Romanen er skriven av Gunnhild Øyehaug, som er her frå Ørsta.Eg hugsar Gunnhild frå den tida ho gjekk i barneskulen.Grunnen til at eg hugsar henne, er at eg ei tid var kollega med mor hennar; Gunnhild var ikkje av dei som stakk seg fram.Tidlegare har eg lese ei diktsamling som ho har skrive. Den var ikkje noko for meg, men denne boka har eg glede av.Både Margrete og Solveig har skrive om boka før, så eg skal gjere det kort. Boka er veldig "litterær" med tilvisingar til andre bøker og til filmar. Eg kan ikkje påstå at eg forstod alt like godt, men eg likar å ha litt å grunde på. Så kan det hende eg les boka ein gong til,på papir, så eg slepp å høyre på alle skarre-r-ane.
Les også her
Abonner på:
Legg inn kommentarer (Atom)
Dagbok 2026: 22.januar
Eg hadde akkurat lagt inn bildet og skulle sjå ut på termometeret, der stod Helge A. og han kom for å hjelpe meg med den nye printeren. Han ...
-
No har vi rikelig makrell til oss sjølve, enda om diverse naboar har fått sitt. Makrellen kan vi steike, men best likar vi den kald, kokt me...
-
Klokka er no 17.18, temperaturen ute er + 4 grader det er nokre snøflukser på veg ned, men det har ikkje snødd så veldig mykje i dag. Naboen...
Ingen kommentarer:
Legg inn en kommentar