Det ein ikkje kan skjera, lyt ein hogga. (Ivar Aasen).

Vi har seks plommetre i hagen, og tre av dei er av sorten Opal.Kvart år får vi mykje plommer på desse trea, men i år var det tillaga meir enn nokon gong, til tross for at dei vart kraftig skorne tilbake i fjor haust. Ja, trea var så fulle av plommekart at vi frykta det ville gå gale, og det gjorde det. I dag knakk ei av dei største greinene på det treet som stod i midten, og kilovis (20-30?) med umodne plommer gikk tapt.Nils driv og sagar og ryddar opp. Vi hadde planlagt å skjere trea maksimalt tilbake etter innhaustinga, men no ordna naturen det - delvis i alle fall.Så får vi berre håpe at dei andre trea greier å bere børa si.Plommer får vi nok av i alle fall.