Dagbok 2016: 13.desember

Klokka er snart 21.00, temperaturen ute er+ 1 grad og eg trur det held på å klårne opp. Før i dag har det regna.
I dag føremiddag vart eg gåande å vente på beskjed frå Nils, var spent på om han fekk fare heim-eller måtte vere der lenger. Til slutt ringde eg sjølv og fekk vite at han skulle heim med drosje, men han visste ikkje tidspunktet.
Eg hadde brukt føremiddagen til diverse husarbeid, blant anna hadde eg bakt tre brød og laga svelerøre. Det har hopa seg opp med melk, egg, rømme, fløyte etc.  så det var mykje godt i deigane mine i dag. Og kjøleskapet letna. Nils drikk mykje melk, og eg smakar det knapt, så då er det klart det hopa seg opp. Elles hadde eg varma pølser og laga rabbestappe til middag.
Fekk telefon frå Lefdal om at datamaskina var klar, og eg sa at det kom ein ung gut og henta den. Dei ville vite namnet og det fekk dei. Derfor hadde Eirik null problem med å få den med hit. Han og søskena kom ei stund etter at Nils var på plass. Han kom i drosje. Han er relativt bra, men brukar rullatoren for sikkerheits skuld. Han hadde fått lunsj klokka 13, så han skulle ikkje ha middag DÅ, men vente til klokka var 16-17. Eg åt åleine for å vere ferdig til Eirik &Co kom.
Det gjekk fort og greitt å få opp datamaskina, og no har vi Windows 10 på begge maskinene. Noko anna anbefalte dei ikkje å legge inn. Eg har jo hatt Windows 10 ei god stund på den stasjonære maskina mi, men eg kan ikkje alt. Til bilda mine brukte eg den gamle laptopen, så no må eg lære meg å legge inn bilde-på nytt. Eg greier det sikkert sjølv om eg tek tida til hjelp, men det er meir lettvint å få nokon til å vise meg når dei likevel er på besøk.
I morgon kjem "heimesjukepleien" på besøk igjen. Ho vil sjå korleis vi har det og kva vi ev.treng av hjelp. Eg synest eg har sagt til det kjedsommelige at det er Nils som treng hjelp, viss han ikkje klarer seg sjølv med det meste. Eg treng ikkje hjelp med husarbeid og liknande. Det som er største problemet no, er å få i mannen skikkeleg med mat og drikke. Eg blir sant å seie litt lei av å gå og mase. At han ikkje har appetitt, ikkje lyst på noko, og at ingen ting smakar godt- det er så ulikt slik han brukar å vere. Han har alltid hatt ein glupande appetitt og ete all slags mat. Det einaste han et no-med glede-er klementinar, og det kan han ikkje ete så mange av, på grunn av diabetes.
Og så er det eitt problem til, det var slik før også, han sveittar og eg frys! Så no lyt eg sitte med pledd rundt meg mi staden for å fyre. Det er eit relativt lite problem.Det er kjekt å ha han heime att!

Dagbok 2016: 12.desember

Klokka er 22.10, temperaturen +5 grader C og det regnar så smått. Regn ser eg no på som ferdigmoka snø.
I dag tidleg var det lettare vêr , og det var frose både på vegen og bilen, som står ute.
Nils ringde ut på føremiddagen og fortalde at han kjem heim i morgon. Det var eg sjølvsagt glad for, men no er det ikkje sikkert han kjem likevel. Ja, det har ikkje skjedd noko dramatisk, men legane må først sjå på nokre prøver. Sjukepleiaren som var der i kveld sa at det stod eit spørsmålsteikn bak det som var skrive om heimreisa. Solveig og eg var bort ein tur på kveldstid. Ho kom her klokka halv seks, og så var vi innom apoteket på turen bortover. Nils har litt feber om kvelden, men ikkje mykje. Han er relativt bra,  han får inga behandling, men dei passar på at han et og drikk. Og så går han tur på gangen med ei asiatisk sjukepleiar som han likar godt. Han har framleis einerom med eigen telefon. Den virka ikkje, sa han, men det gjorde den då eg fekk plugga inn att ledninga. Nummeret er 700 58 405.
Elles har eg ikkje gjort noko særleg i dag heller. Eg har støvsuga, og så har eg lagt opp ei bukse, ei i går og ei i dag. Så slepp eg at eg trakkar buksekanten ned i søylene. Har leselitt, strikka litt og elles styrt litt i huset -som vanleg.
Solveig og eg handla begge på Kiwi på heimvegen, så no har eg enda meir mat på lager. Solveig hadde med seg kake i dag også, så vi tok ein kaffikopp ved kjøkkenbordet før ho reiste ut att.
Så kom det ei nabodame på besøk og sat her og prata med meg ei stund.
I morgon skal Eirik hente den nye laptopen og gjere den klar, så eg håper Nils kjem heim og får prøve den. Eg har så mange som "går meg til hånde" at eg skal ikkje klage på noko. Og eg er takknemlig for at Nils får så godt stell der han er, sjølv om eg veldig gjerne vil ha han heim att.
Ps: kl.23.30. Nils ringde nettopp, han var blitt flytta enda ein gong, så no stemmer verken romnummer eller telefonnummer lenger. Men han har mobil.

Dagbok 2016: 11.desember

Klokka er 19.35, temperaturen er + 3 grader C, og i dag har det stort sett vore opplett, trur eg. Har knapt nok vore ute.
Føremiddagen gjekk med til diverse huslege syslar, litt klesvask, stryking og reparering av tøy, mellom anna.
I går kveld ringde ein av naboane og sa at dei skulle til Volda i dag og sjå barnebarn spele fotball. Dei skulle bort til klokka 15.00 så eg kunne få sitte på med dei viss eg skulle bortover. Det var eit godt tilbod- og eg kunne få sitte på heim att også, viss det passa slik.
Det er ikkje så mykje som skjer på sjukehuset på søndagar, så eg fekk ikkje ny informasjon. Derfor veit eg ikkje meir i dag enn i går når det gjeld sjukdom.
Men eg fekk vere med på å flytte Nils frå eitt rom til eit anna. Han låg åleine på eit 4-mannsrom, og det var eit par damer som skulle leggast inn, og dei kunne ikkje ligge på samme rom som Nils.
No fekk han einerom igjen, noko han var glad for. Han vil gjerne ha det stilt og fredeleg. Dermed fekk han også nytt telefonnummer-han har fasttelefon på rommet, men har også mobilen tilgjengeleg.
Eg vart verande heilt til klokka 17.00, dermed hadde eg skyss med naboane heim att også. Kan ikkje klage på sørvisen!
Nils fekk kveldsmat mens eg var der og åt opp alt, eg tykte det såg godt ut-men hans kommentar var: TØRT. Så appetitten er ikkje på topp. Han er slapp, men ikkje direkte sjuk-ikkje direkte frisk heller. Han har ikkje fått direkte behandling, men sist dei sjekka hadde infeksjonen gått litt tilbake utan medisin. Han snufsar og geispar, det er teikn på at han ikkje er heilt frisk, ja. Eg kjenner teikna etter kvart.
Vi har ingen planer for jula, det får bli som det blir. Eg stressar ikkje. Håper sjølvsagt å få Nils heim snart, men vil helst at han får vere på sjukehuset til han er litt kvikkare.
Eg klarer meg heilt fint heime åleine, så meg må de ikkje syte for.

Dagbok 2016: 10.desember

Klokka er 18.00, temperaturen + 6 grader C og det regnar i dag også. Tenk om alt regnet hadde kome som snø? Då hadde somme hatt litt av ein jobb, og andre hadde fryda seg.
Denne dagen har gått som ein røyk. Nils ringde før eg var ferdig med morgonstellet, han har fasttelefon på nattbordet og kan ringe så mykje han vil. Han hadde tenkt ut at eg måtte få med meg Margrete å kjøpe ein ny Laptop . Eg hadde tenkt å kjøpe ein til han i bursdagsgåve i alle fall, men meinte eg kunne vente til den gamle feiga ut. Og eg er fullt ut i stand til å kjøpe på eiga hand. Men sidan Margrete kom hit og henta meg og likevel skulle opp på Plantasjen, gjekk vi inn på Leftal og kjøpte laptopen  med det same. Den er klar til henting tysdag.
Vi stressa ikkje med besøket på sjukehuset, for vi visste at Einar og Håkon hadde vore der før.
Nils var mykje kvikkare i dag. Eg sa til han før han vart innlagt at dei måtte sjekke slimet som han har vore plaga med i nase og hals, og det har dei gjort. Dei har funne ut at det må vere eit virus.....er vel det dei kallar det når dei ikkje riktig veit. Men infeksjonen har gått tilbake -utan antibiotika. Ja, slik forklarte Nils det. Sjølv har eg ikkje snakka med legen. Men Nils var i alle fall kvikkare i dag enn på lenge. Det var no dehydreringa som var det som sette han heilt ut av spel. Får håpe dei held han på sjukehuset til dei får han frisk-eg likar ikkje dette inn og ut styret. På sjukehuset både et og drikk han - heime blir det kanskje verre.
På heimvegen handla Margrete og eg mat på Rema 1000. Eg har huset

fullt av mat, men det er ikkje alt som fristar når ein sit åleine. Så i dag kjøpte eg meg litt sånn snacks som eg hadde lyst på. Og det gjekk ned på høgkant.
No har eg ein klesvask å legge i hop, og så er det snart TV-tid. Med eller utan strikketøy. God helg til alle. Det gløymde eg i går.

Dagbok 2016: 9.desember

Klokka er 20.15, temperaturen er + 6 grader C og det regnar. Takk for det, regn slepp ein å moke vekk.
Så litt om dagen i dag. Legen ringde ca. 9.30, slik avtalen var. Nils blei henta med ambulanse, og køyrt ned på legesenteret, der det vart bestemt at han skulle innleggast på sjukehuset. I 18-tida var Solveig og eg bort og besøkte han, og han var slett ikkje så verst i form. Det første dei hadde gjort var å fylle han med væske intravenøst - han var nokså dehydrert. Det er greitt nok å seie til ein pasient at han må drikke mykje, men EG veit kor vanskeleg det kan vere for pasienten. Kva meir dei kan finne ut, veit eg ikkje. Han ligg no åleine på eit firemannsrom, så der var fredeleg og godt. Han orkar ikkje så mykje styr, så lenge han er så slapp. Eg hadde med meg mobilen hans og diverse anna som han trong, men vi var der ikkje så lenge. Han likar å få besøk, men ein treng ikkje gi seg til.
Eg håper berre han får vere der så lenge at han er litt robust når han kjem heim. Men han er på langt nær så dårleg som han var første gongen han vart innlagt. Det hadde eg lova både meg sjølv og han -at ha ikkje skulle bli liggande heime over helga-slik som sist.
Solveig var med meg inn og drakk kaffi då vi kom heim att. I morgon blir det Margrete og eg som skal visitere. Elles skal eg helse frå pasienten og takke for alle gode helsingar på Facebook. Solveig har Smart-telefon så ho kunne lese meldingane til han der og då.
Tidlegare i dag hadde eg besøk av ein nabo, elles har eg vaska litt og gjort litt husarbeid, men mest har eg berre gått og vima.
Eg føler meg trygg når Nils er på sjukehuset, eg føler meg ikkje så veldig kompetent til å vere sjukepleiar. I går hadde han feber, det hadde han ikkje i dag.
Elles så har ikkje laptoppen vakna til live att-så der for alle bilda mine-for n-te gong. Heldigvis ligg der nokre på bloggen. Og så fekk eg ein relativt lys idé; sidan eg har redigert mange av bilda mine på Picasa, kunne det hende eg fann nokre der, på den stasjonære maskina. Og det gjorde eg.

Dagbok 2016: 8.desember

Klokka er 21.30, temperaturen er + 9 grader og vi har hatt ein grå dag med regn igjen.
Har ikkje vore særleg lysteleg inne heller. Nils har vore framme or senga eit par periodar, men mykje av dagen har han lege. Det minner om slik han var då han fekk den infeksjonen som sende han på sjukehuset. Feber har han også innimellom, men vi prøver å halde den i sjakk med Paracet. Han har fått i seg ein del næring. MIN teori er at dei ikkje heilt har fått has på den infeksjonen. Han hadde time hos legen i morgon kl.9.30. Eg ringde ned og avbestilte timen, men bad om at legen ringde heim til oss i staden. Så får vi sjå om det skjer. Denne gongen set vi ikkje til helga utan å tilkalle lege i alle fall. Han kunne bli slapp av strålinga sa dei i går, men han var eigentleg slapp før han stråla også. Men hofta er fin.
Elles kjem ei ulykke sjelden åleine. I dag takka laptoppen for seg; eg har venta på det, og tenkte seinast i går på at no måtte eg berge bilda som ligg der. Vart for sein denne gongen også.
Så skulle eg skrive referat, det gjekk fort og greitt, men så fekk eg ikkje sendt det. Ingen e-post var å oppdrive. Eg har to kontoar (konti ?) , men ingen virka. Skreiv til Rasmus etter hjelp, men før han hadde tid å ringe fann eg ut av det sjølv. Eg måtte installere den eine kontoen på nytt og voila! Der virka det, og eg fekk sendt manus. Då var det allereie så seint på dag at redaktøren var vekk, trur eg, for eg har ikkje fått bekrefta mottaket. Det ligg i alle fall på "sendt". (For ordens skuld vil eg presisere at eg hadde prøvd same medisinen før-utan at det virka.)
Eg hadde tenkt å springe ned på apoteket i dag, som snarast, men så kom her ein pakke til Margarita som eg kvitterte for, og måtte vente til ho kom og henta den. Men det var ikkje noko som hasta eigentleg..
No har eg kokt havregrynsgraut til Nils, det var det einaste han kunne tenke seg å ete. Så får eg finne meg ei brødskive. Elles går det i klementinar innimellom.
Nesten kvar kveld håper eg på at morgondagen skal bli betre, det gjer eg i kveld også.

Bok nr. 73 - 2016: Verden som var min SYTTITALLET

Etter suksessen med «Sekstitallet» fortsetter Ketil Bjørnstad å skrive sin egen historie fra han er atten til tjueåtte år opp mot den tiden han levde i. Nominert til Bokhandlerprisen 2016!
«Syttitallet» handler om opprørstiåret og den unge mannens læring og løsrivelse, vennskap og forelskelser, tilhørighet og svik. Ved inngangen til syttitallet sliter attenåringen Ketil med overvekt og ulykkelige forelskelser og tvil på seg selv som klassisk pianist. Han var et musikalsk vidunderbarn og Ungdommens pianomester, men med sin inntrykksvare og følsomme mottakelighet oppfatter han de raske samfunnsmessige og kulturelle endringene i tiden. Han formes av det nye og det radikale og vennskapet hans med Ole Paus blir det faste punktet i en omskiftelig og på mange måter nådeløs tid. Den fem år eldre vennen får Ketil til å løsrive seg fra sin klassiske pianistskolering og bli en skapende komponist og utøver med inspirasjon fra jazzen, rocken og tidens opprørsånd. Han frigjør seg fra kjernefamilieverdier akkurat som han kvitter seg med femtiseks kilo overvekt på noen måneder. Ole Paus får ham til å oppdage Hans Jæger og Kristiania-bohemen som et speil for ham selv og syttitallet og Bjørnstad inspireres til storverket Leve Patagonia.
Ketil Bjørnstad (1952) er pianist, komponist og forfatter. Bøkene hans er oversatt til 17 språk, og flere av romanene har vært bestselgere i Norge, Frankrike og Tyskland. «Sekstitallet», første bok i hans påbegynte selvbiografiske romanserie «Verden som var min», ble både en salgssuksess og en kritikersuksess.
.........................................
Det har ikkje blitt mykje tid til lesing i det siste, men no har eg fått lese ferdig boka om syttitallet -sjølv om den var på 22 CD-plaer. Når gale skal vere er dette ei bok som ein lett kan legge frå seg og ta att utan å miste tråden. Eg har likt boka.