Kvivsvegen.

I kveld køyrde vi Bjørnaset-gjengen heim att, og på tilbaketuren tok vi ein tur inn til Kalvatn og såg på bygginga av Kvivsvegen.Vegen skal gå i tunnel gjennom fjellet Kviven, vidare til Grodås og Stryn. Når dette sambandet blir ferdig kan ein køyre ferjefritt frå t.d.Ulsteinvik til Oslo.Eg er ikkje heilt sikker på kvar trasséen skal gå, men trur det vert fleire nye tunnelar.

Gratulerer!

I dag fyller veninna mi i Fredrikstad år.Sidan ho er eitt år yngre enn eg, vil ho alltid vere UNG i mine auge. Ho vaks opp på Eid, men livet har ført henne langt av garde, både i inn-og utland. No bur ho i Gamlebyen i Fredrikstad, der vi besøkte henne for snart to år sidan. Vi håper å ta turen over Oslofjorden, eller under, neste gong vi er i Kongsberg. Derifrå er ikkje vegen så lang.

Gratulerer med dagen, KM ! Håper vi kan møtast snart!

Barnebarn på besøk.

I dag har vi besøk av tre barnebarn frå Bjørnaset. Vi har steikt vafler, vore på Amfi og handla, og no er vi nettopp attkomne frå Det lille Napoli der vi sette til livs to store pizza.Det blei eit par små pakkar med Lego på Amfi, så no har minstemann noko å leike med.
Vi sender med dette ei helsing til den hardt arbeidande mora som er heime åleine.

Bie og blomster.

Glimt frå hagen.

I dag vart det såpass opplett at eg kunne gå ut og sjå til blomstrane våre. Alt det som såg så lovande ut tidlegare, har no fått ein knekk.Riddersporane som blir ca 2 meter høge, låg rett ut, så dei får vi prøve å hjelpe opp att.Likevel var der diverse lyspunkt å sjå.Clematisen, Nelly Mose, som vi planta ved garasjen til naboen, hadde slått ut sin første blomst,og den var både stor og fin! Den foredla Storkenebben, som eg fekk hos nabo Sissel i fjor, blomstrar også.Heile åkeren med blå iris står i blomst, men den blå valmuesøstera står framleis i knopp.Som de kanskje veit, elskar eg blå blomster.Ved sidan av irisen har vi planta "klungerrosa" Rosa Moyesi. Krukka på trappa med kvit rose og raude nellikar såg også bra ut, men det har vore litt mykje regn for rosa, så no skal krukka under tak.Prestekragane midt i blomsterkassene vart skifta ut med rosa geraniar, for det vart nesten ikkje blomster på prestekragane.

Nils har henta eit lass hún som han driv og sagar på.Han førebur alt no neste vinter.

Briller og shopping.

I dag har vi hatt ein skikkelig rekar-dag. Eg skulle til syns-test kl.11, og det tok si tid. Augene vart grundig undersøkte, og det viste seg at eg måtte ha nye briller. Ikkje så rart, for eg har ikkje vore til optikar sidan 2001.Og sidan eg fekk solbriller med styrke for berre 250 kr i tillegg,sa eg ja til det tilbodet. Dermed vart det to innfatningar å bestemme seg for.
Då vi var på pinsetur hadde Nils sett eit sagbruk fram i Åmdalen der dei hadde mykje hún liggande. Derfor hadde han lyst fram dit å høyre om der var noko å få kjøpt. Det var der, så no skal han fram med båtvogna og hente seg eit lass.
Vi tok turen over Krøvelseidet til Volda og til Møre Konfeksjon der eg kjøpte meg ei sommarbukse og to T-skjorter.Så såg vi på klokka, og fann ut at Kina-resatauranten var open, så då vart det kafébesøk også.
Eg vil seie at det vart ein kjekk føremiddag for pensjonistane.

Bok nummer 37: Den skogen.

Dette er ikkje ei vanleg krimbok med heltar og skurkar. Eg vil heller kalle den ein roman der mystiske,dramatiske og grusomme ting skjer. Historia blir fortalt med stort alvor, der skuld og skuldkjensle står sentralt.Personane må gong på gong velje kva veg dei skal gå; om dei skal gjere det som er "rett" eller om dei skal ta andre omsyn. Eit anna spørsmål som melder seg er:Kor langt kan eit menneske gå for å verne om sine eigne born? Her er mange parallellhandlingar, noko som av og til gjer det vanskelig å henge med når ein ikkje har det skrivne ord og halde seg til.Det er også ein del namn å halde orden på.Boka kan somme gonger virke langdryg, men den er på alle måtar lesverdig. Vi slepp dei vanlege krim-klisjéane , språket er veldig korrekt. Vi får forklaring på det meste til slutt-likevel er ikkje alt som det skal.
Eg trur denne boka vil falle mest i smak hos vaksne lesarar som likar å tenkje sine eigne tankar mellom linjene.