Bok nr.16 - 2015: Bare et barn

Politiet finner likene av to guttebarn ved Frysja i Oslo, og sammen med sine kolleger i Oslopolitiet begynner Wilma Lind å nøste i det som åpenbart er en drapssak. Denne gangen får Wilma mer enn én krevende etterforskning å tenke på: Hun satt nemlig ved siden av den drepte politiadvokaten da han ble skutt under pressebriefen. De to sakene tilfører Wilma en kunnskap om Norge som overrasker og sjokkerer henne, og hun må se etter løsninger og motiv også der det er upopulært å lete. Hun erfarer raskt at ikke alle overordnede lar seg begeistre.
«Bare et barn» retter blikket mot de mange barna som stadig forsvinner fra norske asylmottak, mange som ofre for menneskehandel, uten at norske myndigheter gjør tilstrekkelig for å avdekke fakta.
............................................................
Endeleg har eg kome meg gjennom denne relativt korte boka, etter utallige tilbakespolingar, og avsporingar. Eg vil karakterisere boka for direkte dårleg. Ein anmeldar gav den terningkast to-eg synest han var raus.
Tema er alvorleg og sikkert aktuelt nok, men det har vore betre behandla før. Det verste, når ein les denne boka på øyret, er likevel at den er så "rotete" komponert. Har er altfor mange personar involvert  og det heile er nokså uoversiktlig. Eg angrar på at eg brukte tid på denne boka. No er eg i utgangspunktet lei av krim, og fire av dei fem bøkene eg kom heim med no sist er faktisk krim, så eg håper virkelig dei andre er betre.

Dagbok 2015: 15.februar

Klokka er 19.00, temperaturen ute er + 6 grader og det er stjerneklårt. Det har vore ein nydelig dag, med sol frå klår himmel. Men eg kom meg ikkje ut, noko som absolutt min eigen "feil". Nils var ut og såg til båten, men eg vart ikkje med. Har stort sett lata meg.
Vi var invitert til kaffi hos ei veninne som fyller 70 år i dag, så ettermiddagen var booka. Vi hadde tidleg middag, pølser frå frysaren med rødkål og poteter. Det vart ein liten siesta før vi gjorde oss klar til selskapet.
Det var sånn komme og gå selskap, så vi trefte ganske mange som vi kjenner, meir og mindre godt.
Det har med andre ord vore to dagar med veldig mykje prat og kaffi. Men det er no berre kjekt. Eg har lova jubilanten at ho skal få boka til Øystein, har sjekka haugenbok.no og dei har den.
Eg blir ganske surrete i hovudet av så mykje prat/lyd, så no blir det godt å slappe av.

Dagbok 2015: 14.februar

Klokka er snart 22.00. Temperaturen ute er + 1grad C og det er stjerneklårt. Det har vore fint vêr i heile dag, finare til lenger på dagen det leid.

Vi reiste til Hareid i 12 - tida, og har vore der heile dagen. Det var eit stort selskap i dag, begge søskena til Øystein, Margrete og Svein, pluss oss og heile familien til Solveig.

Solveig hadde kokt store mengder med deilig kjøttsuppe, til dessert var det både Pavlova og karamellpudding- store mengder kaffi gikk også med.

Seinare vart det rikeleg med kaker, ostefat etc. og enda meir kaffi. Og vi hadde som vanlig mykje å prate om.Det var ekstra kjekt å treffe søskena til Øystein, sidan vi ser dei så sjeldan, men tross alt har kjent dei i nærmare 30 år.

Øystein fekk dei første eksemplara av boka si i dag, så det var nesten som ein lanseringsfest, sjølv om den offisielle lanseringa er seinare i månaden.

Dette er verken roman eller dokumentar, men ei samling korttekstar, eg har ikkje hatt tid å sjå så mykje i den enno, så eg får skrive meir når eg har lese den.

Dagbok 2015: 13.februar

Klokka er 18.00, temperaturen ute er  + 3grader C. Opplett, men overskya heile dagen.
Eg har som vanleg halde meg inne; Nils har vore i garasjen og filetert fisk etc.- og ein tur på butikken.
I går var eg i storform, og fekk gjort mykje, det straffa seg i dag. Det verste eg skal gjere er å sitte og strikke. Det gjorde eg i går mens eg rippa bøker. Så i dag har eg ikkje gjort så mykje, slik at eg skal vere i form i morgon.
Hadde heller ikkje mykje på programmet, men skulle i alle fall lage ei kake. Det gjekk greitt, og då eg hadde fått den i omnen, ringde ei veninne, og så prata vi til kaka var steikt og vel så det.
Så var det å rydde og vaske opp, og ta ut av oppvaskmaskina då den var ferdig etc.etc. Ting tar tid- ! Så tok eg ei lita stund ved dataen og la bøker inn på ein minnepenn til Solveig.Utrulig kor mykje ein får inn på ein sånn liten dings. 
Eg kom i hug ein mannleg kollega som forkynte for heile lærarrommet at Olaug forstod data! (Dette er mange år sidan !) Dessverre forstår eg ingen ting av datamaskina, men det gjeld også andre ting som vi omgir oss med. Eg forstår ikkje lyspæra ein gong. Men eg kan å slå av og på lyset.Og eg kan bruke mange tekniske hjelpemiddel- utan å forstå bæra!
I morgon skal vi til Hareid på besøk i lag med mange andre. Det blir kjekt å sjå att både den eine og den andre.Vi gler oss.
Så ønsker eg alle ei god helg og ei fin vinterferieveke-for dei som har det!

Bildet: Eirik går no andre året på musikklinja. Dei har i desse daghar hatt stor success med musikalen "Be our guest". Dette er klassen til Eirik, og Eirik er "general". (Kostyme frå musikalen.) Eg har saksa bildet frå FB.

Bok nr.15 - 2015: Serena

Gjennom sin mer enn tre tiår eldre professorelsker rekrutteres Cambridge-studenten Serena Frome til en stilling i MI5. Året er 1972. Den kalde krigen er på langt nær over. Englands legendariske etterretningstjeneste er fast bestemt på å styre den intellektuelle diskusjonen gjennom å støtte forfattere hvis politiske standpunkt sammenfaller med regjeringens. Serena skal sørge for å oppmuntre østblokkritiske skrivetalenter. Operasjonen får dekknavnet «Søtmons».
Serenas lidenskap i livet er litteratur, og hun er den perfekte kandidaten til å infiltrere kretsen rundt den unge aspirerende forfatteren Tom Haley. Men hun gjør jobben litt for godt. Først forelsker hun seg i tekstene hans. Deretter forelsker hun seg i mannen. Snart blir han vellykket heltidsforfatter, uvitende om at han er finansiert av etterretningen.
Hvor lenge kan Serena holde oppdraget hemmelig? Hvor lenge kan hun skjule sin egentlige identitet? For å finne svar på spørsmålet må Serena bryte etterretningstjenestens regel nummer en: ikke stole på noen.
.....................................................
Denne boka lånte eg ein dag eg ikkje fann noko anna på biblioteket. Eg hadde ingen forventningar til boka, og når ein stiller heilt blank, blir ein ofte positivt overraska. No er dette ikkje noko litterært mesterverk, heller ikkje ein bestseller, men boka er velskriven og litt spesiell. Den handlar mykje om politikk, men mest om litteratur, om det å skrive. Ein av hovudpersonane er forfattar, og vi får resyme av fleire av novellane han skriv. Er der likskapar mellom livet han lever og det han skriv? Kvar hentar skribenten idear, korleis brukar han sitt eige og andre sitt liv i litteraturen?  Fleire gonger mens eg las boka tenkte eg: "Dette har eg lese før", og eg er enno ikkje sikker på om eg har lese boka for lenge sidan ,sjølv om det er svært lite sannsynleg sidan den kom  ut i 2012. Den ligg i alle fall ikkje på bloggen min.

Dagbok 2015: 12.februar

Klokka er 18.00. Temperaturen er + 1,5 grader C. Vart skuffa då eg såg vêret i dag tidleg. Optimismen frå i går veik plassen for eit tungt sukk: No igjen. Og då siktar eg til den klissvåte, ekle snøen som dala ned.
Men det var stilt på sjøen, og Nils ville ut og fiske, slik at Håkon skal få seg blandaball mens han er heime. Det vart ikkje storfiske, men nok til ball i alle fall.
Mens Nils var vekke, støvsuga eg og vaska golva , med andre ord :helgavsk. Godt alt som er unnagjort.
Vi tok ein kaffikopp og ei brødskive då Nils kom heim. Eg fekk melding om bøker som eg kunne hente  på biblioteket, og Nils henta heim eit heilt plastnett med lydbøker. Sidan eg får låne dei utanom alle ventelister, måtte eg rippe dei og levere dei tilbake snarast råd. No har Nils vore ned med dei, for det kom melding om enda ei bok-ei som han hadde bestilt, så han fekk henta den.
Eg sat og rippa aldri så lenge, mens eg høyrde lydbok og strikka på same tid. Nils laga middag, han kokte småsei, poteter og gulrot. Det er god mat !
No kjenner eg at ryggen held på å"knekke" så eg må ha ein pause.

Dagbok 2015: 11.februar

Bildet over stal eg frå FB. Det er tatt frå Rystefeltet, der dei ser rett bort til oss.Midt i bildet ser vi Vallahornet, fjellet som er rett opp frå huset vårt.

No er klokka 19.00, temperaturen er no +6 grader C, tidlegare i dag var det opp i +8,5 grader. det har vore nokså skya, men også glimt av sol. Det har vore opplett og lyst.

Når veret er slik, får ein straks meir arbeidslyst. Før middag laga eg ei kake og bakte tre brød. Nils trimma i skogen.

Eg laga tidleg middag; i dag vart det eit "funn" frå frysaren, nemlig medisterkaker, som var innkjøpt til jul. Etter siesta og kaffi, gjekk eg ein relativt lang tur, så no håper eg at det ikkje gjorde vondt verre. Eg kosar meg med å gå tur åleine, med lydbok på øyret. Eg går så seint at det er ikkje så kjekt å gå i lag med meg, heller. No har eg rydda litt i huset, og snart er det "Anno"- det er om lag det einaste programmet vi ser i lag.

i morgon skal eg på biblio og hente fem flunkande nye lydbøker som dei har lagt til sides til meg. Eg set meg på venteliste før dei får bøkene og sikrar meg på den måten. Eg plar rippe dei og levere tilbake neste dag.