Dagbok 2017: 13.november

Klokka er no 19.40, temperaturen er 0 grader C, men det ligg snø både på maker og vegar. Bildet over tok eg i middagstida ca. kl.13-14 og då var sola framme så vidt det var. Sjølv om eg ikkje er så glad i snø, må eg medgi at den lyser opp i vintermørkret.

Dagen i dag har vore ganske vanleg, vi har våre rutiner. Som mellom anna går ut på at Nils ligg ei stund utover føremiddagen, etter at han har fått mat og medisin. Eg prøver å få gjort litt mens eg er åleine, men siste veka har eg vore så sløv av forkjøling at det har blitt heller lite gjort. I dag laga eg ein kakebotn, og vaska opp att, strauk litt klede etc. 

Skulle ha gjort ferdig eit par kaker i dag, men hadde ikkje i hus det som skulle til. Eg laga meg ei lang handleliste og lurte på kven eg skulle spørje om skyss- eller skulle eg vente til i morgon kanskje? Greidde ikkje å bestemme meg før det var neste kveld. Då gjekk eg ned på butikken og handla det mest nødvendige opp i to plastposar -og det gjekk heilt fint.

Eg gjekk i joggebukse + hagestøvlane mine og håpte ingen såg det. Eg har fine, nye støvlar, men tok på meg dei gamle då eg var ute og henta ved og gadd ikkje byte. På butikken trefte eg ei veninne som lurte på om det ikkje var glatt å gå, og om eg hadde eigna skotøy. Eg måtte tilstå! Men ho godkjende rillane under støvlane. Eg kom meg både ned og opp att utan problem av noko slag

I dag åt vi godt til middag begge to. Eg serverte ovnsbakt laks med poteter og rømme, grønsaker var her tomt for.

Kreftkoordinatoren ringde og eg snakka med henne, ho kjem kanskje på besøk ut i veka. Nils har det relativt bra, men blir trøtt av all medisinen;  i dag sovna vi begge to etter at vi hadde ete middag.

Eg beklaga meg til HBO i dag fordi eg ikkje blir kvitt forkjølinga, og ho sa at det er så mange som har ei slik langvarig forkjøling for tida, mellom anna ho sjølv. Eg er ikkje sjuk, men mykje mindre energisk enn vanleg, og hostar gjer eg enno. Det var fint å merke at eg tolte å gå ein tur ut. Ein kan no ikkje bli altfor forsiktig heller.

Dagbok 2017: 12.november

Klokka er 18.00, temperaturen ute er +4 grader, det er mørkt og det regnar og blæs. Slike dagar er det heilt OK å vere inne. Eg kom brått på at det er farsdag i dag-her vart dagen markert i går.
I dag har Nils vore i ganske god form, truleg fordi han tok "kvikkisane" med det samme han var oppe. Dei hjelper eigentleg berre 3 timar, men det ser ut til at dei sit i lenger.
Sjølv er eg framleis like forkjøla, har snufsa og hosta i ei veke no, men er kanskje ikkje fullt så slapp lenger. I dag rakk eg å rydde og vaske "rundt" på kjøkkenet før Nils var oppe. Fekk ei stund med lydboka også.
Etter han var oppe fekk eg ordna opp i diverse matrestar, klesvask etc.-mykje har gått på halv åtte siste veka.
No håper eg på at eg er frisk nok til ein handlerunde i morgon. Har ikkje vore på butikk på over ei veke, så lageret vårt skrumpar inn.
I dag har vi sett opptak av "Skal vi danse" -og eg vart glad for at favoritten min gjekk vidare til finalen. Nils har sett mykje sport, men eg strikkar på den oransje jakka mi. Det ser ut som eg strikkar utruleg stygt, men Solveig seier at det garnet er slik at det blir fint når ein vaskar plagget. Har strikka bolen opp under armane og er snart ferdig med første erma. Etter kvart skal eg berre strikke rundt og rundt. Såg at jakka heiter Vendela. Ja, namnet skjemmer ingen.
Elles har eg fylt dosetten til Nils med tablettar for enda ei veke, synest vekene går fryktelig fort, men er glad for kvar søndagskveld eg kan gjere denne vesle jobben. 
Det er heilt greitt at det er snø på markene, regn og vind, men eg skulle så gjerne hatt nokre dagar til for å rydde litt meir ute. Der er litt jobb att før eg kan slappe av frå hagearbeidet. Det har vore litt trasig vêr i det siste, det var finare i fjor på denne tida, men slik er det berre. Får vere glade så lenge vi slepp å moke snø-men LITT snø er fint og lyst.

Dagbok 2017: 11.november

Klokka er snart 18.00, men det har vore mørkt lenge, eg venner visst ikkje til desse tidlege kveldane i år.Temperaturen ligg på 0 grader C. Eg har i heile dag gått rundt og trudd at det var sundag, enda dei begynte å jobbe på nabohuset tidleg på dag.

Det var lyst og fint først på dagen, sidan det låg eit lite tynt lag av snø på markane og på altanen. Eg tok eit bilde av eine strengen med meisebollar, og på grunn av blitzen ser dei nesten ut som lyspærer. Vi har besøk av kjøttmeiser kvar dag, og eg har hengt opp fuglematen slik at Nils kan få sjå på fuglane. Han har alltid likt fuglar, og har hengt opp fuglebur overalt.

Nils var ikkje i vigør før middag, det er han sjeldan. I dag venta vi med Oxycodonen til etter at vi hadde ete middag, og då var han i bra form då Einar og Audun kom på besøk.Dei hadde kjøpt med seg kake og potetgull til Nils, og Solveig hadde sendt med dei blomster. Nils er så "heldig" at fødselsdagen hans alltid fell samen-eller nesten-med farsdag. Eg hadde tenkt å lage både det eine og det andre til DAGEN, men så vart eg altså så elendig av den forkjølinga, at alt står på vent. Alle veit kor lite kjekt det er å styre med mat når ein er forkjøla. Og så eg som "aldri" er sjuk! Eg fekk det ganske kraftig denne gongen. Eg har vore så slapp at eg knapt har orka å strikke- og då er det gale. Men forkjølinga går over, sjølv om det aldri passar å få den.

Eg skulle ha vore på butikken og handla, og eg hadde sikkert fått nokon til å køyre meg, men eg orka rett og slett ikkje. Energien min gjekk frå 100 til 0 på veldig kort tid. Går vel litt lenger tid å få dampen opp att.

Her er Nils flankert av dei to eldste barnebarna; Audun (27) til venstre og Einar(30) til høgre.Kjekke karar.

Dagbok 2017: 10. november.

Klokka er18.30, utetemperaturen er +3 grader, og som de kan sjå av bilde ligg det litt kvitt på rekkverket og på marka.

Naboen held på å få ny bordkledning på huset, og no er det veggen oppover mot oss som står for tur. Materialen er ferdig måla/beisa på førehand. Eg kan hugse at før jul for eit år sidan heldt dei på med ein annan vegg.

Vi håper sjølvsagt på at det ikkje kjem snø som blir liggande-ikkje enno.

Eg er framleis forkjøla, og har vore veldig slapp i dag, sjølv om eg har hosta mindre enn før. No kjenner eg at kreftene held på å kome att, eg er ikkje vant til å vere så lat.

I dag stod eg opp lenge før Nils, som vanleg. Laga frokost til han og til meg sjølv, fyrte i omnen og slappa av med lydbok ei stund.

Nils fekk 2 Oxycodone, og då greidde han å dusje, det er like spennande kvar gong. Somme gonger blir han så skjelven at han må slå det frå seg. I dag gjekk det heilt fint.

Eg fann ut at det var på tide å byte på sengene, så det gjorde eg. Etter ei stund orka eg å vaske golvet også.

Ein ung mann kom med ferdig filetert kvitlange til oss, som eg skulle pakke og fryse. Så måtte vi ha oss litt kaffi. Midt opp i alt rotet kom fastlegen innom, heilt uventa. Det vart litt endring på medisinane, noko som er mi oppgåve å halde greie på.(Og det klarer eg heilt fint).

Eg hadde ei høne på kok i fleire timar, etterpå hadde eg den i steikomnen ei stund og laga viltsaus til . Kan hugse mamma gjorde det ein gong. Men eg hadde nok høna litt for lenge i omnen, for den vart veldig tørr. Eg laga til ein porsjon til Nils, med mykje saus på, og han åt opp alt. Men då sovna han tvert etterpå. Eg plar skjere opp maten hans slik at han kan ete med skei. då kan han sitte i godstolen og sleppe å ha vondt. Å planlegge dagane framover er litt vanskeleg. Eg likar ikkje å styre med mat når eg er forkjøla, og har heller ikkje lyst å smitte folk. vi får sjå korleis forma er i morgon.

Nils driv og seier at eg har influensa-det har eg ikkje! Har ikkje feber t.d. , men der ute som han kjem frå hadde dei ein tendens til å kalle alt for "flonsa".

Sidan det er fredag vil eg ønske alle ei fin helg.

Dagbok 2017: 9.november

Klokka er 18.15, utetemperaturen er + 5 grader C. Eg har ikkje vore lenger enn til postkassa i dag, men eg trur det regnar og blæs. Siste åra har vi hatt det fint i november månad, men ikkje i år. No tenkjer eg først og fremst på vêret.
I går kveld var eg veldig forkjøla og eg vart liggande å hoste frå eg la meg til klokka var 4 sist natt. Då kom eg på at eg hadde gløymt å ta sovetablett, og då søv eg ikkje. Tok berre ein halv tablett i 4-tida, men sovna og sov til klokka 8 ca. Då stod eg opp og tok det vanlege morgonstellet, heilt tappa for energi. Slik er eg enno, orkar ingen ting anna enn det eg absolutt MÅ. Og eg er ingen tolmodig pasient, dessutan kan eg ikkje vere pasient når eg skal vere heimesjukepleiar.
Men ein tin fekk eg gjort i dag, eg fekk sett meg ned ved PC'en og skreiv referat frå møtet i går. At det vart eit litterært meisterverk trur eg ikkje, men det vart i alle fall gjort.
Nils har ikkje vore i storform, men klarer seg bra når han får smertestillande tablettar. Det blir å sitte i stolen for det meste, og sjå TV. Eg held han mykje med selskap, plar sitte å strikke, men veit ikkje om eg orkar det i dag. Har strikka bolen på jakka opp under armane, og lagt opp den første erma.
Viss eg er friskare i morgon kan eg få vere med Marit å handle. Kan ikkje forstå at det alt er fredag igjen. Vekene går rykande fort. I dag har vi hatt besøk av sjukepleiar som tok blodprøver av Nils, og dei var fine, blodprosenten hadde faktisk gått opp litt. Og så hadde vi vanleg  HBO-besøk på ettermiddagen. Middagsmat vart det ikkje i dag, men heimebakt brød med sardiner og leverpostei er ei god erstatning. Eg får alltid i meg nok, men må passe litt på Nils.
Eg er litt redd å smitte Nils, men eg trur han var borti noko liknande førre veka. I alle fall var det godt vi ikkje tokk vaksine-EG må i alle fall vente til eg er frisk igjen. Hadde ei liknande sykje i fjor vinter, men det var mens Nils vart innlagt på Ørstaheimen, så då berre flata eg ut. Trur ikkje det varde så lenge.

Dagbok 2017: 8. november

Klokka er 20.50 , utetemperaturen +9 grader C, det har vore for det meste opplett og litt vind i dag.
Eg har hatt ein litt hektisk dag, sjølv om eg ikkje stilte opp og dekka bord på kulturhuset i dag.
Nils er aldri heilt bra om morgonen, så han blir liggande ei god stund etter at han har fått mat og medisin. I dag bakte eg to kaker før han stod opp, og då var det i grunnen på tide å tenke på middag, sidan eg skulle ut og farte.
Nils kjem seg til etter kvart, så eg bestemte meg for å gå på pensjonistmøtet i dag, sjølv om han vart heime åleine ei god stund. Eg var såpass forkjøla at eg heldt meg litt unna dei andre pensjonistane. For sikkerheits skuld sette eg meg ved det bordet som oftast blir ståande tomt-men ikkje i dag. Eg høyrer dårleg til vanleg- og enda verre er det når eg er forkjøla,  så det han hende det blir eit underleg referat eg spikrar i hop i morgon.
Even køyrde Marit og meg ned til møtet, heim att sat vi på med ei pensjonistdame.

Eg hadde ikkje trongt å tenkje på at Nils var åleine, for det var han ikkje. Han hadde først hatt besøk av ei HBO-sjukepleiar, og så hadde ein av naboane vore innom ein tur.
Men mat hadde han ikkje fått, så det var no godt at eg kom heim og fora han.

Pensjonistane på bildet er dei som har vore med på "Den gylne spaserstokk". To damer frå Sparebank 1 var der og delte ut premiar.

Dagbok 2017: 7.november

Klokka er 17.45, temperaturen +10 grader C og det blæs vårlege vindar. Skulle gjerne ha vore ute og styrt i hagen i dag, men slik blei det ikkje.
Nils var dårleg då han vakna og langt utpå føremiddagen. Først etter at han hadde fått oxycodone kom han seg til, og han åt rimeleg godt til middag. Eg var ikkje SÅ dårleg , men har no den forkjølinga, sjølv om den er nokså laber. Førre veka peip det nedfor brystet på Nils-i dag var det eg som peip, så det er vel samme sykja vi har hatt. Eg hadde att hostesaft frå sist eg var forkjøla og den hjelper godt til å løyse opp hosten. Eg er ikkje sjuk, men heller ikkje i storform.
Etter at eg hadde gitt Nils mat og medisin på senga, støvsuga eg alle teppegolva. Det blir litt rusk og rask når alt skal foregå på stova. Nils sit i stolen sin og får maten servert på brett. I dag serverte eg pølser med heimelaga potetstappe og surkål. Det må vere noko som er lett å ete for Nils. Han får ein liten porsjon, då vil han gjerne ha meir. Enkel psykologi.
I dag dusja eg og vaska håret før middag, og så sette eg på ei maskin med klede, som eg hengde ut på altanen no. Det er ikkje mykje eg får "gjort" om dagane, men det viktigaste er å ta vare på pasienten min. Han er takksom for at eg tek meg av det meste, slik at han kan få bu heime. Og eg vil gjerne ha han heime så lenge det går, for han er no heilt klar i toppen slik at vi kan ha skikkelege samtalar. No høyrer eg at han snakkar i telefonen, han likar godt at folk ringer til han; han har både mobil og fasttelefon innan rekkevidde. Han les aviser etc. men ikkje så mykje anna. Derfor har vi hatt litt høgtlesing, men måtte ta ein pause no då eg vart låk i halsen.
I dag er det 7.november, fødselsdagen til Rasmus Martin Elias Trovåg, f.1909. Far til Nils var ein sjarmerande og kjekk mann; dessverre døydde han same året som vi gifta oss, berre 52 år gammal. Neste tysdag er det Nils som fyller år. Eg torer nesten ikkje å planlegge noko, med tanke på slik det vart på 80-årsdagen hans i fjor.
I morgon er det pensjonistmøte, eg har sagt frå om at eg ikkje kjem klokka 12 og dekker bord, men skal prøve å møte opp på sjølve møtet som tek til klokka 16.00.
Eg strikkar på jakka mi innimellom, men det blir ikkje så lange stunder om gongen.