Dagbok 2015: 13.april

Klokka er no 17.15. Temperaturen ute er + 6 grader C, og sola held på å kome fram. Viss de trur bildet over er gammalt, så tek de feil, det er frå i dag tidleg. Vi vakna nemleg til kvite marker og full vinter i dag igjen. Veit ikkje kva for ei "rid" vi er komne til, men det er neppe "erlerida".

Vi bestemte oss for å halde oss i ro til snøen var smelta, sidan vi har sommardekk på bilen. Det vart liksom ikkje gjort så mykje før middag, men så var ikkje føremiddagen så lang heller. Vi åt salta lange, og då var ikkje klokka meir enn 13. Etter ein liten pause og ein kopp kaffi, tok vi ein tur til Vik; vi hadde ærend både på biblio og på Amfi og diverse anna.

Elles har eg gjort litt "kontorarbeid" i dag, dvs.sendt meldingar i aust og vest og vore innom Nettbanken. Det har vore ein svært laber dag, men har no vaska og hengt ut ei maskin med klede, og fleire skal det bli. No er det så fint at eg kunne ha lagt meg på solsenga, men der er det ei madrass av snø!

I morgon skal vi til kykje, det er ein nabo som skal begravast. Han var yngre enn eg.

Onsdag er det styremøte i pensjonistlaget, og så må eg skrive referat og avisinnlegg etterpå. Onsdag i neste veke er det pensjonistmøte, med alt som det fører med seg. Så no blir det ei hektisk tid framover.Alt er relativt. Men ein er ikkje unge lenger, og har ikkje den same kapasiteten som før. Slik er det berre.

Sjekk dei stakkars scillaene som stod så fint og blomstra før snøen kom.

Bok nr.31 - 2015: Huset ved moskeen.

I åtte hundre år har moskeens åndelige leder kommet fra familien til teppehandleren Aqa Djan. Huset hans ligger ved moskeen og rommer hele familien med alle dens medlemmer. Her er historier om kjærlighet og svik, om kvinner med slør, bomber, penger og forbud. Romanen rommer Irans dramatiske historie, historien om den islamske tradisjonen og om det moderne Iran, historien om fundamentalisme og oppbrudd fra fundamentalisme.

Omtale fra forlaget
En ny, ytterst aktuell og innsiktsgivende roman av den iranskfødte forfatteren bak Spikerskrift. I åtte hundre år, generasjon etter generasjon, har Aqa Djans familie hatt en sentral posisjon i den iranske byen Senedjan. Like lenge har moskeens åndelige leder kommet fra deres familie. Imamen As-saberi er en viktig mann, men hans fetter Aqa Djan er like viktig: Som teppehandler eier han basarens eldste forretningslokale og har hundre mann ansatt. Basaren er byens viktigste økonomiske knutepunkt, og Aqa Djan er både leder for moskeen og basaren. I tillegg skriver han ned det som skjer i familien og i samfunnet rundt. Den enorme familien til Aqa Djan bor i huset ved moskeen, et hus med 35 rom, en bikube full av bestemødre, barn, kjøpmenn og halvguder. Og historiene flommer inn og ut av huset, historier om kjærlighet og svik, om kvinner med slør og kvinner med nylonstrømper, om penger og forbudte fjernssynssendinger, om bomber og skudd. Dette heseblesende familieeposet rommer Irans dramatiske historie, historien om den islamske tradisjonen og om det moderne Iran, om fundamentalisme og oppbrudd fra fundamentalismen. Her er dikt, legender og overtro, alt formidlet på en personlig, klok og ikke-fordømmende måte. En roman om "hverdags-islam" og om hva det vil si å leve med Koranen som ledesnor.
......................................................
No har eg lese denne boka for andre gong. Følte at eg ikkje fekk med meg alt første gongen. Boka er på ingen måte tung eller vanskeleg, men eg slit litt med å halde orden på alle personane sidan namna deira er så framande for meg.
Eg synest boka er interessant - den gir oss eit godt innblikk i det som skjedde i Iran då shaen vart avsett og Khomeini fekk makta. Og om korleis det var før.Eg synest eg lærte ein god del både om religion, historie og politikk. Boka er anbefalt!

Dagbok 2015: 10.-12.april

Utsikt frå hotellet fredag kveld.

Jubilanten og brørne hennar.

Jubilanten og tantejentene

Yngste oldebarnet og mora.

Nokre av gjestane ved gåvebordet.

Klokka er 18.15; temperaturen ute er + 5 grader, det er overskya, regnbyger og ganske surt. Vi er nyss heimkomne frå tur, har fått opp varmen i stova og ete eit måltid mat.
Eg hadde med nettbrettet til Solund, men det vart ikkje til at eg skreiv blogg mens eg var der.
I dag reiste vi frå Hardbakke klokka 10.30, etter at vi hadde ete frokost, pakka og rydda romma våre. Vi hadde god tid til ferja som gjekk frå Krakhella 11.30. Leon, Kari og Robert var med samme ferja, men dei køyrde av i Rutledalen, sidan dei skulle til Bergen.Vi måtte vere med til Rysjedalsvika.
Vi køyrde så beine vegen til Lote, nesten utan stopp. Og Loteferja var klar 5 minutt etterpå, og så rakk vi Folkestadferja ein time seinare. Radigare kan det ikkje gå. Eg stemmer for at denne vegen blir E 39.Ingen problem med ferjer -berre dei går. Elektriske ferjer er fint, særleg på korte strekningar. Eg har no lært at dei store ferjene mellom Lavik og Oppedal brukar for 150 kr i straum over fjorden. Men det er ei anna sak.
Litt meir om turen:
Fredag klokka 14.00 reiste vi frå Volda. Vi var framme i Rysjedalsvika i 18-tida, så vi hadde god tid å ete nistemat før ferja kom- den gjekk klokka 19. Det tok ein time over til Krakhella sidan vi var innom både Rutledalen og Losna. Så var det 2-3 mil å køyre til Hardbakke, der vi hadde bestilt rom på hotellet som tidlegare var pensjonat for framhaldskuleelevar. Hotellet var fint oppussa sidan sist vi var der, romma var fine, med gode senger og fine møblar. Sidan dette hotellet blir drive etter "rorbuprinsippet"-serverer dei ikkje frokost. Men vi hadde kjøkkenkrok med kokeplater, mikrobølgeomn, kjøleskap og vask. Og mat hadde vi med oss. Det vart til at vi åt på Nils og mitt rom, så slapp jentene å rote til sitt .
Laurdag før middag, var Nils av stad og fann kjentfolk å prate med. Sjølve den spreke 80-åringen som  vi var komne for å feire, kom oppom hotellet så  vi fekk treffe henne før "festen".
Selskapet begynte klokka 14.00. Vi fekk god middag med kaffi og kaker ei stund etterpå. Det var veldig kjekt å treffe att slekta, det var ganske lenge sidan vi har sett dei fleste av dei. Anne Marie hadde invitert brørne sine med koner, alle tre barna med ektemakar; nesten alle barnebarna kom  og dessutan sju av dei åtte oldebarna. Den yngste gjesten var berre 3 veker gammal og heilt nydelig.Solveig og Margrete var dei einaste av tantebarna som var der, dei andre bur stort sett nærmare.
Etter at selskapet formelt var slutt var nokre av oss opp til Tone, der vi fekk enda eit måltid i form av gryterett med brød og salat, så vi gjekk ikkje svoltne til sengs.
No vil eg takke alle for ei triveleg feiring.
Og så vil vi gratulere Anne Marie med 80- årsdagen, som eigentleg er i dag. Ho vart fødd på samme dato som mor si, så dei har feira mange dagar i lag.
Desse bilda tok eg frå området rundt hotellet ved avreise i dag. Då var vêret fint, men det varte ikkje lenge:

NB: Vil berre presisere at Nils ikkje er frå Hardbakke, men frå ei øy lenger ute. Skal vi ut dit må vi ta enda ei ferje. Det vart ikkje denne gongen.

Dagbok 2015: 9.april

Klokka er 19.00, temperaturen ute er + 7 grader C og det er overskya med litt regn. Litt lettare no enn før middag.
I går, i finevêret, hadde eg litt energi; i dag er det mindre av det sorten.
Hovudsaka i dag var å handle diverse ting i Vik, stikke innom biblio etc.
Vi fekk tak i alt vi skulle ha, men lydbøker var det smått med. Kom att med den vesle boka til Jo Nesbø på 3 CD-plater. Har pakka den i lag med ein Walkman i tilfelle i- Poden går tom for straum.
No har eg pakka så mykje klede og anna som eg ev. kan få bruk for, eller rettare sagt: alt for mykje, men ikkje heile garderoben, slik eg plar gjere.
Vi skal reise med 14-ferja frå Volda i morgon, sidan "jentene" skal på jobb først. Det blir kanskje litt stress for å nå ferja i Rysjedalsvika.
Det er så sjeldan vi er ute og reiser no, at vi er heilt ute av trening. Eg tek med nettbrettet sidan dei reklamerte med gratis Wi-Fi tilgang på hotellet. No driv eg og laddar opp heile maskinparken av mobilar, brett etc. etc.Fotoapparatet tok eg i går. 
Hugsar i gamle dagar då vi reiste på campingtur med telt og tre ungar i ein liten bil. Ei heil oppakning på taket innepakka i grøn plast. Det var ei anna tid! Men det hadde sin sjarm. Den første mobilen kjøpte vi det året vi køyrde til Nordkapp, hugsar ikkje årstalet.

Dagbok 2015: 8.april.

Klokka er snart halv sju. Temperaturen ca + 10 grader ute. Det har vore ein fin dag med sol frå lettskya himmel, men med ein litt kald nordavind.
Nils har styrt med ved i heile dag, så no har han fått kløyvt og rydda bort alt. Eg har styrt med mitt -inne, men tok meg ein pause på solsenga med lydboka etter at vi hadde ete middag.(Salta lange.)
Eg har lagt opp den nye buksa mi, farga håret etc. No har eg vaska og rydda kjøkken og bad. Likar ikkje å reise frå rotehus, sjølv om det berre er for eit par dagar.
Er ikkje heilt i form etter bilturen i går, det er problem å sitte så lenge, så eg er spent på korleis det går når vi skal reise heilt til Solund. Eg får ta med rikeleg med smertestillande.
I morgon må eg ein tur til Vik og proviantere-dvs. kjøpe diverse som vi skal ha med på turen. Det blir ikkje tid til å stoppe verken her eller der viss vi skal rekke ferja på Rysjedalsvika.
Det poppar stadig opp nye blomster i hagen, i dag såg eg at scillaen blomstra på plenen. Og heldigvis fekk Nils vekk veden før heile den plenen er dekt av russeblåstjerner.(Scilla sibirica).

Dagbok 2015: 7.april

Klokka er18.15. Temperaturen ute er + 8  grader C og det regnar.Regn og grått har det vore heile dagen, noko som gjer meg både trøtt og lat. I dag hadde eg tenkt meg til Stryn og kjøpe meg ei bukse, men så var eg innkalt til eit møte...Eg fekk ei anna til å møte i staden, sidan det var eit slikt ulagleg tidspunkt, nemleg frå kl.13-14.
Men først måtte eg på legesenteret for å spyle øyrene, og der var det kjempelang kø. Slapp no til etter ei stund og vart brundig spylt, så no er hørselen så bra som den kan bli utan høyreapparat. Var innom butikken X-tra lekker og fann meg ei bukse og ein topp som eg var rimeleg nøgd med. Ikkje var det dyrt heller, det eg kjøpte.
På heimvegen kom eg på at eg hadde så lyst å sjå Erkegarden før Ørsta.entreprenøren skal gjenopplive den.Men då måtte vi ha mat! Det blei ein litt spesiell og flott hamburger på Raftevoll. 
Eg har sett bilda som Margrete har frå Erkegarden, men hadde sett for meg at huset låg åleine på "stormfulle høyder".  Tilfeldigvis fekk eg auge på det, bak eit vanleg husbankhus. Eg tok bilde frå alle kantar, og tenkte som eg har gjort før, at dette huset skulle vore brukt i ein skrekkfilm før det vart restaurert, for det er verkeleg litt av eit syn. Lurer på kva han har tenkt han som bygde det. Han må ha hatt vyer litt ut om det vanlege. Sjekk vindua og dei spisse takvinklane i stil med fjellet bak.

Vi stoppa på nærbutikken på heimvegen og kjøpte litt småtteri. Så vart det kaffi pluss kvilepause.

Dagbok 2015: 6.april

Klokka er16.40. Temperaturen er + 10 grader og det er overskya, men elles ganske fint. Den største gleda hittil i dag, var å vakne med (for meg) normal hørsel. Det har vore veldig trasig å gå rundt og høyre lite og ingenting, særlig når eg skulle sjå/høre TV eller lese lydbok.

I dag hadde vi ingen ting på programmet, og mat hadde vi att frå i går, så vi tok ein biltur. Kunne sjølvsagt ha mosjonert litt, men eg vil ikkje risikere å bli dårlig før helga.

Vi køyrde berre ein tur rundt Berkneset og tok litt bilde her og der. Første stopp var Sørheim der vi såg ein stor flokk villsauer; dei er så fine ! Eg får alltid lyst å strikke når eg ser den fine ulla.

Vi stoppa i Alida, og tok bilde inn Dalsfjorden, og Voldafjorden, den siste i motlys. I Alida kjem våren alltid tidleg, vi såg ei bjørk som hadde begynt å få blad. Synd at denne stranda er så ugjestmild med stygge steinurder, for her er nydelig utsikt.Vi sår ei lita bjørk som hadde fått små grøne blad. Det er vår!

På heimturen stoppa vi bak gamle Prix og gjekk eit lite stykke framover langs elva . Der er laga ein stig, mest for laksefiskarane si skuld. Vi såg ender og ein ein fossekall. På andre sida av elva har dei laga veldig fint til. Der står også "Eldhuset" som produserer varme til fleire store bygg i Ørsta. Dei fyrer med pellets frå Stryn. Eg vart litt skuffa då eg fekk vite det, trudde dei kunne fyrt med all unødig krattskog i Ørsta.

Ved sidan av stigen fann eg denne einslege kvitveisen, den første eg har sett i år.

Då vi var nesten nede att, tok eg dette bildet som viser at det har gått eit stort snøras i eine gjølet frå Nivane og ned. Der ute er det eit område som ikkje er bebygt med hus, nettopp på grunn av rasfaren.(Bilda blir dårlege på grunn av at eg må ta nokre omvegar for å få lagt dei inn. Om de klikkar på dei, blir dei betre.)

Ringde til ei veninne då vi kom heim,og prata ei god stund med henne, imens hadde Nils varma opp den etter kvart vidgjetne balljen, og så åt vi eit kjempemåltid. Men vi hadde så mykje att at vi har ein gong til, men den porsjonen gjekk i frysaren. To dagar med ballj held for ei stund.

Sette på ei maskin med klede som eg skal henge ut no. Det er snart slutt på helga, og eigentleg bryr vi oss ikkje så mykje med det her om nokon skulle vere så syndig å henge ut klede i helga-på sin eigen altan. Og i morgon er det arbeidsdag igjen for dei som ikkje er pensjonistar.