Klokka er no13.45, temperaturen er minus 2,5 grader, C og veret er like strålande som det har vore. Kanskje er det siste dagen vi har det slik i år? For min del kunne det fine, kalde veret vart ei stund til, slik at eg fekk halde fram med sparkturane. Eg nyt å få vere ute når veret er slik.

I dag har vi ikkje gjort så mykje "fornuftig"- viss ikkje det fornuftigaste ein kan gjere, er å vere ute i sol og frisk luft ?

Først var vi ut i Grepalia og såg til huset som Nils passar, det var der eg tok bildet. Etterpå var vi på fot-og sparktur rundt på heile Vallabøen og trefte folk som vi kjende og som vi ikkje pratar med kvar dag.Blant anna vart eg kjent med mormora i huset nedanfor oss. Ho er frå Kjøllesdalen og kjende tremenningen min som bur der. Vi har ikkje helst på det unge paret som har flytta inn der nede enno, det er liksom om sommaren vi har kontakt med naboane.

I dag er det 21-årsdagen til Audun, den nest eldste av barnebarna.( Hugsar enno kor det styrtregna den dagen han vart fødd!) No studerer han jus i Oslo på andre året. Han har nylig vore på studietur til Sør-Afrika, og i fjor var han til Texas. Det er fint for dei unge å komme seg ut i verda - kanskje får dei augene opp for kor bra vi har det her i landet då?

No må vi vel finne oss noko til middag, det blir vel restar frå i går.

Eg "oppdaterte" datamaskina i går, så no har eg problem med å få til bloggen slik er plar-eg lærer aldri!

Gratulerer med 21-årsdagen, Audun!

Gratulerer så mykje med dagen! I gamle dagar var 21-årsdagen ein viktig dag, vi vart ikkje myndige før. Fekk sendt presangen din i dag, måtte inn på ein annan nettlesar for å nå tak i Nettbanken.

Håper du får ein fin dag!

Vermelding 21.februar - 2011

Klokka er13.00. Temperaturen er minus 1 grad C og veret er strålande.

Eg har nettopp vore ein tur med sparken min, Rapp, og som så ofte før gikk eg opp Storebakken.Det er den øvste vegen her på Vallabøen, og det er hus berre på nedsida av vegen, på andre sida er skogen.Her har eg tatt eit bilde opp mot Raudehytta. Viss de ser godt etter, ser de at her er nokså fritt for tre i dette området, de kan også sjå lyktestolpar. Den tida det var mykje halvstore ungar i området, vart det nemlig laga ei lita lysløype her, og i nokre år var den flittig i bruk. No er her ikkje mange barn lenger, så den er ikkje mykje brukt.

I dag har eg vaska soverommet,lufta sengklede osv.Må nytte godveret mens vi har det.

Margrete og ungane kjem til middag i dag, men denne gongen er det FAR som er kokk.Eg får ikkje nærme meg grytene når han slår til med sin gamle slager "Erter kjøt og flesk". Det er berre så himla godt, og ingen får så god smak på ertersuppa som han.

I dag kan vi gratulere Hilde Helen og Henning med fødselsdagane. Og sjølvsagt kong Harald den 5., men eg tviler på at han les bloggen min.

Vermelding 20.februar - 2011

Klokka er no 14.00. Det er 0 grader C ute og strålande ver. Vi har vore ein tur ut på Rjåneset og sett etter båten. Nils har ein spade som han kakka sund isen med,slik at båten får flyte fritt.Mens vi var der, kom det ei lita fiskeskøyte inn til kaia og mykje folk gikk om bord i den.Det var trulig ein gjeng hobbydykkerar som skulle på tur. Rorbuene er tomme no om vinteren, men om sommaren er det fullt av feriegjestar der.

Då vi kom heim gikk vi oss ein lang tur med spark. Dvs. turen var eigentlig ikkje så lang, men vi møtte så mykje kjentfolk som vi ptata med at vi fekk vere lenge ute. No skal vi lage oss lettvint middag av blandaball frå frysaren. Og så skal vi nyte fineveret så lenge det varer.

Vermelding 19.februar - 2011

Klokka er no vel halv fire, det er strålande sol og nydelig ver ute. Temperaturen ligg rundt 0 grader.Viss de synest at her er mykje snø, kan eg opplyse at her var mykje meir snø i fjor på denne tid. Det er lett å sjekke på bloggen.

Vi hadde ingen spesielle planar for dagen i dag, men så sende Margrete melding om at Eirik og Amanda skulle delta på ein konsert i Voldakyrkja klokka 12.00- i regi av musikkskulen. Som vanleg stilte vi alle opp, fire born, foreldra og alle fire besteforeldra. Ei heil benkerad og vel så det.

Amanda deltok i ei blåsegruppe, og Eirik spela gitar saman med ein kamerat og gitarlæraren deira, dessutan song han. Han har alltid vore flink å synge, og det er han framleis, sjølv om stemma har forandra seg noko. Det let veldig bra, og i følge farfaren er han kjempeflink å spele gitar. Han er jo tredje generasjons- musikar på farssida.

Etter konserten gikk familiegruppa vår i oppløysing; Lars tok med musikantane i slalåmløypa, Margrete og Minstemann skulle handle og så fare heim att, mens Ingeborg og alle besteforeldra hamna på kaféen Rokken. Vi kjøpte salat og brød- det får gå som middag i dag. Etterpå var vi litt rundt på butikkar før vi for kvar til vårt. Nils og eg var ein snartur innom Amfi-vi gløymde å kjøpe poteter i går.

Bilda eg tok i kyrkja vart ikkje så bra, men legg ut eit par av dei likevel.

Margrete kjem vel med betre bilde på sin blogg, og Ingeborg legg kanskje ut noko på FB.

Times Like These.

Vermelding 18.februar - 2011

No er klokka snart halv to. Det er overskya og +3 grader C.

Vi har vore ein tur på Amfi og handla, men i dag trefte vi ikkje mange kjende der. På heimvegen svippa vi oppom Øvre Mo, det nyaste bustadområdet i Ørsta og kika litt på arkitekturen der. I nedste delen av området, Mosmarka , er husa nokså einsarta. Men oppe ihøgda finn vi alt frå gammeldagse "sunnmørshus" til nyfunkis. Her er heller ikkje berre einebustader, men også hus med to-og fire leiligheiter. Prøvde å ta nokre bilde, men vanskelig å få med heilskapen. Ein ting er i alle fall sikkert, det er ei flott utsikt der oppe. Håper de får eit lite innblikk av bilda mine.

Dette er dei tradisjonelle husa som det finst mange av både i Mosmarka og på Øvre Mo.

Og her eit meir utradisjonelt.

Bok nr.12 - 2011: La de små barn komme til meg.

No har eg akkurat lese ferdig denne krimromanen - tok meg på tak og las resten i kveld, etter som krimbøker alltid er best viss ein ikkje brukar for lang tid. Ja, det høyrest sikkert dumt ut, men det er slik eg føler det.

Eg er eigentlig nokså lei av denne sjangeren, og denne boka har ikkje så mykje attåt dei vanlige ingrediensane, tvert imot er her fullt av klisjéar. Likevel vil eg ikkje slakte boka (slakting er her nok av i boka)-her er ein god del positive ting å trekke fram. Boka høver godt som lydbok, den er ryddig og enkel i oppbygginga, har få personar og ei relativt enkel handling. Alle trådar blir nøsta opp til slutt, med den tradisjonelle psykologiske forklaringa på kvifor forbrytaren er blitt som han er. (Det er sjølvsagt mora si skuld!) Kor vidt ein "kjøper" oppklaringa er ei anna sak, men det finst faktisk mange galne folk i det virkelige livet også. Egner seg ikkje for folk med tendensar til å bli skræmt. Skal eg legge den inn på MP3 for deg Solveig?