Dagbok 2014: 20.september

Klokka har passert 18.30, temperaturen ute er +13 grader C. I dag har vi hatt overskya vêr og regnbyger. Det vart ikkje så grufullt som eg hadde tenkt på førehand.No er det faktisk litt sol i fjella. Neste veke skal det visstnok regne noko kolossalt, men så er vi klar for finevêr igjen ?
Vi tok det litt med ro før vi for til Vik i dag. På Amfi var der veldig mykje folk, slik der plar vere om laurdagane. Vi trefte på Ruth og Harald og sette oss inn i kafeen og drakk kaffi i lag. Vi hadde mykje å prate om.
Nils hadde tatt opp ein rest av ertersuppe frå frysaren før vi for nedover. Og eg slo i hop ei pannekakerøre, så hadde vi dessert og kaffi også.
Eg la meg på sofaen med lydbok, "Billie" av Anna Gevalda. Den virkar veldig lovande.Omsetjaren,Tove Bakke, skal vere i Aasentunet komande onsdag og snakke om boka.Ho har gjort ein god jobb! Opplesaren, Silje Breivik, er eminent. Boka er på 4 CD-plater. Men i kveld blir det nok ein god del TV og ikkje så mykje bok.
I dag har det altså vore kviledag, men maskinene har både vaska opp og vaska klede.

Dagbok 2014: 19.september.

Klokka har passert 18.30. Temperaturen ute er ca + 17 grader C. Det har vore fint i dag også, sjølv om ikkje sola har vore så mykje framme.
Eg gjorde meg klar til å støvsuge før middag, men så kom Nils og hadde mele opp både fisk og poteter til blandaballj, så då måtte eg lage den først, elles ville potetene bli heilt brune.(Han brukar ei gammaldags handkvern).
Eg laga røra ferdig i mixaren, og fekk balljane på kok.(Før laga eg blandaballj i foodprosessoren, men då blei dei litt for glatte etter vår smak). 
Dette er ein rett som verken Nils eller eg hadde smakt før etter at vi var ca 70 år. Men vi likar det veldig godt. Vi serverer balljen med kokt rabbe (kålrabi) og gulrot+ steikt flesk/bacon. Det skal eigentlig vere poteter til også, men det vil vi ikkje ha, det er nok med potetene som er i ballen.Vi har nydelig rabbe og gulrot som vi har kjøpt på torget av ein som heiter Starheimsvik. Reknar med at grønsakene er dyrka i Nordfjord.
Mens maten kokte fekk eg tørka støv og støvsuga.
Det vart tidlig middag, og maten smaka himmelsk .
Etter ein pause på sofaen, gikk vi ut og klipte resten av plenen, mens det enno er opplett. Det er litt tungt å slå nede i bakken, så i dag vart det bioklipp. Eg reknar med at eg slepp å trimme så mykje, så lenge eg har plenklipping. Var maroder etter jobbinga i går, men var arbeiddyktig i dag, så då er det ikkje farlig.
Håper alle får ei god helg. Sjølv er eg skeptisk til vêrbyte etter så lang tid med finevêr.

Bok nr. 59 - 2014: Felicia forsvant.

I dag er 1171 personer forsvunnet i Norge. Bak hver og en disse forsvinningene ligger det et mysterium, en gåte – en historie. Felcia forsvant er en slik historie.

                                                                                                                                                                               Samtidig med at politiførstebetjent William Wisting gjenåpner en gammel forsvinningssak, blir liket av en kvinne funnet under gravearbeid. Etterforskningen avdekker et nett av løgner og fortielser og skjebnesvangre tildragelser, og selv om saken er gammel, får den dramatiske følger i nåtiden.
Wisting kjemper mot klokka og foreldelsesfristen, og ikke minst: mot morderen som trodde han hadde sluppet unna.
.................................................................
No har eg lese to kriminalromanar etter kvarandre. Den eine frå Tønsberg, den andre frå Larvik.Det er den samme personen som les begge bøkene.
Jan Mehlum og Jørn Lier Horst skriv altså frå liknande miljø, og handlingane er heller ikkje så ulike i dei to bøkene. Men den eine boka er skriven av ein forfattar, den andre av ein politibetjent. Jørn Lier Horst skriv solid krim, men litt keisamt.
Jan Mehlum er ein språkmeister, noko som gjer det til ei fryd å lese bøkene hans. Mange likar Jørn Lier Horst sine realistiske bøker, men som før sagt, vil eg heller ha litt eventyr.
Eg har brukt altfor lang tid på dei 7 CD-platene, fordi eg har styrt med så mykje anna siste tida.

Meir om turen: Dag 2.

Den tida eg budde på Eid gjekk det båt til Bergen alle dagar, med unntak av måndag. Vi gjekk om bord i 16-17 tida om ettermiddagen, og var i Bergen neste morgon. Båten stoppa i Måløy, Askvoll og Florø. Eg har vore i Askvoll før, men berre på gjennomreise med båten "Sunnfjord". Det hende at ein gjekk i land ei lita stund mens båten låg ved kaia. Derfor måtte vi finne den gamle kaia, den er ikkje i bruk lenger. No er det snøggbåtar som trafikkerer strekninga. Rett ut for Askvoll ligg ei stor øy som heiter Atløy, det går ferje dit, men den går ikkje ofte. Utanfor Atløy ligg Alden (Norskehesten), Værlandet og Bulandet.

I Holmedal er der ein knivfabrikk (Hella)- og dei har eit fabrikkutsal. Nils måtte inn og kjøpe ein filetkniv.

Så køyrde vi innover på nordsida av Dalsfjorden.Det er ikkje så lenge sidan Dalsfjordbrua vart ferdig og Askvoll vart landfast. Før gjekk det visstnok ei ferje over fjorden.Vegen gjekk no inn i ein tunnel, og brått var vi på brua -rett over brua var det ein ny tunnel, då var vi på sørsida av fjorden, og vi kunne køyre beine vegen til Førde. Det gjorde vi sjølvsagt ikkje. Vi måtte svinge bortom Bygstad og sjå fjellet Storehesten - 1209 meter over havet.Går ein over heia innanfor fjellet, kjem ein til Solheimsdalen. 

Så køyrde vi frå Bygstad mot Førde, og vegen var god. I Førde stoppa vi ikkje, men køyrde vidare til Naustdal.Då eg var i Solheimsdalen høyrde vi til Naustdal kommune, og Naustdal var kommunesenteret. Vegen dit gjekk med melkebåten. Eg var ein gong med til kyrkje. Då var det konfirmasjon og dåp. Yngste systra til Jorunn vart døypt og den nest eldste vart konfirmert same dagen.

Eg var litt kjend i Naustdal den tida, men alt er annleis i dag, der også.

Vi vart verande ei stund i Naustdal, for eg oppdaga ein fantastisk park midt i sentrum. Der låg ei lita øy  eit lite stykke frå land, og ut til den var det laga ei bru. Der var badeflåte og "stupetårn" i dammen, og ute på øya var det to store stålskulpturar, ei ku og ei budeie.

Eg legg ut mange bilde frå parken, i tilfelle nokon skulle få ide til noko liknande.

Nils fann seg eit stødig bord, men maten mangla.

(Desse to siste bilda er frå ein fin turistbrosjyre som vi fekk på hotellet)

Apropos slagord......

Frå Naustdal køyrde vi inn i ein 6 km lang tunnel i retning Florø. Det gjekk oppover heile tida, så vi var komne opp på heia då vi igjen såg dagens lys. Ved Storebru tok vi av frå hovudvegen og køyrde mot Hyen. Til tross for at eg er nordfjording har eg aldri vore i den bygda før. Vi køyrde langs det eine vatnet føre og det andre etter, vi fann oss ein stad der vi rasta og åt av nistematen vår. Då Nils skulle koke kaffi, hadde han ikkje kaffikjelen med, men han kokte kaffi i ei panne, og det vart heilt flott. Då han skulle rygge ut, høyrde vi ein ekkel skrapande lyt; til all lykke var det berre kroken som kom bort i ein stein. Der var utrulig vakkert her oppe i høgda, men vegen ned til sjølve bygda, var både smal og kronglete. Det vart eit par bråbremsingar, men det gjekk bra.

Eg var letta då vi kom ned til sjøen igjen. Vêret var vakkert, og bygda var vakker, men eg ville aldri budd mellom så høge fjell. Nils fiska litt frå kaia mens vi pausa. Eg tok bilde.

Eg fann ein nydelig park med benkar og bord. Men kven var mannen på steinen? Jau, sjølvaste Columbus. Då kom eg på ei historie om at han ætta frå Hyen. Var det ikkje eit program med Linda Eide?

Fine hagar i Hyen. der er sikkert lunt og varmt om sommaren.

Så køyrde vi på fin veg langs fjorden, til Hestnesøyra, Rygg og Sandane. Mens vi venta på ferja på Anda tok eg bilde av det nye ferjeleiet, den nye ferjekaia og heksemonumentet.

Når eg skriv så mykje om denne vesle turen vår, er det for å vise at ein kan sjå og oppleve mykje om ein ikkje reiser så langt. Denne sommaren har vi ikkje vore på langtur, men køyrt omkring i vårt eige fylke og ikkje minst nabofylket. Vi har hatt mange fine turar i nydelig vêr.

Dagbok 2014: 18.september

Klokka er 19.00 og temperaturen ute er + 15 grader C. Vi har hatt same fine vêret i dag også, og eg har prøvd å vere ute så mykje som mulig.
Då vi stod opp litt før klokka 7.00 i dag, var det sol berre på dei øvste toppane, og det var kaldt.
Nils reiste ut for å fiske, og eg gjekk laus på husarbeidet. Tok fredagsvasken på bad og kjøkken, og var akkurat ferdig då han kom heim med ei kasse småsei. Slik fisk fiskar han ikkje mykje av i gongen.Vi tok ein tidlig lunsj.
Eg hadde bestemt meg for å klippe ned caprifolane (vivendel eig.) som veks på altanstøttene. Dei var stygge og visne i blada, og var blitt altfor store. Eg sette i gang, og fekk klipt den eine heilt ned, før Nils kom og tok delvis over. Eg hadde fått ein sekk som eg skulle ha kvist og kvas i, men han hadde ein annan patent. Han surra morasset med tau, og fekk alt inn i bilen (bagasjerommet)-eg meinte han kunne ha lånt ein tilhengar. Eg hadde lova at han skulle sleppe å male greinene på kverna, for dei er så harde og seige.
Mens han var på VØR og lossa av, rydda og raka eg, og begynte å klippe plenen med den elektriske klipparen.Og eg fekk klipt den ferdig med eit par pauser. Mens eg rydda alt på plass, kokte Nils middag-småsei. Eg måtte dusje før eg kunne ete.
Etter middag sov eg på altanen, og las lydbok. Eg har vondt overalt, for eg toler ikkje så godt slikt arbeid, men så vil eg så gjerne vere til nytte; blir vel bra om eit par-tre dagar.
Skal skrive meir om turen vår og legge inn bilde; det er ikkje sikkert eg blir ferdig i dag heller.

Dagbok 2014: 17.september.

Klokka er 19.10. Temperaturen er + 16 grader. Eg kan ikkje anna enn glede meg over alt dette fine vêret, men ser ikkje fram til den dagen det skyar over.
Føremiddagen sosa eg vekk med rydding inne og prat med naboar ute. Alt som forgår ute er positivt, vi får tidsnok sitte inne. Var nedover ein liten tur. Var innom biblio og henta to bøker som dei hadde lagt til side til meg, og Nils var på bilbutikken og bestilte sørvis på bilen neste torsdag.
Vi laga tidlig middag, det vart steikt sei i dag.Så rippa eg bøkene eg hadde lånt innimellom.
Eg hadde prøvd å ringe Ellen Marie fleire gonger, men så ringde ho meg. Vi prata veldig lenge.
Ettermiddagen var sett av til hagearbeid. Nils slo opp mot vegen, og så gikk vi laus på ripsbuskane med saks og kvern. Vi har berre to buskar, men det vart mange greiner-no ser dei velfriserte ut. Nils var litt sliten i dag, det er travelt å køyre så langt på til dels svært dårlige vegar. Det forstår eg godt.
Vi tok det ikkje travelt, men pausa så ofte vi ville.
No skal vi slappe av, og så må vi sjå Idol. Vi heiar sjølvsagt på Jeki frå Straumshamn.
Skal skrive meir om turen seinare. Veit ikkje kor stor interesse det har for andre enn oss sjølve. Men det er no frivillig å lese.

Meir om turen. Dag 1.

Første stopp var Utvikfjellet. Der skein sola, og vi fann både blåbær,tyttebær og krekling. Eg "fall for" denne hytta med ei kreativ skorsteinløysing.

I Førde stoppa vi berre ei lita stund,der er jo stort sett berre butikkar i sentrum, men bak kjøpesenteret fann eg denne idyllen.

Karstad skule ligg på same staden som før, men det er ein annan skule, og no er området gjerda godt inne. Slik var det ikkje i "mi tid". Men naturen rundt skulen er like vakker som før-i alle fall nesten.

                                   Slik såg "min" skule ut.

Skulen ligg på eit nes som stikk ut i vatnet. Om vinteren frys vatnet ofte til, og den vinteren eg var der gikk ungane på skeiser i friminutta. Dei prøvde å lære meg kunsten, utan hell. 

Det eg ikkje likte var at dei hadde fylt stein ut i vatnet for å lage ein ballbinge der. Jorunn likte det heller ikkje. Ho trudde dei trong å verte kvitt steinen.

Då eg budde i Solheimsdalen var eg ung, og ikkje så oppteken av naturen som no. Eg sakna jamaldringar, kino og anna å vere med på. No når eg er gammal, ser eg betre kor vakkert der er.

Som sagt har det kome nye vegar sidan eg budde der. Vegen går heilt frå Førde til Askvoll. Mykje av vegen er ganske ny og fin til ein kjem til Stongfjorden. På denne staden dreiv engelskmenn aluminiumsverk, men det er slutt for lengst.

Etter Stongfjorden, var vegen gammal og smal. Det var berre å ta det med ro, men eg skal innrømme at eg sit med hjartet i halsen når vi fer på slike vegar.Litt etter litt nærma vi oss kysten, og det var no eit lyspunkt.Vi fekk sjå sola gå ned i havet, eit syn som fascinerer dei fleste av oss.

Vi var framme i Asvoll før klokka 20.00 og fekk det siste ledige rommet på hotellet. Der var det kjekt å vere, og god service. Vi fekk kjøpe oss middag med dessert og kaffi, så vi slapp å gå på leit etter kafear.Det var på dette hotellet pensjonistane i Ørsta budde i fjor då dei var på tur til Askvoll og Svanøy.