Bok nr.74 -2016: To søstre

Historien om to ungjenter fra Bærum som reiser til Syria og en desperat far som forsøker å finne dem.

En oktoberdag i 2013 kommer ikke de to tenåringsjentene, Ayan og Leila, hjem til vanlig tid. Senere på kvelden kommer sjokkmeldingen: De er på vei til Syria. På jakt etter døtrene tar faren seg inn i det borgerkrigsherjede landet, en reise som skal føre ham inn i områder kontrollert av Den islamske staten (IS).

Dette er bare starten. I "To søstre" går Åsne Seierstad, den bestselgende og kritikerroste forfatteren av "Bokhandleren i Kabul" og "En av oss", løs på et av de viktigste og mest kompliserte spørsmål i vår tid. Hvorfor radikaliseres muslimsk ungdom oppvokst i Vesten? Hva førte de to søstrene fra Kolsås til Kalifatet? Hvem er Ayan og Leila?

Som få andre makter Åsne Seierstad å komme tett på personene hun skriver om. "To søstre" er både historien om jentene som dro, et land i krig og om en familie som splintres. Det er også en fortelling om oss, i Norge i dag.
..........................................................................
Då har eg endeleg fått lese ut denne boka. Det har tatt si tid, for det er ikkje alle dagar eg har høve til å lese så mykje. Somme tider er eg så trøytt at eg sovnar ifrå alt osb. Det er ikkje noko gale med boka, tvert imot. Det er ei svært viktig bok, som ein ikkje først og fremst les som underhaldning, men for å sette seg inn i eit alvorleg problem. Kva er det som får ungdom som har vakse opp i Norge til å bli radikaliserte islamistar  som reiser til Syria for å delta i krigen der? Dette er ingen roman, men ein reinspikka dokumentar, skrive av ein journalist som eg verkeleg ser opp til. For å få med meg alt, må eg nok lese delar av boka om att.

Dagbok 2016: 19.desember

Klokka er 20.00. Temperaturen er + 11 grader C, i dag tidleg var den + 12 grader. Det er drømmevêr for oss som ikkje likar snø og kulde; så får vi heller halde ut med relativt korte og mørke dagar og regnvåt asfalt.
Dagen i dag har gått veldig fort, og det vart ikkje gjort så mykje i dag heller. Eg bakte tre store grovbrød, så no har vi brødmat til langt inn i romjula. Elles har eg pusla litt i huset, som vanleg. Vi venta fysioterapeut klokka 13, men ho kom ikkje. I staden dukka det opp ein nabo med eit digert julebrød-ho hadde kanskje høyrt om det mislykka julebrødet mitt?
Mens vi sat og prata kom fysioterapeuten, og då var klokka 14. Anten har Nils høyrt feil i telefonen, eller så har ho notert feil klokkeslett. Men det gjorde ingen ting. Ho var her ein times tid, og no har Nils fått eit mosjonsprogram som han skal gå gjennom kvar dag.
Vi hadde eit lite måltid då vi vart åleine, måtte smake på julebrødet-nemlig. Og det var like godt som det vi fekk i forrige veke. Nydelig!
Så ringde Solveig og spurde om det var greitt at dei kom innover ein tur -eigentleg hadde dei tenkt å komme seinare i veka. Dei kom i 18-tida, Solveig, Øystein  - og Olaug, som er heime på ferie.
Dei fekk julebrød, lefser og søst (gombe), blant anna, til kaffien. Eg har ikkje bakt ei kake til jul-men alt ordner seg for snille piker......
I morgon ventar vi Margrete, ho skal ha munnleg eksamen og kjem ho hit etterpå, Ingeborg blir også med-ho er heime frå Oslo. Så kjem det vel til å dukke opp fleire familiemedlemmer i løpet av veka etter kvart som dei kjem heim og har tid.
I dag fekk eg julekort i posten. Sjølv plar eg skrive julebrev på data og sende til alle kjende. I år sit eg med to nye datamaskiner, der ingen adresser er lagt inn, så då har eg eit lite problem. Det blir nok berre julehelsingar på bloggen og Facebook. Men eg håper eg blir tilgitt sidan dette har vore eit år noko utom det vanlege.
Nils kjem seg litt etter litt og han får i seg bra med mat no, det er liksom første post på programmet. Så får vi håpe det går bra vidare framover.

Dagbok 2016: 18.desember

Klokka er 18.10, temperaturen + 9 grader C og litt regn, slik det har vore siste dagane. Anders Hovden skreiv i si tid ein julesong som er lite kjend utanfor Ørsta:
"Kaldt og mørkt og lite sol

såleis er det fram mot jol"- det einaste som manglar er kulde, det har det vore lite av til denne tid.

Sist natt sov eg veldig dårleg. Då eg endeleg sovna vakna eg opp att gong etter gong og verkte snart her og snart der. Då det var på tide å stå opp verkte eg ingen stader, så det var no eit pluss.

I dag hadde eg ein plan, eg skulle rydde ut adventspynten og få inn julepynt og så skulle eg bake.

Dei julebrøda eg laga i går er den største katastrofen i min bakekarriere. Tunge som murstein- og ikkje smakte dei godt heller. Forstår ikkje kva som hende.

I dag laga eg ein stor kveitebolledeig etter ei oppskrift eg har brukt tusen gonger før. Laga eit brett med bollar, og to kveitebrød med rosiner. Det vart litt betre resultat enn i går, om enn ikkje perfekt.Mens deigen stod til heving strauk eg løperar og la på både her og der. Eg har rikeleg av den sorten, for å seie det forsiktig.

Til middag laga eg gryterett med ris til, og Nils åt, meir av plikt enn av lyst. Han får i alle fall i seg mat, om det ikkje er direkte store mengder han set til livs.

Etter middag måtte eg legge meg på sofaen ei stund, fordi det var eit akutt behov.

Elles har eg funne ut av korleis eg skal legge inn og ta ut bilde frå nyemaskina, men eg har enno ikkje sjekka ut redigeringsprogram, derfor er ikkje bilda så veldig bra.

Nils ser handball på TV no, han ser stort sett TV heile dagen, men no har eg sett meg inn på datarommet for å lese bok og strikke.

PS: Eg har blitt retta litt på. Det var ikkje Anders Hovden som skreiv "Kaldt og mørkt" men ein som heitte Laurits H.Hov, frå Gausdal. Eg må ha høyrt feil; særleg sidan han som tonesette diktet heitte Anders Hove, er det sannsynleg. Eg takkar den som retta på det, sjølv om han/ho er anonym.

Dagbok 2016: 17.desember.

Blant dei gamle bilda som eg får til å legge inn, fann eg dette bildet av Hareidskyrkja-det var det året det var så kaldt på julaftan.

Klokka er19.00, temperaturen er + 6  grader C og det har vore rimeleg bra vêr i dag, trur eg. Har ikkje vore mykje ute, men eg har i alle fall registrert at det er vått på vegen og at det regnar litt.

I går gjorde eg nesten ingen ting, så i dag bestemte eg meg for å vere litt flittig. Det har eg for så vidt vore, utan at resultatet vart så imponerande.

Sidan Nils likte så godt julebrødet som naboen kom med, tenkte eg at eg kunne lage nokre eg også. Brukte ei oppskrift frå Facebook, men eg må ha gjort eitt eller anna gale, for deigen ville ikkje heve seg skikkelig. Eg hadde gjær i, det det var ikkje der feilen låg. Det hadde vore betre eg ikkje hadde brukt oppskrift, for det skal noko til å mislykkast med gjærdeig. OK!  vi åt av brødet attåt kaffien, og om det kravde litt ekstra tygge-energi gjekk det ned.

Eg hadde noko bruning ståande i ei gryte, så eg laga veldig rikeleg brun saus i dag. Halvparten brukte eg til middag, supplert med ferdigkjøpte medisterkaker, kålrabi og poteter. Nils likar så godt rabbe til brun saus, og i dag åt han like mykje til middag som eg. Han er "flink" å få i seg mat no, håper det viser på vekta også. Aberet for min det er at eg også et - eg som nesten hadde slutta. Innimellom et han klementinar - og det er heilt frivillig. Han drikk også eit par porsjonar med styrkedrikk frå apoteket kvar dag. Det er alfa og omega at han får opp att vekta.

Sidan Eirik jobbar her i bygda sende eg melding til han med spørsmål om han kunne køyre meg på butikken. Eg hadde tenkt å gå ned på Kiwi i går, men fann ut at det minka på melk etc. så eg utsette handelen til i dag. Eirik kom rett etter arbeidstid og vi handla på Kiwi i full fart, så no har eg alt eg treng i huset. Skal i alle fall bake skikkeleg næringsrikt brød til Nils, med gode skorper, det set han pris på. Kjøpebrøda er stort sett mjøl og vatn, trur eg, mens mine brød er laga med melk, egg, olje etc. Så får eg heller ete litt mindre sjølv.

Ja, det handlar mykje om mat her i huset, for tida, men det går betre med Nils etter kvart som kreftene kjem tilbake, og mi oppgåve er å syte for at han får mat.

Han sit mykje i stolen sin og ser TV-og det må han berre gjere, heldigvis er det mykje sport for tida.

Eg sette meg ned med lydbok etter middag, men det var heilt nyttelaust-eg dikta sjølv etter få minutt, i halvsøvne rota eg i hop hendinga i boka med det som var på TV -men mest det som var inni hovudet mitt. Det var berre å "sprette opp" og koke kaffi. No blir det vel TV utover kvelden, håper dei har litt meir å by på enn i går.

No skal eg først av alt legge i hop ein klesvask. I morgon skal adventspynten ut, og jula inn-trur eg.

!7. desember vil eg alltid hugse som den dagen både mamma og Hilde vart innlagde på sjukehuset på Eid. Det var i året 1990.Derfor hugsar eg også at Hans Petter har fødselsdag i dag og vi gratulerer!

Dagbok 2016: 16.desember

Klokka er 21.45, temperaturen ute er no + 9 grader, men før i dag var den oppe i + 11 grader. Stygt å seie det, men eg likar litt global oppvarming.
I dag har det vore ein stille og roleg dag, berre eit par telefonar og ingen besøk.
Eg vaska litt golv på føremiddagen, elles har eg ikkje gjort mykje eg heller. Når Nils sit i stolen sin, blir det ofte til at eg også blir sittande.
Han har vore i bra form i dag, men no mot kveld er han ikkje så sprek. Det kan eg vel heller ikkje vente. Han har fått i seg bra med mat, det er eigentleg det viktigaste, men han strevar. Vi har hatt litt høgtlesing frå Hjørundfjordboka i dag også.
Eg har strikka litt, høyrt litt lydbok etc. og så er det TV-en .
Sidan eg ikkje hadde så mykje å gjere har eg forska litt på datamaskinene. Eg var så van med å legge bilda inn på den gamle laptopen, at eg har litt problem no når eg har Windows 10 på begge maskinene. Eg får til å legge inn bilda, men ikkje så lett å få dei ut att. Greier å få dei inn på FB-men bloggen står enno utan bilde.
Ønsker alle ei god helg!
Bildet er gammalt, men det ligg på ei mappe som "virkar".

Dagbok 2016: 15.desember

Klokka er snart 21.00, temperaturen er +6 grader, tidlegare i dag var det oppi + 10 grader C.  Det har vore opplett og lyst i dag, så lenge som det varte.
Nils sit og pratar i telefonen no, med ein fetter frå Solund. Det er kjekt for han å prate med folk når han er opplagt til det. Han kjem seg jo ikkje ut, og det han bli litt einsidig med berre meg å snakke med. Lars var ein tur innom, noko som han også sette pris på. Då fekk han snakke om Harald; Nils og Harald var gode venner i alle åra dei var kjende og dei hadde diverse prosjekt i lag.
Elles har det vore ein roleg dag i dag. Vi har ete og vi har slappa av det meste av tida. Eg gjer no alltids litt husarbeid, i dag shina eg opp kjøkkenet, og i morgon er det fredagsvask. Men eg blir no gåande rundt Nils for det meste, han sit mykje i ein stol og beordrar diverse mat, drikke og tablettar. Så eg er litt  heimehjelp/heimesjukepleiar i eigen heim. Så lenge det går bra med Nils og eg føler det går rette vegen, så er det meiningsfylt. Julevasking og baking etc. bryr eg meg ikkje det minste med.
Vi skal vere her for oss sjølve, vi to, og synest det er heilt greitt i den situasjonen vi er i no.
Dagane, vekene og månadane går fort uansett.

Dagbok 2016: 14.desember.

Klokka  er 20.30 og temperaturen kryp oppover, no er den snart + 4 grader.
I dag har det vore fint vêr med sol i fjella og frost på marka. Og det var lyst.
Eg var relativt tidleg oppe i dag, NB: alt er relativt. Eg skulle ha unna morgonstellet før ho kom frå heimesjukepleien. Dusja og vaska håret gjorde eg også. Men Nils var ikkje ferdig å kle på seg då ho kom, han hadde dusja og vaska håret han også. Frokosten var vi ferdige med, men sjukepleiaren kom ein halv time før vi venta henne. Ho var her frå 10.30-12.00 ca. Det var ei kjekk dame og gav oss diverse gode råd. Det var no snakk om kva vi trong av hjelp, men vi klarer oss bra enno. men vi fekk ein nummer vi kan ringe til om vi får behov-også akutte behov.
Elles har vi hatt ein sløv dag, eg har ikkje gjort så mykje anna enn å lage litt mat etc. Synest det er viktigare å vere "selskapsdame".
Til middag i dag laga eg ei lettvint betasuppe, og den åt Nils
Til kvelds rekk han ein slags "rømmegraut" som eg kokar på restar av fløyte og lettrømme etc. Den er skikkelig god, og glei lett ned.
Så i dag kan ikkje pasienten klage på tørr mat. I dag har det gått bra.
Margrete var på Amfi og sende melding til oss. Ho lurte på om vi skulle ha noko på butikken, men det skulle vi ikkje. Viss ho ville kunne ho ta ein tur oppom, og det gjorde ho.
Ikkje lenge etter at ho var reist, ringde ein nabo, og ei stund etterpå kom ho med smaksprøve på julebrødet ho har laga i dag. Mannen hennar har hatt liknande problem som Nils, med dårleg appetitt.
Ho sat og prata ei stund, så vi slepp å føle oss einsame.
Jula stressar vi ikkje med. Vi tek den som den kjem, det viktigaste er at Nils er så bra at han kan vere heime. Vi har lagt opp ein strategi, med nok kvile og mat, som første prioritet. Det har gått veldig bra så langt i dag. I dag er det 1 mnd. sidan 80-årsdagen, eg synest tida går fort-merkeleg nok.