Bok nr.33 2015: Silkeormen

Da forfatteren Owen Quine forsvinner, kontakter hans kone privatdetektiv Cormoran Strike. Først tror hun bare at han stukket av for seg selv noen dager, det er ikke første gang det skjer. Hun ønsker at Strike skal finne ham og få ham hjem. Men da Strike undersøker saken, blir det klart at det ligger mer bak Quines forsvinning enn kona har trodd. Romanforfatteren har nettopp fullført et manuskript med giftige portretter av nesten alle han kjenner. Hvis boken hadde blitt utgitt kunne liv blitt ødelagt - så det finnes mange mennesker som kan ha ønsket å kneble forfatteren.
Da Quine blir funnet brutalt myrdet under bisarre omstendigheter, blir det et kappløp mot tiden for å forstå motivasjonen til en hensynsløs drapsmann, en morder ulikt alt Strike har møtt tidligere ...

En utrolig medrivende kriminalroman med brå vendinger rundt hvert hjørne. Silkeormen er den andre boken i den kritikerroste serien med Cormoran Strike og hans målbevisste unge assistent, Robin Ellacott.
...............................................................
Denne boka er på 12 CD-plater, så det tok si tid å lese den. Det er den andre krimboka til forfattaren, den første "Når gjøken galer" har eg også lese. Dei fleste interesserte veit vel at forfatternamnet er eit psevdonym for forfattaren av Harry Potter-bøkene.
Ikkje alle bøker høver like godt for lydbok, og dette er ei av dei som eg har hatt problem med, ikkje at handlinga er vanskeleg å få med seg, men det er alle namna/personane som gir meg problem. Dessutan les opplesaren hakket for fort for meg, og uttalar ikkje namna så tydelig at EG får med meg alle.
Eg likte ikkje boka så godt, men alt "går opp" til slutt- og forklaringa er relativt sannsynleg, det skal ho ha.
Men dei to etterforskarane likar eg, så dei kan eg godt treffe att.

Dagbok 2015: 18.april

Klokka er ca19.40, temperaturen + 8,5 grader - det er overskya og grått. Igjen!
Eg hadde gledd meg på enda ein solskinnsdag, men slik vart det ikkje. Regna har det også gjort, og no ligg skodda sid etter fjellsidene. Litt av ein kontrast til vêret i fjor.
I dag kom varmepumpemannen frå Eid og reparerte og reinsa  varmepumpa vår. Han heldt på i fleire timar. Eg nytta tida til vasking og rydding i kjellaren. Det er eit sisyfosarbeid, men vi kjem vel i mål ein gong.
Det leid langt ut på føremiddagen før vi kunne fare til Vik. Sok vanleg hadde vi ærend både på bibliotek og apotek. Og så måtte vi ha litt mat også. Vi møter dessutan mykje folk vi kjenner og som vi pratar med.
Det vart sein middag, det blei spekemat i dag, så no blir det vel ein "drikkfeldig aften".
Elles har eg rippa dei to bøkene eg lånte, og lagt dei inn på minnepenn til Solveig, alt mens eg strikkar og høyrer lydbok. Multitasking for alle pengane.
Håper vi kan få litt sol i morgon, så vi kjem oss ut i frisk luft.

Dagbok 2015: 17.april

I dag bar vi ut Gullbuska, den er snart tre år gammal. Om vinteren står den i vaskekjellaren.

Her manglar det noko.

I år er det meir scilla i plenen nedanfor huset enn nokon gong før.

Dei første tulipanane i år. Dette er ein tidleg sort.

No er klokka snart 19.00. Vi har nyss ete middag, så no gjeld det å halde seg vaken. Ute skin sola frå nesten klår himmel, og temperaturen er + 10 grader C . Tidlegare i dag var det + 13 grader, og så er det heilt stilt både på sjø og land.

Nils var til Volda for tredje gong i dag og fekk endeleg 1/2 -årssprøyta si. Mens han var vekke fekk eg vaska bad og kjøkken. Så rydda vi litt i kjellaren, før vi tok oss litt mat. Etter ein liten pause rydda vi litt til, og prata med naboar. Det er berre i finevêr vi treffer folk ute.

Til middag i dag vart det steikt sei, det var sjølvsagt godt, men fisken er best før den har vore frosen.

I morgon ventar vi ein mann frå Eid som skal sjå på varmepumpa vår. Han skal til Ålesund og tek denne jobben "på veg" dit. Nils meiner at varmepumpa ikkje yter det ho skal, og vil ha ein fagmann til å sjå på den.

Ønsker alle ei fin helg, med fint vêr!

Dagbok 2015: 16.april

Klokka er ca 17.30, temperaturen er + 5 grader C. Det skiftar mellom regn-og snøbyger. Det positive er at snøen ikkje blir liggande.
I dag reiste Nils til Volda for andre gong for å få tatt sprøyta, men det blei ny bomtur. I dag var det ingen som KUNNE sette sprøyta, så han skal bort att i morgon når Elin er der.
Eg støvsuga teppegolva ganske grundig mens han var vekke, tørka støv og rydda opp.
Så fann eg ut at eg hadde to oppgåver å løyse i løpet av veka. Eg måtte finne ei sid jakke til meg sjølv, og så mangla eg avlange kakefat, sidan det eg hadde er øydelagt. Vi reiste først til Volda der eg fann akkurat ei slik jakke som eg hadde tenkt på - heilt utruleg, visste ikkkje at den fanst andre stader enn i min fantasi. Vi har sjekka nesten heile Ørsta etter kakefat før, hadde berre ein butikk igjen, dei hadde heller ikkje.
Eg var heilt sikker på at eg hadde sett slike fat i nær fortid, og hadde ein ide om at det var på PEKAS. (Den butikken ligg på veg til Fosnavåg, akkurat der vegen tek av til Måløy). Skitt au, vi tok turen, fann butikken og DER var fata. Eg kjøpte to for sikkerheits skuld. Og kva anna fann eg? Jau, HYLLEPAPIR -noko som eg ikkje har sett på mange år, og som eg saknar så inderleg. Dei hadde berre prikkete, raudt, kvitt og blått i diverse variantar, men det heldt.
Ved sidan av Pekas er der ein stor, fin Kiwibutikk som vi plar handle på når vi er der ute. I dag hadde vi ikkje tatt verken brød eller middagsmat opp frå frysaren, så eg fall for freistinga å kjøpe inn til Taco. Dermed var det fort gjort å lage eit herlig måltid då vi kom heim. Og så fann eg lydboka mi, og sofaen. No drikk vi kaffi, og så får vi sjå om vi får utretta noko meir fornuftig i dag. Eg tvilar.

Dagbok 2015: 15.april

Klokka har passert halv seks, temperaturen er + 4 grader C og det pøsregnar. Ja, no må det vel snart vere tomt oppi himmelen.
Vi har nyss ete middag, og no sit eg med kaffikoppen i håp om å halde meg vaken ei stund utover. Til middag i dag var det fiskekaker frå frysare. Nils kokte poteter og varma fiskekakene på panna mens eg betalte medlemskapet hans i SV på nettbanken. Så det gjekk liksom opp i opp.
I dag var eg heilt invalidisert då eg stod opp, men kom meg litt då eg kom i bevegelse, så det var nok mest gikt. Maken til giktvêr skal ein leite lenge etter !
Nils skulle til Volda og ta ei sprøyte i dag, men eg bestemte meg for å vere heime. Eg tok ned "vintergardinene" og hengde opp sommargardiner, det er seks lengder, så det tek ei stund å ta av og på klypene som dei heng etter. Det var kjekt å få litt forandring i stova. I tillegg rydda eg bort ein del plantar frå vinduskarmane-dei skal plantast ut.
Nils kom att etter bomtur til Volda. Då dei skulle sette sprøyta, braut dei av sprøytespissen. Så måtte dei bestille ny sprøyte frå apoteket, og han må bort att i morgon.Kanskje eg blir med då.
Klokka 13.00-14.30 var vi på styremøte i pensjonistlaget. Då vi kom heim, skreiv eg referat frå møtet og i tillegg eit lite avisinnlegg. Alt tek si tid.
Det vart altså ikkje så mykje gjort her heime i dag heller.
For barnebarnet Eirik er dagen i dag ein stor dag. Ikkje berre fyller han 18 år og er ein myndig mann. Han køyrde også opp og fekk sertifikat. Dobbel grunn til å feire altså.

Eirik er ein veldig kjekk gut. Han er blitt gratulert mange gonger på FB, men eg må no skrive det her også:
Gratulerer med dagen, Eirik.

Bok nr. 32 - 2015: Blod på snø

Etter ti Harry Hole-bøker, «Hodejegerne» og «Sønnen», har Jo Nesbø skapt et helt nytt romanunivers. Hovedpersonen i Jo Nesbøs nye thriller «Blod på snø» er Olav Johansen, en dyslektisk leiemorder som har det med å forelske seg.
Vi er i Oslo, desember 1975, den kaldeste vinteren i manns minne. Samtidig som Olav sliter med å få ferdig et langt kjærlighetsbrev, jobber han som leiemorder for Daniel Hoffmann, som kontrollerer hovedstadens heroinmarked. Hoffmanns bande blir utfordret av Fiskeren; en narkoselger som bruker butikken sin på Youngstorget som dekkoperasjon. Hoffmann kjenner seg truet fra alle kanter og lover Olav femdobbelt honorar og evig juleferie for et siste oppdrag: Han skal ekspedere kona, den vakre og forføreriske Corina.
...................................................................
Eg sit her litt som eit spørsmålsteikn etter å ha lese ferdig denne vesle boka på 3 CD-plater. Er dette veldig bra? Eller er det heilt hinsides.
Jo Nesbø er ikkje min favoritt, men eg har lese mange av bøkene hans, og dei fleste er bra. Harry Hole-bøkene hans er vel dei han har hatt størst success med.
Og så kjem altså denne miniboka. Er han lei av å skrive? Er dette eit hastverksarbeid? Er det ein slags fleip? Ja, spørsmåla er mange. Eg ser at han blir belønna med terningkast 5 somme stader, og kanskje fortener han det. Boka er i alle fall velskriven, det skal han ha. Men eg forstår liksom ikkje opplegget.

Dagbok 2015: 14.april

Klokka er 18.30, temperaturen ute er + 7 grader; det er overskya og regn. No er det litt lettare enn det var på føremiddagen.

I dag laga eg to gulrotkaker før middag. Lagar som regel to om gongen, det går liksom for det samme. Då eg var ferdig å rydde opp kjøkkenet, var det på tide å shine seg opp sjølv.

Vi kom til kyrkja i god tid før klokka 13.00, men der var allereie stappfullt, så vi gjekk opp på galleriet. Der var det også mykje folk, men vi fekk plass rett framfor orgelpipene.På venstre sida hadde vi Ørsta kyrkjekor, så i dag var det ikkje mange som høyrde at eg song. Og takk for det.Vi såg relativt bra, og eg trur neppe eg nokon gong har sett så mange kransar og blomster i ei gravferd.

Det var pensjonert vikarprest Matias som forretta, og Marie, dottera hans som var organist.

Leif Langdal var i mange, mange år organist i Ørsta kyrkje, og kona hans har vore klokkar. Leif har sunge i fem ulike kor, og har hatt mange solistoppgåver. Hans lyse tenorstemme var etterspurd-ikkje ofte ein høyrer ei slik stemme som den han hadde. I tillegg til musikken har han også vore lærar, først på Ørsta ungdomsskule, så på vaksenopplæringa. Dette er dei jobbane han har hatt sidan han kom til Ørsta.

Familien Langdal bur i same gata som vi, men lenger ute. Det var som naboar vi møtte opp. Vi hadde tenkt å gå heim etter at det var slutt i kyrkja, men sidan han fekk grava si på den gamle kyrkjegarden, vart vi med dit. Akkurat med det same vi kom ut, kom ei voldsom regnbyge, så det var så vidt vi høyrde presten. Det var nok litt underleg for Matias å gravlegge ein mann han har jobba i lag med i så mange år.

Alle vart invitert til minnestund på bedehuset, men der var veldig mykje folk som var "nærmare" enn vi, så vi reiste heim.

Eg var dessutan heilt ferdig i ryggen og sitteknuten, veit ikkje om det er fordi det er giktvêr eller fordi eg var så syndig at eg strikka eit halvt lestebrot i går. Strikking er noko av det eg må unngå.

Vi fann oss litt spekemat til middag. Så ordna eg med litt klesvask og tømde oppvaskmaskina etc. før eg fann sofaen.

Det vert ikkje så mykje med meg kvar dag, men no skal eg i alle fall ta å stryke litt klede. Klesvasken eg hengde ut i går ser ikkje ut til å tørke med det første.

I morgon skal Nils til Volda og ta ei sprøyte. Eg blir kanskje med for ev. å shoppe litt.Men vi må vere heime att til klokka 13.00, då er det møte på biblioteket.