Bok nummer 1 i 2009

Heilt sidan boka Vindens skygge gikk sin seiersgang verda over, har ein venta på forfattaren si neste bok.No har eg lese den - som lydbok, sjølvsagt.Forfattaren skildrar i bøkene sine alle slags gamle hus og labyrintar,og sjølve teksten minner om desse labyrintane.Det gjer det lett å gå seg vill.Det gjorde i alle fall eg. Det er vanskelig å halde styr på alle personane, mellom anna fordi dei spanske namna ofte er nokså vanskelige å halde frå kvarandre når ein ikkje får sjå dei på trykk. Eg må kanskje lese boka ein gong til, slik eg gjorde med Vindens skygge.
Eg vil ikkje uttale meg så mykje om boka, les heller kritikkar på nettet. Men eg vil berre seie til alle som vel å lese lydbøker at Ivar Nørve gjer ein framifrå jobb med å formidle denne teksten.

Fråkopla verda.

I går morgon datt Internett ut, og kom ikkje att før vi la oss. Vi følte oss heilt isolert, og eg såg for meg alle mailar og blogginnlegg som eg ikkje fekk opna. Stor spenning då eg sette på i dag, men ingen ting hadde skjedd over natta. Då kontakta eg naboen som også har Telenorabonnement, men der var alt i orden. Han foreslo å kople av og på "boksen" som formidlar breibandkontakt til leigebuaren, og då vart alt i orden! Så no er eg online igjen.Takk og pris!
Telefonen derimot virka. I går ringde dei før vi var oppe, og skulle selje brannvarslarar. Dessverre var det ikkje EG som tok telefonen.Ikkje mykje hjelp i å reservere seg!

Fiskeskøyta Lilly.

Året er 1955 og båten tek inn sild utanfor Florø. For dei som ser ekstra godt er det mulig å finne Nils.
Det var ikkje vanleg å fiske sild på dagtid, men dette var eitt av dei store sildeåra, så det vart fiska døgnet rundt.Denne gongen vart det full last.Alle ombord hadde heimestrikka vadvottar(sjyvottar).

Vadvottar

Far i huset ønsker seg eit par skikkelige tova fiskarvottar som kan halde hendene varme i all slags ver. Eg har søkt på nettet etter oppskrift, men ikkje funne noko eg er fornøgd med.No vonar eg at nokon som veit kva det er snakk om kan hjelpe meg.Fekk ei påminning då Margrete skreiv at ho ville kjøpe seg nye vottar. I eit naturprogram på TV sa dei at det beste ein kunne ha på hendene i snø og kulde var tova ullvottar.
Tova ullvottar er det mange oppskrifter på, men eg er ute etter EKTE VADVOTTAR.

Stjernegut på Kongsberg.

Klokka tolv nyttårsafta samlast dei næraste naboane på vegen ovafor huset vårt og somme skyt opp rakettar. Så også i år. Og for ein gongs skuld var nesten alle til stades. I seinare år har det vorte vanleg å reise til barn og barnebarn i jule-og nyttårshelga, men i år var alle heime. Og friske. Som regel går det diverse sykjer rundt juletid, men ikkje i år.Sidan eg ikkje har bilde frå feiringa, set eg inn eit bilde av den eine av gutane på Kongsberg i staden. Minstemann var vel somna.

Godt nytt år til alle!

Godt Nytt År 2009.

Så er vi komne til siste dagen i året og det er tid for ettertanke, særleg for oss som har levd ei stund. Det skjer ikkje all verda på eit år lenger, slik som det gjorde då vi var yngre. 2008 var ikkje året for dei store hendingane her i huset, verken på godt eller vondt, og det er kanskje det beste i vår alder?
Vi har det bra, helsa er sånn nokonlunde og vi er relativt oppgåande, så det får halde.
Når det gjeld verda elles er det ikkje fullt så roleg og stabilt. Det er lenge sidan vi passerte grensa til eit nytt år med så mykje uro- i form av krigar og finansielle kriser. Dei har litt av ei oppgåve dei som skal prøve å "rette opp att alle feil i frå i går".Glad for at det ikkje er mi oppgåve.
Så vil eg ønske alle blogglesarane mine alt godt i det nye året, og takke for all kontakt vi har hatt i året som snart er slutt.For meg som kjem så lite ut, betyr denne kontakten mykje.Håper på mange koselige blogginnlegg også neste år.

Julesokkane.

Som de veit hadde eg eit prosjekt på gang før jul, og det var å strikke sokkar til alle barn, svigerbarn og barnebarn. Eg kom i mål med god margin, det vart opp til fleire par på somme av familiemedlemmene.Etterpå strikka eg eit par til meg sjølv og eit par til gemalen, før eg la pinnane på hylla.Eg strikkar sokkar, for då er det ikkje så veldig farlig om kroppen plutselig seier stopp. Kunne ikkje legge julegavene ut på blogg før jul, men her ser de prosjektet mitt strøydd utover stovegolvet.