Dagbok 2018: 21. november

Klokka er 18.00. Eg var nettopp ute og såg på gradestokken, og den var ikkje langt under 0, det var kaldare tidlegare i dag. 
I dag har eg gjort lite og ingen ting til nytte. Prøvde å få gjort diverse "kontorarbeid" på data, men det sjølvslutta då ID-brikka slutta å virke. Men eg er no bra heldig, for det gjekk ikkje lang tid før ein hyggeleg mann ringde frå banken og gjorde meg merksam på at eg ikkje hadde fylt ut BONUS-feltet på forsikringspapira. Eg sa som sant er at eg har ikkje køyrt bil i mitt eige namn, men så viser det seg at eg har "arva" Nils sin bonus. Då blir forsikringa billegare. Mens eg likevel hadde "banken" på tråden, fekk eg bestilt meg ny ID-brikke. Den skal eg innom banken og hente i morgon når eg skal på styremøte. Då går eg nedover, for i dag har det ikkje blitt mykje mosjon!
Eg har kun gått frå nr. 7 til nr.5  Vi var fire nabodamer som kosa oss med kaffi og god mat hos Marit. Ja, vi strikka litt også, slik som skikkelege kjerringar skal gjere når dei sit i lag og pratar. Hugsar at svigermor mi meinte at ein måtte "ha noko på hendene" når ein sat i ro. Trur ikkje samme regelen galdt for menn?
Då eg kom heim att konsentrerte eg meg om å få opp temperaturen. Varmepumpa stod sjølvsagt på, men her trengst det skikkeleg vedfyring i tillegg. Det vart veldig råkaldt no nokre dagar, og sola hadde vi berre nokre få minutt i dag. Vi trøsta kvarandre med at om ein månad begynner dagane å bli lengre igjen. Og takk for det. No er det mørkt når ein står opp og mørkt tidleg på ettermiddagen.
Det er så mykje som skjer denne tida. I morgon skal Amanda og dei andre på musikklinja synge i Voldakyrkja. Då er det planen at eg skal få vere med-å høyre på altså. Desse førjulskonsertane er fine og stemningsfulle. I min barndom var det jul og juletrefestar til langt ut i januar. No begynner jula tidleg, men så er den liksom slutt til nyttår. Skikkane endrer seg.
Eg sette på kaffien, så no skal eg ha meg ein kopp før dagsnytt og andre TV-program tek over. Men eg har strikketøy. 

Dagbok 2018: 20.november

Klokka er no 18.10. Temperaturen er minus 2 grader og det er klår himmel ute.

I dag morgon låg skodda sid slik ho har gjort i fleire dagar, men så braut sola gjennom, og det vart skikkeleg fint etter kvart. Men så vart det sjølvsagt også kaldare. Så i dag har eg fyrt godt, har brent opp ei heil stor rosebuske som eg saga ned i fjor, ikkje verdens beste ved, men den varmar i alle fall ei stund. Eg har sjølvsagt varmepumpe, men eg vil ha det SKIKKELEG varmt og då er ikkje det nok. At kjellarleilegheita står tom gjer også sitt til at eg treng å fyre meir enn elles. Leigebuaren min har ikkje flytta ut, men ho har vore i praksis på Vestnes heile hausten.

Bodil og Svein har ordna alt med bilkjøpet mitt, og i dag har eg sjølv forsikra den i Sparebank 1 -  på nettet. 

Kva har eg elles gjort i dag? Ikkje så mykje. Laga opp nokre kjøttkaker på føremiddagen av noko kjøttdeig eg hadde i kjøleskapet. Godt å ha litt mat på lur i tilfelle her kjem svoltne folk på besøk. Sjølv åt eg den sjølvkomponerte indiske retten min tredje dag på rad, men no er det heldigvis ikkje meir att. 

Og så fann eg ut at eg skulle pusse sølvtøy for det gjorde Marit i går. Eigentleg var det ikkje nødvendig for sølvet har lagt i tette posar sidan sist det var pussa. Her i huset likar vi stålbestikket best, så sølvet får stort sett ligge i fred. Ja, så måtte eg berre sage litt i dag også, men i dag skjedde det nede på plenen, hadde nokre fjøler ståande ute-no er dei i ein sekk. Prøvde meg med handsag på plommetreet, men det gjekk ikkje bra. Der må nok større krefter til.

Etter at eg hadde ete middag skulle eg slappe av litt, og så plutseleg er det mørkt. Mens det enno er dag. Eg tok å shina opp kjøkkenet om ikkje anna. Har mange jobbar på vent, men eg likar best å arbeide mens det er lyst.

I morgon skal eg bort til Marit U på føremiddagen i lag med andre "nabofruer"-det blir sikkert koseleg. 

Dagbok 2018: 19.november

Klokka er 18.20, temperaturen er + 5 grader C. I dag har det vore opplett og skodde, om lag som i går. Eg syntest det var råkaldt då eg kom ut i dag.

I tillegg til det vanlege husarbeidet har eg i dag prøvd å lage plass til Yarisen min midt på garasjegolvet. Der har det i lengre tid lagt ein stabel med material frå rivinga av husveggen. Eg har saga litt av og til, men i dag bestemte eg meg for å gjere kort prosess, så no har eg fylt mange svarte sekker med kapp. Men tru berre ikkje at løpet er køyrt , eg har mykje liggande i tilbygget og under altanen. Det høyrest nesten dumt ut, men eg likar å sage-med handsag, og trur det skal gjere underverk for bicepsane-det har enno ikkje skjedd. Som de ser er det på ingen måte tomt i garasjen, men eg plukkar no vekk litt etter litt av det som ikkje skal brukast.

Eg hadde så mykje att av den indiske retten frå i går at eg måtte ete av den i dag også - og enda er der meir att ! Etter hovudretten tok eg meg kaffi og kake, og skulle slappe av med lydbok. Då nærma klokka seg 15.30, og eg sovna tvert.

Men etter kvart som eg kvikna til att bestemte eg meg for å mosjonere ned på Kiwi og opp att. Det er ingen lang tur, men ein kort tur er betre enn ingen tur, tenker eg. Det var ikkje så mykje eg trong, men bæreposen vart tung nok. Får håpe den drog nokre kaloriar. 

Eg fekk melding frå Bodil, ho veit ikkje kva dag dei kjem med bilen, dei venta å høyre frå seljaren, han er visst i forsikringsbransjen, så alt blir vel gjort slik det skal. Einar og eg var no nettopp gjennom ein slik prosess, då han kjøpte bilen min. Der fekk vi ordna det meste på Biltilsynet, han ordna forsikring på mobilen sin, eg sende mail til banken. Så det var veldig enkelt. No har eg både selt og kjøpt bil i løpet av kort tid. Vurderer å ta nokre køyretimar på køyreskulen for å komme i gang, har aldri køyrt med automatgir, men det er det Marit har, så eg har i alle fall SETT kor det verkar.

Skulle ha vore til Volda og kjøpt meir lestegarn. Eg har garn som eg kan strikke, men ikkje rette sorten, eg må ha noko å henge fingrane borti når eg ser TV. Onsdag skal eg til naboen på lunsj, torsdag er det styremøte i pensjonistlaget. Det plar ikkje vare så lenge, ca. 12-13. Det var kome julemotiv på melkekartongane i dag-litt for tidleg etter min smak. Ser fram til å pynte litt til jul i år, det vart ikkje så mykje i fjor, og så ser eg fram til å samle barn og barnebarn 2.juledag slik som før i tida. Baking blir det mindre av.

Dagbok 2018: 18.november

Klokka er 18.50, temperaturen er + 6 grader C, det har vore opplett i heile dag, med skodde nesten heilt ned. Det var ikkje så fristande å gå ut i første omgang, så eg fann på noko inne.
Først vaska er taket i stova med mopp på langt skaft. Det var ikkje så mykje arbeid, men eg måtte pause ofte, fordi eg vart låk i nakken. Kan ikkje garantere at det vart så godt vaska, men litt vask er betre enn ingen vask. Litt rart å ta det på ein sundag, men det er den dagen det sjeldan skjer noko, så då har eg god tid.
Og så fekk eg den meir eller mindre lyse ideen at eg skulle lage middag til meg sjølv. Eg sat i godstolen med lydbok då eg fekk auge på ei lita bok i bokhylla- med indiske middagsrettar. Eg visste at eg hadde kyllingbitar i frysaren, at eg hadde sopp i kjøleskapet etc. og veldig mykje krydder på lager. Ris har eg sjølvsagt alltid, så no måtte eg vere kreativ. Først steikte eg soppen og sette den til side. Kyllingen blei tint i mikroen og steikt i smør. Kylling, sopp, løk, kvitløk og paprika blei kokt i melk og fløte, krydra med Tikka Masala-krydder, karri  m.m. og det blei slett ikkje gale. Det blei så mykje at eg har i morgon også. Når ein er åleine, må ein som regel ete det same to dagar i strekk. No må det seiast at den indiske retten min var langtfrå så god som den vi fekk på restauranten i går.
Det blei ikkje garasjerydding i dag, for eg sende melding til Marit, så ho kom ned og drakk kaffi med meg. Dagane er så altfor korte til å få gjort alt ein vil. Men eg får ikkje nok mosjon no når det er slutt på hagearbeidet, så no må eg vere kreativ på andre måtar også.
Akkurat no blir det vel å finne fram spøtet og sette på TV-en.

Dagbok 2018: 17.november

Klokka er no 20.10, temperaturen er + 9 grader C. Det er opplett og nesten klårt, trur eg, såg litt sol i fjella i dag. Det er berre det at det er for mørkt til å styre med noko ute etter klokka 16.00 i alle fall.

Denne siste veke har det hendt noko nesten kvar dag, eg har i alle fall ikkje kjeda meg. Og meir spenning blir det vel neste veke.

I dag gjorde eg litt husarbeid før middag, vaska golv mellom anna, og rydda i garasjen. Må vel rydde meir i morgon, for snart kjem bilen min på plass.

Eg ønska meg ein liten bruktbil med automatgir, den var ikkje så lett å finne. Bror min vart sett på saka, og etter å ha fått eit tips har han i dag vore på Sandane og fått med seg ein bil heim til Eid. Omregistrering, betaling etc. skal vi ordne når helga er over. Det er ein Toyota Yaris. Piggfrie vinterdekk og sommardekk er med. (Bilda er ikkje frå Eid) . Bror min har jobba med bilar om lag heile sitt liv, først på bilverkstad og seinare har han halde heile bilparken til barn, svigerbarn og barnebarn i orden, pluss at han driv med veteranbilar som hobby. Så eg stoler fullt og fast på dømmekrafta hans. Kva tid de får sjå meg bak rattet kan eg enno ikkje opplyse om.

Margrete skulle til Volda og demonstrere i dag, etterpå kom ho og dei to (delvis) heimeverande barna

hit og henta meg. Vi hadde avtale om å ete indisk i dag, og så skulle vi ha kaffi og kake her hos meg etterpå. Alt for å "feire" snartfemtenåringen -som har bursdag den 24.nov. Då guten var liten slo vi ofte saman tre fødselsdagar; Erlend + morfaren (14.) og farfaren den 25.nov. Då var vi ofte ein heil flokk, men i dag var vi berre 4. Margrete spanderte indisk mat og den var utruleg god, fint servert var den også, på varme tallerkar. Og så var det veldig rikeleg med mat. Eg må berre tilstå at eg måtte slakke ut eit hol på buksebeltet. Det seier seg nesten sjølv at eg ikkje fekk så stort innhogg i kakene mine, men dei var laga til å frysast så det gjorde ikkje noko. Merkeleg, men det smakte indiske krydder av eplekaka, og enno kjenner eg smaken i munnen. Maten var på ingen måte for sterk for meg.

No blir det vel å slappe av med TV og strikketøy resten av kvelden, blir godt det også, eg har hatt ei innhaldsrik veke.

At bursdagsbarnet og eg begge hadde valt oransje, var ikkje avtalt på førehand.

Dagbok 2018: 16.november.

Klokka er 19.00, temperaturen er + 10 grader og i dag har det regna litt. Men betre med regn enn med snø, for dei som skal moke.
Dagen i dag begynte med stor aktivitet. Eg hadde bestemt meg for å bake, og då gjorde eg det. Det var eit par småting eg mangla, men så skulle Marit handle og eg kunne få vere med. Det vart tur både på AMFI og Kiwi i dag. 
Hadde ikkje så mykje eg måtte gjere då eg kom heim, så etter at eg hadde tatt meg litt mat skulle eg lese litt i boka mi, og der sovna eg. Det er den einaste tida på døgnet eg er trøtt, sånn ca. mellom kl.15-18. Det var då eg burde ha gått ut! Då eg kom til meg sjølv igjen (Ja, eg sov ikkje i tre timar, berre ei lita stund) sette eg eg meg til å strikke og høyre ferdig boka.
Elles så driv eg og chattar med både den eine og den andre på nettet. No er det særleg Bodil eg chattar meg - eg skal truleg kjøpe ein bil som står inn på Sandane. Men det er ikkje så mykje ein kan få ordna i helga, for då er både banken og biltilsynet stengt. Eg har sagt at Svein får vurdere bilen, eg stoler på at han har betre greie på bilar enn eg har. Men eg har litt peiling på å selje og omregistrere bilar, for det har eg nettopp vore med på. Vi får vel ikkje gjort så mykje før etter helga.
I morgon skal Margrete demonstrere i Volda, og etterpå skal vi på indisk restaurant i Ørsta og "feire" Erlend sin fødselsdag. Til slutt blir det kaffi og kaker etc. i Starevegen. Slik er i alle fall planen-så langt.
Elles har det hendt veldig lite i dag-heldigvis, det har vore ei litt oppstykka veke for ein gammal pensjonist, med det meiner eg at eg har vore ein del ute og flaksa, så eg har ikkje fått styrt så mykje her heime. Men det er no kjekt å vere litt på farten. Dagane er veldig korte no, så eg kom meg ikkje ut å gå tur i dag.
Sidan det er fredag (i hovudet mitt er det laurdag) vil eg ønske alle ei god helg.  Dei fleste har vel begynt å stresse med juleprogrammet. Eg bakar småkakene mine på Kiwi i år også. I dag såg eg at svineribbene var komne på plass. Nils brukte å salte på slike ribber, så hadde vi dei når han kokte"Erter kjøt og flesk" som han var spesialist på. Eg synest slike salte ribber er gode til ballj (klubb) så eg trur eg må salte ei i år også.(Sjølvsagt er ribbe godt som ribbe også. Vi brukte det ofte slik før at vi hadde saueribbe til jul, og svineribbe til nyttår.)

Bok nr.37 - 2018: Ultimatum

Anders de la Motte regnes som en av Sveriges aller beste krimforfattere og bøkene hans leses og elskes av tilhengere over hele verden. Dette er den andre lydboken om David Sarac.

Når et i lik dukker opp i vannet utenfor regjeringspartiets kurssted, havner saken på førstebetjent Julia Gabrielssons bord. Hvem er den døde og hvorfor har noen anstrengt seg til det ytterste for at kroppen ikke skal kunne identifiseres? Snart innser Julia at det finnes noen som er villige til å gå langt for å hindre at sannheten kommer fram.

Politimannen David Sarac jages av demoner. Etter et voldsomt oppgjør som nesten kostet ham livet blir han nå tatt hånd om på en klinikk langt fra hovedstaden. Han gjemmer sovetablettene han får av pleierne. Nå har han samlet tjueto stykker, det er snart på tide å ta dem så de anklagende stemmene i hodet skal tie stille for alltid. Men et mystisk tilbud får ham til å utsette døden: Hva sier du om et bytte? Quid pro quo? Din hemmelighet i bytte mot min. 
……….………………………………………………………………………….
Eg trur ein bør vere vaken når ein les denne boka (som lydbok). For meg har lesinga vore som å vandre i ein labyrint, der eg verken fann fram eller tilbake, ut eller inn. Så i dag bestemte eg meg for å gjere kort prosess, eg sette meg til med strikketøy og las slutten, så den fekk eg i alle fall med meg.
Bøker med eit utal av namn og  hendingar som er snart her, snart der, høver ikkje så godt for lydbøker. Det er ikkje sikkert at eg vurderer boka rettferdig, men det var slik eg opplevde den.