går og i dag har han ikkje greidd å ete opp frokosten som han får på senga. Han fekk ligge frampå så lenge han ville. I mellomtida støvsugde eg alle teppegolva og gjorde anna "forefallande" husarbeid. Vaske får eg gjere i morgon. Vi fekk melding frå kreftkoordinatoren om at ho og fastlegen kjem innom oss i morgon klokka 15.15. Vi har ikkje sendt bod på dei, og det er ikkje noko dramatikk i bildet, så naboane må ikkje bli engstelige.
Nils stod opp når det lei på dag, han åt faktisk litt middag, fisk og poteter + dessert. Eg et ikkje stort meir enn han, men eg har no litt å gå på. Han kom seg til litt etter kvart, med hjelp av tablettar og litt søvn, så no sit han og ser Lothepus.
Eg har hatt ut bosset, fekk plass til ein sekk hageboss i dunken og leverer ein ved sidan av. Så no har eg berre ein sekk att og den står i tilbygget. Fekk rydda litt i garasjen, men vil ikkje kalle der ryddig akkurat. Men vi må vel tenke på å få plassert bilen under tak. Om ikkje alt er perfekt, har vi det relativt bra.
I dag kom Jørn på besøk og hadde med seg fersk blåkveite til oss. Det har vi aldri smakt.(Berre røykt). Og så kjem no HBO-ane innom ein gong for dag så vi får alltid besøk.

Bok nr.29 - 2017: Pasienten



Omtale fra forlaget
En krimroman om de katastrofale følgene det kan få når mennesker ikke blir behandlet med respekt og verdighet.

Pasienten: Han kalte seg Krøsus og var psykiatrisk pasient på Dikemark i over femti år. «De dreper pasienter her», er det siste han hvisker før han dør i 1993. En av de få som snakket med Krøsus, var lille Julia.

Forsvinningen: I 2002 forsvinner den da atten år gamle Julia sporløst fra Enden, en liten bygd på Sunnmøre.

Drapet: Etter mange år kaster et drap nytt lys over både Julias forsvinning og det som foregikk på et nervesanatorium på Julias hjemsted.

Når Kajsa Coren får en privat forespørsel om å undersøke hva som kan ha skjedd med Julia, bringer det henne rett inn i drapsetterforskningen. Et ukjent Munch-maleri og psykiatrisk forskning spiller uventet sentrale roller.

........................................................
Eg har ikkje vore så veldig begeistra for bøkene til Trude Teige, og var heller ikkje overbegeistra for denne. Ho brukar historiske hendingar som bakgrunn i romanane sine, og eg tenkte meir enn ein gong mens eg las boka, at dette hadde vore meir interessant å lese som faktatekst utan skurkar og mord etc. Eg såg at den hadde fått terningkast 5, det er minst ein for mykje etter mi meining.

onsdag, november 15, 2017

Dagbok 2017: 15.november

Klokka er 19.00, utetemperaturen er + 4 grader, og det regnar, haglar og blæs. Det einaste som er bra med dette vêret er at vi slepp å mòke snø.
Elles vart det "dagen derpå" i dag, som forventa. Har Nils ein kjekk dag, brukar han opp alle kreftene sine, og så ligg han strak ut dagen etter og kanskje fleire dagar. Men er trur det er verdt det. Han har ikkje lege i senga heile dagen, men har vore veldig slapp og har hatt dårleg appetitt. Eg har ikkje gjort noko særleg eg heller, anna enn å vere HBO. Ja, eg har no stroke litt klede, rydda og frose kakerestar. Har så fullt i alle frysarane at eg veit snart ikkje kva eg skal gjere av alt.
Elles har eg lese litt i boka mi, og strikka litt. Er snart ferdig med andre erma også, og då skal alt inn på ein pinne. Kanskje det er derfor eg tek det så roleg no-er litt spent på om eg får det til. Heilt sjukt. Eg har jo strikka liknande ting hundre gonger før, men er ute av trening.
Eg er framleis forkjøla, men no trur eg det nærmar seg friskmelding.
Nils fekk telefon frå systera i dag, når ho ikkje ringde i går, var det fordi ho var i Bergen og kjøpte inn garn. Nils ser på TV-  det gjer eg også innimellom, men i morgon må eg sjå til å få "gjort" noko. Håper Nils er betre då.

tirsdag, november 14, 2017

Dagbok 2017: 14.november

Klokka er 20.30, temperaturen ca.+4 grader C og i dag har nedbøren kome som regn.
Vi har i alle år hatt den skikken at vi har hatt "familiejulemiddag" med barn og barnebarn på Nils sin fødselsdag. Den tradisjonen vart broten i fjor då han hamna på sjukehus på sjølvaste 80-årsdagen, og det blir nok ikkje tatt opp att av mange grunnar. Mellom anna er det vanskeleg å samle heile storfamilien, og så er ikkje Nils i stand til å vere med på så mykje storfeiring. Men vi har i dag markert dagen på ein moderat måte. Ikkje med stort selskap, men med besøk atv dei i familien som er så nær at dei kan komme. Først kom Margrete og Erlend, rett frå skulen, seinare kom Birte og Håkon og til slutt Solveig og Øystein. 
Eg baud på kaker og kaffi i all enkelheit. Presangar fekk han med dei som kom, blomster frå Rasmus og familie vart levert på døra, så det å fylle 81 kan også ha sine sider. Dei som ikkje kunne komme har ringt og gratulert, og det er det mange andre som har gjort også. Vi synest det har vore ein fin dag.


Margrete og Erlend vart fotografert i lag med jubilanten, etter kvart vart her såpass uryddig at det ikkje freista å ta bilde.
Nils fekk ligge frampå i dag også, og etter at han hadde tatt oppkvikkarane sine greidde han å dusje og vaske håret, det betyr mykje for han å vere velstelt. Barbere seg fekk han også. Det er mykje vi greier når vi samarbeider godt.
Døtrene mine utnyttar eg så godt eg kan. Margrete fekk ansvar for å hamstre inn brus, Solveig fekk "ordre" om å kjøpe kaffi på Lefdal, og så var ho og eg ein tur på apoteket, der eg skulle ha både det eine og det andre. Litt anna kjøpte vi også.
Elles kan eg handle det eg treng på Kiwi på Vallabøen, det er berre fint med ein liten kveldstur.
No har eg tømt oppvaskmaskina og fylt den igjen, laga kveldsmat til Nils etc. og så skal eg flate ut ei stund framfor TV-en. Eg er enno ikkje kvitt forkjølinga, men kjøpte meir hostesaft i dag, så no lit eg på at den verkar.
Skal helse til Nils og takke for alle gåver og helsingar.



mandag, november 13, 2017

Dagbok 2017: 13.november


Klokka er no 19.40, temperaturen er 0 grader C, men det ligg snø både på maker og vegar. Bildet over tok eg i middagstida ca. kl.13-14 og då var sola framme så vidt det var. Sjølv om eg ikkje er så glad i snø, må eg medgi at den lyser opp i vintermørkret.
Dagen i dag har vore ganske vanleg, vi har våre rutiner. Som mellom anna går ut på at Nils ligg ei stund utover føremiddagen, etter at han har fått mat og medisin. Eg prøver å få gjort litt mens eg er åleine, men siste veka har eg vore så sløv av forkjøling at det har blitt heller lite gjort. I dag laga eg ein kakebotn, og vaska opp att, strauk litt klede etc. 
Skulle ha gjort ferdig eit par kaker i dag, men hadde ikkje i hus det som skulle til. Eg laga meg ei lang handleliste og lurte på kven eg skulle spørje om skyss- eller skulle eg vente til i morgon kanskje? Greidde ikkje å bestemme meg før det var neste kveld. Då gjekk eg ned på butikken og handla det mest nødvendige opp i to plastposar -og det gjekk heilt fint.
Eg gjekk i joggebukse + hagestøvlane mine og håpte ingen såg det. Eg har fine, nye støvlar, men tok på meg dei gamle då eg var ute og henta ved og gadd ikkje byte. På butikken trefte eg ei veninne som lurte på om det ikkje var glatt å gå, og om eg hadde eigna skotøy. Eg måtte tilstå! Men ho godkjende rillane under støvlane. Eg kom meg både ned og opp att utan problem av noko slag
I dag åt vi godt til middag begge to. Eg serverte ovnsbakt laks med poteter og rømme, grønsaker var her tomt for.
Kreftkoordinatoren ringde og eg snakka med henne, ho kjem kanskje på besøk ut i veka. Nils har det relativt bra, men blir trøtt av all medisinen;  i dag sovna vi begge to etter at vi hadde ete middag.
Eg beklaga meg til HBO i dag fordi eg ikkje blir kvitt forkjølinga, og ho sa at det er så mange som har ei slik langvarig forkjøling for tida, mellom anna ho sjølv. Eg er ikkje sjuk, men mykje mindre energisk enn vanleg, og hostar gjer eg enno. Det var fint å merke at eg tolte å gå ein tur ut. Ein kan no ikkje bli altfor forsiktig heller.

søndag, november 12, 2017

Dagbok 2017: 12.november

Klokka er 18.00, temperaturen ute er +4 grader, det er mørkt og det regnar og blæs. Slike dagar er det heilt OK å vere inne. Eg kom brått på at det er farsdag i dag-her vart dagen markert i går.
I dag har Nils vore i ganske god form, truleg fordi han tok "kvikkisane" med det samme han var oppe. Dei hjelper eigentleg berre 3 timar, men det ser ut til at dei sit i lenger.
Sjølv er eg framleis like forkjøla, har snufsa og hosta i ei veke no, men er kanskje ikkje fullt så slapp lenger. I dag rakk eg å rydde og vaske "rundt" på kjøkkenet før Nils var oppe. Fekk ei stund med lydboka også.
Etter han var oppe fekk eg ordna opp i diverse matrestar, klesvask etc.-mykje har gått på halv åtte siste veka.
No håper eg på at eg er frisk nok til ein handlerunde i morgon. Har ikkje vore på butikk på over ei veke, så lageret vårt skrumpar inn.
I dag har vi sett opptak av "Skal vi danse" -og eg vart glad for at favoritten min gjekk vidare til finalen. Nils har sett mykje sport, men eg strikkar på den oransje jakka mi. Det ser ut som eg strikkar utruleg stygt, men Solveig seier at det garnet er slik at det blir fint når ein vaskar plagget. Har strikka bolen opp under armane og er snart ferdig med første erma. Etter kvart skal eg berre strikke rundt og rundt. Såg at jakka heiter Vendela. Ja, namnet skjemmer ingen.
Elles har eg fylt dosetten til Nils med tablettar for enda ei veke, synest vekene går fryktelig fort, men er glad for kvar søndagskveld eg kan gjere denne vesle jobben. 
Det er heilt greitt at det er snø på markene, regn og vind, men eg skulle så gjerne hatt nokre dagar til for å rydde litt meir ute. Der er litt jobb att før eg kan slappe av frå hagearbeidet. Det har vore litt trasig vêr i det siste, det var finare i fjor på denne tida, men slik er det berre. Får vere glade så lenge vi slepp å moke snø-men LITT snø er fint og lyst.

lørdag, november 11, 2017

Dagbok 2017: 11.november



Klokka er snart 18.00, men det har vore mørkt lenge, eg venner visst ikkje til desse tidlege kveldane i år.Temperaturen ligg på 0 grader C. Eg har i heile dag gått rundt og trudd at det var sundag, enda dei begynte å jobbe på nabohuset tidleg på dag.
Det var lyst og fint først på dagen, sidan det låg eit lite tynt lag av snø på markane og på altanen. Eg tok eit bilde av eine strengen med meisebollar, og på grunn av blitzen ser dei nesten ut som lyspærer. Vi har besøk av kjøttmeiser kvar dag, og eg har hengt opp fuglematen slik at Nils kan få sjå på fuglane. Han har alltid likt fuglar, og har hengt opp fuglebur overalt.

Nils var ikkje i vigør før middag, det er han sjeldan. I dag venta vi med Oxycodonen til etter at vi hadde ete middag, og då var han i bra form då Einar og Audun kom på besøk.Dei hadde kjøpt med seg kake og potetgull til Nils, og Solveig hadde sendt med dei blomster. Nils er så "heldig" at fødselsdagen hans alltid fell samen-eller nesten-med farsdag. Eg hadde tenkt å lage både det eine og det andre til DAGEN, men så vart eg altså så elendig av den forkjølinga, at alt står på vent. Alle veit kor lite kjekt det er å styre med mat når ein er forkjøla. Og så eg som "aldri" er sjuk! Eg fekk det ganske kraftig denne gongen. Eg har vore så slapp at eg knapt har orka å strikke- og då er det gale. Men forkjølinga går over, sjølv om det aldri passar å få den.
Eg skulle ha vore på butikken og handla, og eg hadde sikkert fått nokon til å køyre meg, men eg orka rett og slett ikkje. Energien min gjekk frå 100 til 0 på veldig kort tid. Går vel litt lenger tid å få dampen opp att.



Her er Nils flankert av dei to eldste barnebarna; Audun (27) til venstre og Einar(30) til høgre.Kjekke karar.














fredag, november 10, 2017

Dagbok 2017: 10. november.


Klokka er18.30, utetemperaturen er +3 grader, og som de kan sjå av bilde ligg det litt kvitt på rekkverket og på marka.
Naboen held på å få ny bordkledning på huset, og no er det veggen oppover mot oss som står for tur. Materialen er ferdig måla/beisa på førehand. Eg kan hugse at før jul for eit år sidan heldt dei på med ein annan vegg.
Vi håper sjølvsagt på at det ikkje kjem snø som blir liggande-ikkje enno.
Eg er framleis forkjøla, og har vore veldig slapp i dag, sjølv om eg har hosta mindre enn før. No kjenner eg at kreftene held på å kome att, eg er ikkje vant til å vere så lat.
I dag stod eg opp lenge før Nils, som vanleg. Laga frokost til han og til meg sjølv, fyrte i omnen og slappa av med lydbok ei stund.
Nils fekk 2 Oxycodone, og då greidde han å dusje, det er like spennande kvar gong. Somme gonger blir han så skjelven at han må slå det frå seg. I dag gjekk det heilt fint.
Eg fann ut at det var på tide å byte på sengene, så det gjorde eg. Etter ei stund orka eg å vaske golvet også.
Ein ung mann kom med ferdig filetert kvitlange til oss, som eg skulle pakke og fryse. Så måtte vi ha oss litt kaffi. Midt opp i alt rotet kom fastlegen innom, heilt uventa. Det vart litt endring på medisinane, noko som er mi oppgåve å halde greie på.(Og det klarer eg heilt fint).
Eg hadde ei høne på kok i fleire timar, etterpå hadde eg den i steikomnen ei stund og laga viltsaus til . Kan hugse mamma gjorde det ein gong. Men eg hadde nok høna litt for lenge i omnen, for den vart veldig tørr. Eg laga til ein porsjon til Nils, med mykje saus på, og han åt opp alt. Men då sovna han tvert etterpå. Eg plar skjere opp maten hans slik at han kan ete med skei. då kan han sitte i godstolen og sleppe å ha vondt. Å planlegge dagane framover er litt vanskeleg. Eg likar ikkje å styre med mat når eg er forkjøla, og har heller ikkje lyst å smitte folk. vi får sjå korleis forma er i morgon.
Nils driv og seier at eg har influensa-det har eg ikkje! Har ikkje feber t.d. , men der ute som han kjem frå hadde dei ein tendens til å kalle alt for "flonsa".
Sidan det er fredag vil eg ønske alle ei fin helg.

torsdag, november 09, 2017

Dagbok 2017: 9.november

Klokka er 18.15, utetemperaturen er + 5 grader C. Eg har ikkje vore lenger enn til postkassa i dag, men eg trur det regnar og blæs. Siste åra har vi hatt det fint i november månad, men ikkje i år. No tenkjer eg først og fremst på vêret.
I går kveld var eg veldig forkjøla og eg vart liggande å hoste frå eg la meg til klokka var 4 sist natt. Då kom eg på at eg hadde gløymt å ta sovetablett, og då søv eg ikkje. Tok berre ein halv tablett i 4-tida, men sovna og sov til klokka 8 ca. Då stod eg opp og tok det vanlege morgonstellet, heilt tappa for energi. Slik er eg enno, orkar ingen ting anna enn det eg absolutt MÅ. Og eg er ingen tolmodig pasient, dessutan kan eg ikkje vere pasient når eg skal vere heimesjukepleiar.
Men ein tin fekk eg gjort i dag, eg fekk sett meg ned ved PC'en og skreiv referat frå møtet i går. At det vart eit litterært meisterverk trur eg ikkje, men det vart i alle fall gjort.
Nils har ikkje vore i storform, men klarer seg bra når han får smertestillande tablettar. Det blir å sitte i stolen for det meste, og sjå TV. Eg held han mykje med selskap, plar sitte å strikke, men veit ikkje om eg orkar det i dag. Har strikka bolen på jakka opp under armane, og lagt opp den første erma.
Viss eg er friskare i morgon kan eg få vere med Marit å handle. Kan ikkje forstå at det alt er fredag igjen. Vekene går rykande fort. I dag har vi hatt besøk av sjukepleiar som tok blodprøver av Nils, og dei var fine, blodprosenten hadde faktisk gått opp litt. Og så hadde vi vanleg  HBO-besøk på ettermiddagen. Middagsmat vart det ikkje i dag, men heimebakt brød med sardiner og leverpostei er ei god erstatning. Eg får alltid i meg nok, men må passe litt på Nils.
Eg er litt redd å smitte Nils, men eg trur han var borti noko liknande førre veka. I alle fall var det godt vi ikkje tokk vaksine-EG må i alle fall vente til eg er frisk igjen. Hadde ei liknande sykje i fjor vinter, men det var mens Nils vart innlagt på Ørstaheimen, så då berre flata eg ut. Trur ikkje det varde så lenge.