Gamle kunstar.

Far i huset har vakse opp i fiskarmiljø, der dei måtte klare det meste sjølve. Såleis kan han ymse ting som etter kvar går i gløymeboka. Til dømes kan han å "bitte gan" (binde garn), dvs. at han kan både å lage fiskegarn og reparere dei.I dag driv han og demonstrerer for meg korleis han gjer det.Dimensjonane på prøvelappen er 16 omfar pr. alen. For sikkerheits skuld har han målt med eit gammalt alnemål.Til orientering er ei alen ca 63cm.
Dersom nokon skulle ha lyst å lære denne kunsten, stiller han seg villig til å lære bort. Som de ser har han ei spesialnål til dette bruk.I enden av arbeidet kan de sjå eit trestykke som han kallar vre, det bestemmer maskestorleiken.

Bok nr.52:Fredlaus

Dette er eigentleg ei ungdomsbok, men ei god barne-/ungdomsbok skal gå an å lese for godt vaksne folk også. Og det gjer denne. Det er ei mangfaldig bok, og her er mykje som ein kan diskutere.(No tenkjer eg meg inn i lærarrolla igjen!) Men eg tippar at mange blir litt frustrerte over slutten.Eg vil ikkje gi meg til å fortelje kva boka handlar om, de kan heller lese det meir proffe folk har skrive. Eg kan berre seie at eg tykte boka var artig å lese, og at Hovland skriv god, moderne nynorsk.

Les om boka her

Skulestart.

Hausten 1958 fekk eg lærarjobb på Trovåg skule i Solund, og alle veit korleis det gjekk.
Året etterpå ville eg prøve å få jobb litt nærare Eid, og søkte m.a. på ein skulepost i nærleiken av Førde. På Karstad skule i Solheimsdalen, som på den tida høyrde til Naustdal kommune. Eg fekk mitt livs sjokk då eg kom til ein avsides dal utan elektrisk lys eller andre moderne innretningar.Men dalen var vakker, og eg fekk nyte den vakre naturen på min daglege spasertur til og frå skulen, 4 km kvar veg, langs eit nydelig lite vatn. Ned til sjøen, der både rutebåten og melkebåten la til, var det ca 7 km. Der var det også butikk med relativt begrensa utval av matvarer.
Då eg kom til Ervik, som staden ved sjøen heiter, første gongen, vart eg møtt av husverten min med hest og vogn, og så gikk ferda i bratte motbakkar opp til Øygarden.Eg fekk eit fint rom i det nybygde huset, med utsikt mot Øygardstjønna, alle var snille mot meg, og eg vart teken vel imot.Men eg hugsar enno panikken og fortvilinga når eg tenkte på at eg skulle vere på denne staden eit heilt år. Dette er 50 år sidan no, og den hausten var eg 19.
Det vart ein lang vinter, uvant som eg var med å vere så mykje åleine og utan elektrisitet. Heldigvis hadde eg den blå Kurér reiseradioen min, der eg fekk inn Radio Luxemburg, som var det store den gongen.Og så fekk eg besøk både av mamma og av Nils.
Ungane på skulen var kjekke og greie og vi hadde mange fine stunder i lag.
For 2-3 år sidan fekk eg kontakt med ei av elevane, som den gongen gikk i 4. klasse, og ho har fortalt meg litt om korleis det har gått med dei andre.Eg hugsar alle godt!
Viss du les dette, Jorunn, må du helse dei andre så mykje.

No går der veg til Solheimsdalen, som no er ein del av Førde kommune. Ein reiser mot Askvoll, men tek av til Øygarden, som er namnet på garden der eg budde. Har vore tilbake i dalen eit par gonger sidan eg jobba der. Det gamle skulehuset er borte, og eit nytt er kome i staden. Lurer på om elevane framleis går på skeiser på isen i friminutta slik dei gjorde i mi tid?

Bok nr.51:101 dager

Denne boka av Åsne Seierstad om krigen i Irak, har Solveig skrive om på bloggen før.
Den dagen amerikanerane rykte inn i Irak var eg fortvila, for krig fører aldri noko godt med seg. Heller ikkje denne. Forfattaren skriv mest om korleis menneska opplevde det som skjedde.Og om korleis reportane arbeidde. Verst er det å lese om alle borna som vart lemlesta og drepne.Denne boka bør alle lese, det er IKKJE nok å lese OM den. Håper Bush jr. har fått eit eksemplar.
De kan lese om boka her.

Antony Hegarty

Veit ikkje kor mange av dokke som la merke til denne nokså spesielle songaren som song frå Oper-taket i Oslo sist helg.Songaren har ein androgyn stil både på den eine og den andre måten, og i denne songen syng han om at han ein dag skal bli ei vakker kvinne, men enno er han berre eit barn, ein gut. Så ein kan saktens lure. Han har også vyer om at Jesus skal komme tilbake som ei kvinne frå Afganistan. Men synge kan han i alle fall!
Les om AH her

Molde - RBK: 5-0

I dag har eg vore heime åleine nesten heile dagen. Nils og Øystein reiste til Molde på kamp.Tilbake hadde dei med seg dei to ungdommane som har vore på week-end i Molde. No er dei på Hareid og får sove seg skikkelig ut etter helga, får vi håpe.

Kva gjer ein åleine heime ein heil dag? Hadde eg vore i mi velmakt hadde eg vel snudd opp-ned på heile huset eller teke meg ein tur. No vart det berre det vanlege: litt husarbeid, litt lesing, kryssord, TV m.m. Sikkert ein ønskedag for dei som har det travelt i kvardagen.

Dei som er interesserte i fotball kan lese kva Einar skriv på VG-nett.

Byttehandel?

Det ringde på døra og der stod naboen med ei stor spann med båbær.Seks liter var det. Og det beste av alt:Ferdig reinska.
Det har seg slik, at når Nils fiskar, deler han med dei naboane som vil ha, og så vankar der ymse goder den andre vegen også. Ikkje meg imot sidan eg er ute av stand til å plukke bær sjølv. Føler meg i grunnen ganske unyttig.