Bok nr.28 - 2017: Liebhaberne

«Liebhaberne» er femte bind i serien som startet med «Berlinerpoplene».
De hadde sittet ved middagsbordet. En av kyrne hadde nettopp kalvet, faren hadde fått revet opp en tommel da kvigen hadde reist seg for fort og han ville få henne unna kalven som lå der, nå satt han med et blodig, skittent lommetørkle surret rundt tommelen mens de spiste stekt sild med kokte poteter og smeltet margarin, blodet hadde trukket gjennom stoffet, mørkerødt mot hvitt, og sildestykkene var lysegule og snart kalde i stekepannen, som stod på et par grytekluter midt på bordet.
Han svarte ikke. Spiste.
"- Hørte du hva jeg sa? Noen har sett deg med tyskerne over på Øysand. Men så svar da, gutt!"
Tormod Neshov er vergeløs mot minnene som overmanner ham om nettene, selv om han er trygg nå, på sykehjemmet. Ikke for alt i verden vil han besøke Neshov, hvor Torunn har overtatt og er i ferd med å få skikk på den falleferdige gården, samtidig som hun blir stadig mer delaktig i driften av Margidos begravelsesbyrå. Erlend har tatt permisjon fra jobben for å holde øye med oppussingen av villaen i Klampenborg, og livet kunne vært dejligt, hadde det bare ikke vært for Krummes nye kostholdsregime.
Men dagen kommer for alle da fortiden krever dem tilbake.
.......................................................................
Første boka i serien "Berlinerpoplene" var ei god bok. Men så vil folk vite meir om korleis det går med folket på garden, og Anne B. skriv og skriv. Dette er nok ikkje siste boka i serien. Ho kjem vel til å halde det gåande så lenge nokre av dei eldste lever att. No blir det mykje pjatt i desse bøkene, men her er også mykje som angår det å leve og vere menneske. Enkelt servert.

Dagbok 2017: 6.november

Klokka har brått hoppa fram til 19.30, eg synest ettermiddagane/kveldane er blitt veldig mykje lenger etter at vi stilte klokka tilbake til normaltid, men så fekk vi besøk og då var det klokka gjorde eit hopp.
Ute er det mørkt nesten heile dagen, det har vore overskya og regn i heile dag og akkurat no er temperaturen + 3 grader. Men alt er betre enn kulde og snø- i november.
I går var Nils i bra form frå morgonen av, i dag måtte han ta to Oxycodone før han kom i siget. Eg var oppe ei god stund før han, og han fekk mat og medisin klokka 9 slik han skal ha.
Eg sette ein brøddeig før eg sette meg til å strikke med lydbok på øyret. Blei litt for ivrig med strikkepinnane etter at eg begynte på jakka mi. Eg skal helst bli ferdig på dagen når eg har eit arbeid på gang, derfor høver eg så godt til å strikke lestar. Når eg skal strikke større arbeid har eg vanskeleg for å legge det vekk-men det må eg no innimellom. Begynte laurdags kvelden og er snart komen oppunder armane på bolen. Eg strikkar rundt for Solveig har lova å montere.
Eg sette enda ein brøddeig, så det vart seks nye brød i dag. Eg hadde surmelk som var ute på dato, og den ville eg bruke opp. Har bore fem av brøda ned i frysaren, så no har vi mat ei stund. Til middag i dag vart det restar frå i går.
Eg er sår i halsen og føler meg litt forkjøla-Nils sleit med noko liknande førre veka. Eg var i tvil om det var lurt å vaksinere seg mens ein var forkjøla, så eg spurde sjukepleiaren som var her i dag. Ho sa at ein IKKJE burde ta vaksine når ein var forkjøla, då risikerte ein å bli veldig dårleg. Vi skulle eigentleg få vaksine begge to i morgon, men no er det utsett på ubestemt tid. Eg vil helst ikkje ha reprise på det som skjedde ved vaksineringa i fjor, då Nils vart så sjuk. Då merka eg ingen ting, men så var eg ikkje forkjøla heller.
Influensa er ikkje komen til Ørsta enno, då hadde HBO visst det. Sjukdommen liknar på den i fjor, men då bomma dei på vaksinen og mange vart sjuke til tross for at dei var vaksinerte. Det var mange eldre folk som døde. Håper dei har ein betre vaksine no. Eg vil oppfordre alle til å ta vaksine, ikkje berre for si eiga skuld, men også av omsyn til andre. Det hindrer at sjukdommen spreier seg. Seier eg som tok influensavaksine for første gong i fjor-76 år gammal. Men eg er blitt litt klokare siste året.
Marit har vore med seniordansarane til Kypros, og ho kom over vegen ein tur i kveld. Det er kjekt å ha henne heime att, saknar henne når ho er vekke. Saknar også utearbeidet og trimmen, men fann ut at det var best å ikkje puste i seg for mykje kald luft i kveld-elles kunne eg ha gått ein tur.
No blir det vel strikketøy og TV resten av kvelden.

Dagbok 2017: 5.november

Klokka er ca. 19.00, utetemperaturen ca. +4 grader C ; det har vore skymt/mørkt i heile dag og det har regna.
Eg har gått og kjent på noko nede i halsen eit par dagar, og i dag tidleg meinte eg det var alvor: NO var eg forkjøla. Det er ikkje noko er bryr meg så veldig om til vanleg, men eg vil nødig at Nils skal bli sjuk, aller minst no når vi skal få influensavaksine begge to komande tysdag. Sjukepleiarane har forklart at ein ikkje blir sjuk av sjølve vaksinen, men ein kan få ein reaksjon dersom ein har ein infeksjon i utgangspunktet. Det var jo rett etter vaksineringa Nils vart sjuk i fjor på denne tid, og vi vil ikkje ha reprise på den hendinga. Eg er ikkje blitt synderleg verre eller betre i løpet av dagen
Eg stod opp til vanleg  tid i dag, og Nils fekk mat og medisin på senga. Han vart liggande til klokka 12, mens eg strikka, høyrde bok og såg TV blant anna.Fyrte i omnen og hadde det bra.
Då Nils stod opp var han også bra, inga forkjøling eller anna. I dag har hann klart seg utan Oxycodone til denne tid.
I går kveld spurde eg om eg skulle sette i vatn klippfisk til bacalao, og det ville han ha. Så i dag laga eg kvit bacalao etter ei oppskrift eg har funne på nettet, Skåtøybacalao trur eg namnet var. Det er eit fæla styr å lage den, for alt skal kokast eller steikast før ein har alt i ei form. Dermed blir det ein diger oppvask, som eg tok for hand i dag, i staden for å fylle maskina.
Men så er det enkelt å servere og ete. Nils kan sitte i stolen sin med eit brett på fanget, for det er vondt for han å sitte ved bordet. Vi åt veldig godt begge to-vi er ikkje så flinke med middag, det blir ofte berre brødskiver, fordi Nils ikkje har lyst på anna. Etter at HBO hadde vore her vart det kaffi og kake frå i går.
Det blir litt for lite mosjon no når eg ikkje får jobbe ute, men på Facebook truar dei med snø i morgon, så då får eg kanskje trimme snøbrettet. Men eg likar grasklipparen betre. Dessutan har eg diverse ugjort på vent.
I dag har eg strikka ganske mykje; eg held på med ei jakke til meg sjølv, men eg strikkar verken så fort eller så fint som Solveig. Dessutan er det veldig lenge sidan eg har strikka anna enn lester. Eg komen langt ned i andre nøstet, eg starta i går kveld. Komande onsdag er det pensjonistmøte, så eg har litt plikter "i forhold til" det. Borddekking og referatskriving blant anna.
I dag har vi hatt ein god dag.    

Dagbok 2017: 4.november

Godt begynt er halvt fullendt.

Klokka er 19.15, utetemperaturen er + 6 grader C og det har stort sett regna i heile dag. Eg var ut i dag tidleg og henta avisa, elles har eg halde meg inne.
Nils er ikkje bra om morgonane, men han får i seg ei skive og eit glas melk på senga, på samme tid som hen tek tablettane. Så får han ligge til han orkar å stå opp. Eg brukar åleinetida til å fyre i omnen, lese avisa, strikke og lese, alt ettersom.
I dag fann eg ut at eg skulle bake ei kake, i tilfelle her kom besøk. Eg laga ei sjokoladekake som eg har laga fleire gonger før, men var ikkje så begeistra for den i dag-ikkje at den var mislykka, men den var ikkje så god som eg trudde den skulle vere.
Det var Margrete og "ungane" som kom i dag, dei er ofte ein tur over fjorden og handlar om laurdagane, og då passar det å ta turen hit. Og i dag fekk dei altså kake.
Då hadde Nils fått tablettar såpass han var oppegåande.
No har han og eg ete "middag"-i dag vart det skiver med fiskepudding og salat. Nils har ikkje så lyst på vanleg middagsmat, han vil heller ha brødmat og då får han det. Det er like "sunt" det som noko anna. Han drikk melk til, og et frukt innimellom. Eg prøver å passe på at han får den næringa han treng. Han har tatt Oxycodone to gonger i dag. Dei tablettane virkar fort, og går ut av kroppen etter 3 timar. Dei er ikkje skadelege, men kan vere vanedannande, men det betyr ingen ting for han.
Eg er ikkje komen i gang med strikkeprosjektet mitt enno, men har lese oppskrifta og funne fram ein rundpinne, så det er håp. Litt rart å starte på noko stort etter å ha strikka berre lestar siste åra. Nils ser fotballkamp no, og eg skal rippe ei bok som Margrete hadde med til meg .Eg har følt på at det var sundag i dag, ikkje så lett å halde orden når dagane vert meir og mindre like.

Dagbok 2017: 3.november

Klokka er 20.45, utetemperaturen + 8 grader og det er opplett. I går kveld var tempen heilt nede på 0, men heldigvis vart det ikkje så kaldt som eg frykta.
Det har vore ein litt "lat" dag i dag. Nils låg og sov til lagt utpå føremiddagen, og eg sette heller ikkje i gang med noko storarbeid. Vaska vindua på stova utvendig, for sola var framme ei lita stund og då såg dei fæle ut, elles gjorde eg berre heilt vanleg rydde -og husarbeid. Då Nils stod opp vart det laga litt mat, og så hadde vi høgtlesing frå Lothepus-boka, som faktisk er mykje betre enn frykta.
Solveig kom ein fredagstur som vanleg og vi hadde ein handlerunde på Amfi og Kiwi. Hadde ærend på apoteket, og så kjøpte eg meg eit par heilt lave gummistøvlar. Dei hadde mange fargar, men eg kjøpte blå, sidan eg oftast går i blå bukse. Dei var ikkje dyre, så om eg finn det ut kan eg kjøpe fleire par-meinte Solveig. Solveig hadde kjøpt garn til meg, så no kan det hende eg skal strikke ei jakke til meg sjølv i staden for dei evinnelege lestane. Vi får no sjå.....men no må eg inn i stova og sjå TV i lag med Nils. Ha ei god helg!

Dagbok 2017: 2. november

Klokka er 19.10, utetemperaturen er + 1 grad og det kjem nok til å bli kaldare. Slik er det på denne tida av året, anten regnar det, eller så blir det fint- og kaldt.  Eg har nettopp vore ein snartur på butikken, men det hadde ikkje frose på i alle fall. Eg måtte ha meg ein tur ut, for mosjon og frisk luft. Sat berre og småfraus inne.

Bildet over tok eg klokka 10 i dag morgon, var berre ut på trappa ein tur for å knipse. Det er fint med litt melisdryss på fjelltoppane, men det er i grunnen nok kvitt for meg.

Nils var ikkje så veldig i form i går kveld, men greidde å få dusja seg og vaska håret. Han ville vel vere fin til legen skulle komme i dag. Han var ikkje i form i dag tidleg heller, men fekk 2 Oxycodone såpass han kom seg opp. Mat og vanleg medisin (10 tablettar) får han på senga presis klokka 9 kvar dag. I dag var eg ikkje så tidleg oppe sjølv, men fekk no kveikt i omnen , henta avisa etc. før eg vekte Nils. Han vart liggande til klokka 11, og då fekk eg gjort ein god del i huset før han var oppe. Vi hadde nok suppe att frå i går så eg slapp å lage middag i dag.

Vi vart sittande ei stund å vente på legen, men i dag kom han, men det er ikkje så mykje han kan gjere anna enn å skrive ut reseptar. Den vonde hofta er det ikkje mykje å gjere med, og det er den som hemmar Nils mest av alt. Heldigvis verker han ikkje når han sit i ro, og så søv han godt om natta.

Vi spurde også om influensavaksine, legen meinte vi skulle ta den. Det er det heimesjukepleien som styrer med, men det er usikkert om eg kan få den her heime når Nils får si.

Etter at HBO hadde vore her, såg vi "Kakekrigen" mens vi åt og drakk kaffi. Etterpå gjekk eg ein tur på Kiwi. I kveld fann eg fram vinterjakka, men dei rosa joggeskoa fekk duge.

I dag er det eit halvt år sidan Nils kom heim frå Ørstaheimen for å vere heime over helga!

Dagbok 2017: 1.november.

Klokka er 18.35, temperaturen ca. + 10 grader og det er mørkt og vått ute. Men eg ser det positive i at det regnar og ikkje snøar.
Dagen i dag har vore litt opp og ned når det gjeld forma til pasienten, og det er no den som styrer livet vårt for det meste.
Eg stod opp og fyrte godt i omnen, det kunne eg ha spart meg, for det vart altfor varmt. Nils fekk mat og medisin klokka 9 presis, og stod opp ei stund seinare. Men han var ikkje bra, så det vart til at han tok to Oxycodone og la seg att. Då han stod opp andre gongen var han mykje betre.
Mens han låg, skreiv eg førehandsomtale til avisa og laga kjøttsuppe (brennsnut/betasuppe) med lettsalta lammekjøt, som eg hadde salta sjølv, og vatna ut att. Det var godt, og Nils åt av den til middag og no på sein ettermiddag. 
Elles har eg strikka litt, baka brød og gjort litt forefallande husarbeid. Eg saknar utearbeidet, som før sagt.
Nils har tatt to tablettar til, slik at han skal klare å dusje. For det er travelt! Han har barbert seg før i dag-det fiksar vi mens han sit i stolen sin, og eg spring til og frå. "Ditta kan vi!"
I morgon kjem legen hit, viss alt går etter planen.
Sjølv er eg plaga med hofta og sitteknuten når eg blir sittande for mykje i ro - og når det er så vått i vêret. Men det er vel noko eg må leve med.
Vi har lese eit par kapittel av Lothepusboka, og det er ikkje så hakkande gale. Rekna med at forfattaren har hoppa over ein del gloser. I dag har her ikkje vore anna besøk enn HBO-en, men det er no kjekt at dei ser innom.
I morgon er det akkurat eit halvt år sidan Nils kom heim frå Ørstaheimen. Avtalen eg hadde med legen og dei andre var at han skulle vere heime over helga- på prøve. Tenk at han fekk vere heime heile sommarhalvåret !
I går gjekk eg og togg på datoen :31.oktober! Det var eit kvart med den dagen, men eg kom ikkje på nokon som hadde bursdag den dagen. I går kveld, seier Nils plutseleg-det er noko vi kan feire i dag! JA! Det var den 31.oktober 1959 at vi ringforlova oss. Det er 58 år sidan! Tenk det!

Skuleåret 1959-60 var eg lærarvikar på Karstad skule i Solheimsdalen. Dette var skulehuset den gongen, med parafinlampe i taket og vedfyring. For to-tre år sidan var vi tilbake i dalen, og der var det ikkje heilt som før. Men den nye skulen låg på same staden som den gamle.(Vi har vore der i mellomtida også, men ikkje ofte ).Før måtte vi reise med melkebåten frå Førde til Ervik og gå 7 km opp i dalen, no er det bilveg frå Førde og utover mot Askvoll. Den går rett forbi Øygarden, der eg budde.