Gratulerer med valet !!!

I dag vil eg gratulere alle som har stemt raud-grønt med eit fantastisk valresultat. Eg er veldig glad for at Norge framleis skal få lov til å vere eit sosialdemokratisk land, og at Jens skal halde fram som VÅR statsminister.
No kan Siv vaske bussen sin rein for idiotiske slagord som "Morna Jens"- eller endre det til Jensen?
Det einaste eg beklager er at vi har fått ei tydelig polarisering i politikken med liten plass til sentrumspartia. Og at Sponheim går ut. Han har vore ein fargeklatt i det politiske livet. Han skulle heller ha slutta seg til venstresida i tide.
Og lat det berre vere sagt:Det er ikkje personlig skattelette vi treng, men MEIR pengar til det offentlege, slik at vi kan få løyst mange kommunale og statlege oppgåver på ein betre måte.
Eg skal feire dagen med å gå til frisør!

PS: Liljebuketten fann vi i gangen etter at vi kom heim frå ein tur nedover. Mistenker ei av naboane.

Stortingsvalet 2009.

Vi har enno ikkje røysta; Nils skal vere vakt i vallokalet frå klokka 16.00, og då kjem vi til å røyste rett før det.Eg har bestemt meg no for at eg vil stemme som eg alltid har gjort. Viss vi ikkje får raud-grøn regjering, har eg planar om å emigrere. Eg vil ikkje bu i eit land som blir styrt, heilt eller delvis, av Frp. Eg vil bu i eit land som har offentleg skule, offentleg helsevesen og fellesskapsløysingar på det meste.Sjølvsagt skal det vere lov med private bedrifter, men det er det ingen som er imot.Norge er verdens beste land å bu i, så kvifor skal vi skifte system? Nei, det vi skal gjere er å få dei offentlege tilboda enda betre. Så vil eg krysse fingrane for at vi framleis er raudgrøne når vi vaknar i morgon.Godt raud-grønt val!!!!

Unnskyld at eg stal bildet ditt,Margrete, men eg fann ikkje noko anna.

Bok nr.61: Ruth Maiers dagbok.

Denne boka har Margrete skrive om før, og eg har lese berre 3 CD-ar av den enno. Om eg kjem til å lese alle 16, står att å sjå.Der er nemlig ein "feil" med denne boka, og det er at opplesaren les så vakkert og poetisk at eg er i draumeland før eg veit ordet av det.Så kanskje eg forlenger lånefristen og har den til "sengelektyre" framover hausten?
PS:Det blei til at eg las ferdig denne boka, og angrar ikkje på det. Sjølv om den ikkje er direkte spennande eller innheld så mykje ytre handling, så er her mange tankar og betraktningar. Frå den unge jødiske jenta som levde nokre år i Norge, for seinare å bli ført til gasskammeret. Ein av grunnane til at boka fengsla, er forfattaren, som les boka sjølv. Det er som alt blir eit poetisk epos i hans munn. Les og nyt! Det er mitt råd.

Bok nr.60: Nattmannen

No har eg lese ut enda ei bok, heller ikkje denne særleg lang, berre 7 CD-ar.
Dette er også ei krimbok, men det finst mange typar krim, denne kjem i kategorien politiroman.Boka verkar svært autentisk, og det er ikkje så rart når han som skriv er politimann og kjenner yrket. Døtra hans i boka er journalist i VG, så vi får også inntrykk av korleis avisfolk jobbar og krigar om å vere først å skrive om det som skjer.Boka handlar om "Det kriminelle Norge", med mord, narkotikasmugling, kvitvasking av pengar m.m. Elles får vi eit innblikk i det nynazistiske miljøet og korleis dei folka tenkjer.Og så er det flyktningpolitikk og krigen i Afganistan som blir skildra og kommentert. Eg er nesten frista til å kalle boka ein dokumentarroman.
Boka er skikkelig og truverdig på alle måtar,og det som skjer kunne godt vore sant, så på den måten kan den vere opplysande og lærerik.Det er berre det at vi har høyrt om det meste før,så ingen ting blir særlig overraskande eller spennande.
Det er med vilje eg ikkje har googla boka, for då blir det ikkje MI meining som kjem fram.
Han som les gjer ein bra jobb, men det er noko "gale" med stemma hans, eller med opptaket.

Lærerne.

I dag er det ny episode i "realityserien" om lærarane.No trur eg ikkje desse klippa er så ekte som vi har ein tendens til å tru.Det er nok ganske regisserte episodar, sidan det både er lyd- og bilde- folk stasjonert i klasseromma. Kanskje spelar lærarar og elevar om att hendingar som har skjedd før? Ikkje veit eg, men det er i alle fall interessant å følgje med; særleg den unge, urøynde læraren. Eg tippar at han får gode råd, jobbar med seg sjølv og får taket på yrket.Vi får i alle fall meir å diskutere både heime, på bloggen og på jobben (for dei som er der.)

Bok nr.59: Drømmenes land.

No har eg lese ferdig denne boka, og eg må innrømme at det er vanskelig å formulere kva eg meiner om den.Det har noko med sjangerforventning å gjere. Denne boka er kategorisert som krim, men her er lite action og spenning. Her er likevel mykje anna som gjer boka vel verd å lese.
Handlinga er lagt til Minnesota,ved Lake Superior, der det er mange norskætta amerikanerar.
Her er interessante skildringar av natur og folkeliv, og ikkje minst historier frå fortida.Familiemyter og andre myter blant anna.
Hovudpersonen Lance Hansen er "skogpurk" og driv med slektsgransking på fritida.Dei fleste i dette området ættar frå Norge og Sverige, men har også anna blod i årane.Dei fleste tenkjer ikkje så mykje på det, men Lance er svært oppteken av fortida, og særlig si eiga slekt .Han er i det heile ein grublande type, og det er tankane hans som dominerer mykje av teksten.Til å vere ein mann på 40+ er han litt gammelmodig synest eg.
Noko som er veldig spesielt er at her ikkje finst banning i boka, noko som var ei kvild for øyrene mine.

Opplesaren er flink, men les litt for fort etter mi meining.Særleg i dei lange historiske utgreiingane er det vanskelig å henge med. Dessutan forstår eg ikkje heilt vitsen med tjukke l-ar i denne sammenhengen.
Konklusjon: Ei god bok, vel verd å lese.Gode miljøskildringar og lærerik historie. Krimmen kjem litt i bakgrunnen.

Elles kan de lese om boka på nettet om de vil.Og les gjerne boka sjølv.

Apropos tilbakeblikk.

Då eg vart pensjonist, bestemte eg meg for å skrive "livshistoria" mi,slik at barn og barnebarn kunne få vite litt om korleis det var å vekse opp under og etter KRIGEN.Og om åra fram mot den tida dei kan hugse sjølve.
Eg sette i gang med friskt mot, og skreiv meg fram til 13-årsdagen.Då kollapsa harddisken og eg miste alt.Eg orka ikkje å begynne om att på samme historia ein gong til, men fekk eit tips frå Solveig om at eg kunne skrive litt på bloggen innimellom.Det er derfor eg skriv desse historiene frå gamle dagar. På Internett ligg dei trygt får vi tru?