Dagbok 2022: 6.februar

 

Klokka er no 16.50, temperaturen er + 1 grad og det snør. Utan stopp. Det var litt fint på føremiddagen og det såg ut som vi kunne få litt sol i dag. Eg lurte på kva eg  skulle bruke dagen til, sidan eg ikkje kan gå tur. Til vanleg tek eg ein lengre tur om sundagane viss eg ikkje har noko anna å gjere. 

I dag var det smått med brød til frokosten. Eg hadde sikkert funne både det eine og det andre i fryserane mine, men eg bestemte meg for å bake nye brød. Har slikt å gjere. Eg sette brøddeigen og mens den heva, rakk eg godt å moke heile tunet, dvs. Helge Lid fresa vekk det som plogen hadde lagt opp. Då eg var nesten ferdig kom sola fram. Men det varte ikkje lenge før det lava ned igjen. Eg tenkte at eg kunne moke ein gong til, men slo det frå meg då det berre kom meir og meir snø. Eg kan ikkje hugse at det har snødd så mykje før. Men her ligg ikkje så mykje snø på markane, sida det har vor grønt mellom snø-ridene. Ja,ja, det er vel ikkje berre eg som er lei no.

 Eg fekk no baka og steikt brøda mine, men har ikkje smakt dei enno. For eg vart tidleg middgassvolten på grunn av den lette frokosten. I dag hadde eg restar frå kjøtkakemiddagen som Einar og eg hadde på fredag. Eg vart skikkeleg mett, og sette meg inn i godstolen og skulle sjå eitkvart på TV. Det varte ikkje lenge før eg  sovna skikkeleg, heldigvis hadde eg sett frå meg kaffikoppen. No har eg tømt oppvaskmaskina og rydda litt. Men eg går ikkje ut og mokar meir snø i dag; eg håper heile tida at det skal gå over i regn. 

Foten min er akkurat som før, den er ikkje vond når eg sit i ro, men litt vond når eg går. Eg skulle få innkalling til røntgen,  det kan no ta si tid, men som regel må ein ikkje vente så lenge. Eg har vore på røntgen med beina mine fleire gonger, og det er no ikkje noko å kvide mot. Håper berre ikkje dei finn noko som skal oprerast. 

Elles så driv eg og øver på spanskleksa i tide og utide. -Eg fann eit lestepar som eg hadde strikka, men andre lesten var ikkje heilt ferdig for eg fekk ikkje tak i rette garet. I går greidde eg å fullføre lesten når eg brukte små nøste med restegarn. Blei nesten heil fin.Eg har ikkje så mykje spennande å fortelje  for tida. Det ser dokker.Men det er no eit livsteikn.

Dagbok 2022: 5.februar

 Klokka er no16.35, temperaturen ute er + 2grader C. Det er overskya, men opplett no, først på dagen var det snøbyer, men eg fekk sjå sola ei lita stund også. I dag vakna eg som vanlig med ei veldig vond venstre-hofte og ein litt mindre vond venstrefot. Så då var det ikkje til å unngå å stå opp med feil fot i dag-.

Men så skjedde det som ofte skjer, hofta og ryggen kjem seg fort, når eg kjem i bevegelse. Etter frokost m.m. fann eg ut at eg sikkert kunne greie å moke tunet i dag. Eg måtte berre presse den låke foten ned i støvletten. Eg fekk moka sånn nokolunde bra, og Even kom og fresa brøytekanten -den var det verste.

Eg var veldig fornøgd med meg sjølv, og gjekk inn og leita etter strikkegarn for å få noko å styre med. Men ute kom der ei voldsom snøbyge som la meir ned enn det eg hadde moka. Men eg trong mosjon, så det var berre å gå ut og ta ein runde til. Det gjekk heilt bra og eg sette meg til med det nye strikketøyet mitt. 

Då ringde telefonen og det var ei frammand dame, trudde eg, men ho let til å kjenne meg og så forstod eg at det var Aud, tremenningen min. Eg har snakka med henne ein gong før, for ein del år sidan. Eg brukte å køyre henne i barnevogn då ho var lita og dei budde i Innvik. Aud er 10 år yngre enn eg, og ho budde med mamma då ho gjekk på haldelsskulen (trur eg det var)på Eid. Aud kunne oppdatere meg på OL, eg har ikkje hatt på verken radio eller TV i dag. Eg bryr meg ikkje om å sjå sport, men må no vere litt oppdatert når det er OL.

Det vart ein lang samtale. Så kom Marit ned ein tur, det var avtalt, og vi har no alltid noko å snakke om. Då ho gjekk opp att var det tid for meg å ete middag, og i dag vart det resten av suppa frå torsdag + dessert. 

Både Marit og eg hadde søndagskjensle i dag. Kvar laurdag, viss eg ikkje har vore på butikk, trur eg det er søndag. I dag hadde eg hatt god lyst til å gå tur, men eg kan ikkje gå så mykje på grunn av den hovne foten-alle sko blir for trange.

Dagbok 2022

                                             Akkurat no -frå altandøra.

Klokka er no ca 17.00, temperaturen ute er + 1 grad, og eg reknar med at det er regn som kjem få himmelen akkurat no. I går kveld såg eg på temperaturen rett før eg la meg, då var det +6 grader og snøen smelta i ein viss fart. Eg rekna med at det skulle bli ein grøn dag i dag. Men, nei, temperaturen hadde gått under 0 og det som kom og la seg på vegar og tun, var snø. No har temperaturen gått opp att litt, så no regnar det.

Avtalen var at Einar skulle komme innover i dag, så eg bruna saus og skrella poteter før eg gjekk laus på fredagvasken. Måtte støvsuge litt også, for det blir litt rusk når ein fyrer med ved. Eit par gonger fekk eg sjå litt av sola i dag-litt surt å tenkje på at vi eigentleg skulle hatt sol heile dagen.

Men så vart Eiksundtunnelen stengt på grunn av ei ulykke og då kunne ikkje Einar kome som planlagt. Dei rekna med å opne opp før kl.17, så no er Einar på veg. Sist han var her åt vi middag klokka 11, det blir litt seinare i dag-men han kjem.

Eg orka ikkje å moke snø i dag, for foten min er ikkje bra, og ikkje ryggen heller, men Einar meinte at han skulle få bilen ned på tunet uansett. Eg ser kor dumt det var at vi bygde garasjen der han står no, lenger ute i gata har dei vore lurare, og sett garasjen med opninga opp mot gata. Men på "kartet" vi såg på kommunen, var garasjane teikna inn slik som vår står. Dermed må vi moke heile tunet for å komme ut. Sidan eg ikkje ville ut med bilen i dag, måtte eg lage middag av det eg har i hus, men det går bra. Eg prøver no å ete unna litt, for alle fryserar er fulle av allslags mat. No ser eg fram til at Einar skal komme. Betre seint enn aldri.

Ventetida har eg brukt til å øve på spanskleksa og til å sjå på TV. Har ikkje strikketøy i dag, men det kan no hende eg kan få litt meir ut av garnrestane som eg har. Må ha noko på hendene når eg ser TV.

Det er fredag kveld og eg ønsker alle ei god helg.

 Komande veke skal eg presentere storfamilien vår for deltakarane på spanskkurset-på spansk sjølvsagt. Eg har laga meg eit manus, som eg heile tida forbetrar. Men eg må kunne det utanåt, får ikkje lov av Eli å stå og vifte med papir. Det er faktisk mykje verre å snakke utan manus - særleg på spansk. Eli har bildet på sin laptop som ho har med seg. I går var det to andre som presenterte sine familiar, og eg trur eg skal greie det vel så bra. Eg jobbar med det.........

Klokka er no15.45, temperaturen ute er +4 grader, det er overskya , men opplett. Snøen smeltar stilt og roleg, det går ikkje fort, men trappa kjem i alle fall til syne i dag. Bilen står i garasjen , med snø på taket.

I dag var det trening, og om torsdagane er det Marit som plar køyre, men i dag vart det Taxi igjen. Eg orka ikkje å begynne å moke tunet enda ein gong. I dag var eg forresten nesten heilt bra i foten, så for den del.......... Vi får ikkje gratis taxi før vi får frikort, og no er det lengre veg dit enn før. I fjor låg grensa for frikort på ca. 2000 kr, i år er den flytta til ca.3000. Men om vi får frikort, så må einkvan betale. Det som er litt rart er at både Marit og eg må betale full pris. Det er vel "Pasientreiser" som får nyte godt av det. Vi kan ikkje bestille drosje sjølve, det må fysioterapeuten gjere.

Eg hadde ikkje planer for dagen då eg kom heim, men bestemte meg for å lage ei grønnsaksuppe , og det gjorde eg. Eg tok og så og sjekka svineribba som eg hadde salta. Eg skar tynt opp og steikte. Den var heilt fin, berre altfor salt. Det var eg budd på, så viss eg skal ha den attåt ball, så må eg vatne den ut. Der er mykje kjøtt på den. Eg trur vi snart må ha ein skikkeleg ballj/klubb dag.

Etter middagen såg eg siste episoden på RÅDEBANK, så no veit eg ikkje kva eg skal satse på.

Eg tok meg ein liten time og jobba med spansken, det er ikkje så vanskeleg å lese og forstå ein tekst-men det er vanskeleg å lage teksten sjølv.

Til 80-årsdagen min for snart 2 år sidan, fekk eg to store samanplantingar med barna mine, ein til å ha ute og ein inne. I inneplantinga var ein stor flamingoblomst som har vakse og blomstra heile tida, der har sjeldan vore mindre enn 5 blomster om gongen. No er det ingen , men planten er grøn og frisk , så eg håper at det kjem fleire. Kanskje den treng ein pause etter 2 års blomstring

No når eg er bra i foten, kan eg vel snart begynne å rydde i vaskekjellaren såpass eg kan få inn ein ny tørketrommel. Det er litt tungt å styre med slikt åleine, men eg har no greidd det før. Eg har ikkje hatt lyst å køyre så langt med bilen min no når det har vore så ekkelt føre, men jammen klarer Yarisen seg godt på dårlege vintervegar, berre ein tek det med ro.

No må eg ta meg ei økt til med spansken før eg tek fram strikketøyet. Cada dia, seier Eli-

Margrete har kjøpt billett til meg og vil hente og bringe meg tilbake når VVS skal ha MUSIKAL den 15.februar- det ser eg fram til-

Bok nr. 3-2022: Sneen var ren

 Oslo, februar 1942: Med politiminister Jonas Lie og Quislings NS-regime som truende skygger i bakgrunnen, kjemper førstebetjent Engly Martinsen mot tiden for å løse sin hittil største drapssak.

Advokaten og NS-politikeren Jens Otto Helmersen ble funnet skutt og drept inne i sin egen hytte, men sneen rundt hytten var ren og urørt. Hvordan kunne drapet bli utført på den måten - og hvem kan ha begått det? Advokat Helmersen har etterlatt seg to voksne døtre, en ung elskerinne, en fraskilt kone og et nyskrevet testamente med oppsiktsvekkende innhold. Skal drapsmotivet søkes innenfor offerets nærmeste krets, i okkupasjonstidens harde politiske motsetninger - eller i uklare hendelser fra offerets fortid?

Martinsen forsøker å ivareta sin rolle som upartisk politietterforsker, men utsettes for et økende politisk krysspress. Samtidig må han uroe seg både for sin unge assistents nazistiske sympatier og for situasjonen til sine tre voksne barn. Etterforskningen skal snart gi ham flere nye etiske dilemmaer ...

Sneen var ren er første bok ut i en ny serie fra Hans Olav Lahlum, med handling fra Oslo under andre verdenskrig. Her veves historiske krimmysterier sammen med skjebnen til en politisk splittet familie.

...............................................................................................................

Lahlum er flink i historie, og tidskoloritten er ikkje noko å utsette på. Men for meg vart  boka kjedelig. Eg har lese mesteparten av boka på senga utan at den vart meir spennande av det.

Dagbok 2022: 2.februar

 

Klokka er no 17.10, temperaturen er 0 grader C og akkurat no er det opplett. Dette har vore ein litt spesiell dag. Eg sov lite sist natt, låg og tenkte på at eg måtte opp og moke snø tidleg. Det var i grunnen ikkje noko å stresse seg opp med, for eg hadde sett vekkarklokka på 7. Men eg vakna no lenge før det-utan at eg stod opp. Kl.7.30 var eg ferdig med frokosten og gjekk ut for å moke. Det hadde kome veldig mykje snø sidan eg moka i går. Eg brukte vel ein halvtime på å få det såpass at eg kunne rygge bilen opp mot gata, så gjekk eg inn att og dusja og kledde meg om. Eg skulle vere hos legen kl.9.30, og eg rekna meg god tid på grunn av veg og føreforhold. Då eg kom ut og skulle ta bilen, var den full av snø så eg måtte koste den. Men eg kom meg av garde og køyrde langsomt nedover, det var det ein kalla blindeføre, men eg kom meg på plass utan særleg problem. Eg slapp å vente så lenge på å komme inn på øyeblikkelig hjelp. Legen var ukjent for meg, men ei flink og grundig dame, som undersøkte alt ho kunne. Noko diagnose fekk eg ikkje ,men eg trur ho har rett når ho seier at det kan vere ein skade som eg ikkje har oppdaga. Ho ville bestille røntgen, som eg berre kan avbestille viss eg blir bra. Dei tok også blodprøver for å teste om det kan vere ein slags gikt. Typisk var det at foten ikkje var så hoven i dag slik han har vore ei heil veke. Blodpropp var det i alle fall ikkje. Eg har heile tida trudd at eg skulle bli bra av meg sjøl og det trur eg framleis.

Klokka var over 10 då eg var ferdig på Legesenteret så eg gjekk ned på Bakk-Ola og kjøpte meg ein kopp kaffi og øvde på spansken før dei andre kom til klokka 11.

Det var ikkje alle som møtte fram i dag, men vi fekk to nye elevar. Vi får vere gratis på Bakk-Ola, men det er innforstått at vi skal handle litt i kaféen. I dag kjøpte eg eit stykke med pizza, slik at det liksom skulle vere middag. Pizza og kaffi kom på 50 kr. På hotellet betalte vi 125 kr kvar gong, då fekk vi kaffi og te+ eit smørbrød.

Då å skuledagen var slutt gjekk eg opp på haldeplassen for å ta bilen heim. Eg overdriv ikkje når eg påstår at den var dekt med minst 20 cm smø, så det var å koste igjen. Parkeringsområdet var ikkje moka i det heile tatt, men eg kom meg laus. Stoppa og handla litt på KIWI før eg køyrde heim. Orka ikkje å moke meir så eg tok sjansen på å køyre gjennom snøen og inn i garasjen. Det gjekk heilt fint. Eg såg at trappetrinna var nedsnødde, men eg gav blaffen. 

Eg kokte meg kaffi og sat ei stund og halvsov franmfor TV-en til kaffien rann ned på genseren min. 

I morgon skal vi på trening og Marit har bestilt taxi, eg hadde tenkt at eg skulle køyre, men eg orkar ikkje tanken på å stå opp tidleg for å moke. Dette vart mykje snøprat, men eg er så dritlei av dette veret. Tenkjer på at no skulle vi hatt sol heile dagen viss det letta opp- Eg har ikkje gjort noko fornuftig etter at eg kom heim, berre lagt i hop ein klesvask. Det går bra å tørke klede i vaskekjellaren ei stund, til eg få omrømt meg og køyrt bort på EL-kjøp.

Slik ser ei umoka trapp ut! Vi hadde ein vanleg snøspade som eg ikkje finn att, snøskufla er ikkje god til dette.

 

                                                             Akkurat no i Starevegen

Klokka er no 18.25, temperaturen er ca 0 grader og det snør. Marit hadde høyrt på vermeldinga at det skulle snøve til det gjekk over i regn-men det lavar framleis ned. Eg las i dagboka mi for 1.februar i fjor, der stod det: I dag har vi hatt sol heile dagen. I år har vi berre så vidt sett lyset av sola.

I dag hadde vi bestilt taxi til vi skulle på trening, vi stod i garasjen til Marit og venta, og vi hadde tenkt å gi opp då taxien kom  eit par minutt på 10, dei plar komme eit kvarter før, men vi fekk no trena i dag, og drosje fekk vi heim att også. Vi må begge betale full pris, men det går inn på kontoen som går mot frikort.

Då vi kom heim att, var eg berre så vidt inne og hadde på meg vottar og hue  og sette i gang å moke tunet. Eg heldt på i over ein time, då orka eg ikkje meir.

I dag ville eg koke risgraut til middag, og mens den kokte fekk eg lese heile Møre-Nytt. Etter at eg hadde ete, gjekk eg gjennom bladet Pensjonisten, der eg mellom anna las om Fritjof Nansen. Det blir så mykje TV for tida at eg får ikkje lese så mykje. Eg har ei bok som eg les på senga, så det går ikkje så fort unna. Tenkte eg skulle få lese den ferdig også, i dag-sidan eg ikkje har serie på gang.

I går sende eg brev til legen min og i dag ringde ho til meg. Eg skal få komme til "øyeblikkelig hjelp" i morgon klokka 9.30. Det betyr at eg må relativt tidleg opp og moke. Men så kan eg gå rett frå Legesenteret til Bakk-OLa der eg kan ta meg ein kaffikopp mens eg ventar på Spansken, den tek til kl.11. Når ein kjem på "øyeblikkelig hjelp" kjem ein ikkje til fastlegen. Det er 4. gong eg skal på øyeblikkelig hjelp med føtene mine, ein gong med kvart kne og ein gong med flåttbit. Foten verker ikke når eg sit i ro og ikkje har tronge sko. Fastlegen trudde det kunne vere ei slags gikt eller noko slikt-og då blir  det blodprøver igjen. Det bryr eg meg ikkje noko om.

Marit fortel at Janne og Even hadde sett leigebuaren min i går kveld, då moka han trappa mi -og tunet. Men det såg eg ikkje i dag. Det verste med mokinga i dag, var at det var vondt nede i foten fordi skorne var trange(Dei er ikkje trange til vanleg, berre når tærne er vonde og kanskje litt hovne).

I går strikka eg ferdig den nye erma på kofta mi og vaska den. Så no kan eg bruke den til kvardags igjen. Dei fine koftene mine brukar eg  berre når eg skal ut på noko. Eg synest det er kjekt å reparere når eg får det til, eg stoppar til og med lestene mine. No er det snart nyheiter og dei må eg få med meg.