Bok nr.24 - 2017: Land ingen har sett

«Land ingen har sett» er den tredje boka i serien av Edvard Hoems store familiekrønike. Romanen følgjer to brør gjennom deira beste manndomsår, Anton Edvard i Romsdal i Noreg og Eilert i Donalda på Alberta-prærien.

Begge brørne skal bygge seg opp frå nesten ingenting. Dei konkurrerer med kvarandre og inspirerer kvarandre og bruker stadig fleire av døgnets timar for å sikre eit betre liv seinare. I den store verda rasar første verdskrig, og titusenvis døyr i skyttargravene på vestfronten. Da krigen er slutt, endrar konjunkturane seg, og det viser seg at det er mange ting i livet som sjølv ikkje hardt arbeidande menn er herre over.

Den opprørske Gjertine, som no har vore tretti år på Dakota-prærien, legg ut på si siste store reise til ugjestmilde Ravenscrag i Saskatchewan, der sonen, som no skriv seg Severt Olson, har slått seg ned.

I Molde blir Serianna eit anna menneske på grunn av sorga som mannens død påfører henne. Ho snakkar med han som om han framleis var i live, og uttalar forbløffande sanningsord om krigen og tidene.

Ut av krigen og armoda blir ei ny tid til, med telefonlinjer, automobilar og ein musikk som skaper uro i gamle og unge menneskesinn.

«Land ingen har sett» er ei mangfaldig forteljing om sterke band mellom menneske som i dei fleste tilfelle aldri skal få sjå kvarandre igjen.
................................................................................................................
No har eg lese dei tre første bøkene som Hoem har skrive om slekta si, i Norge og Amerika. Bøkene er romanar med utgangspunkt i det som verkeleg hende. Eg skal innrømme at eg likte den første boka best.(Slåttekar i himmelen) Men han skriv no på den fjerde og siste (?) boka. Å høyre Hoen sjølv lese tekstane sine på lydbok, det er berre heilt fint. Så eg vil anbefale andre å lese desse bøkene-gjerne som lydbøker. Eg har planar om å lese alle om att når eg har alle fire tilgjengelege.

Dagbok 2017: 18.september.

Det vesle Victoria-treet er fullt av store nydelige plommer. Men dei treng eit par fine dagar for å bli skikkelig modne. Treet har altfor lange greiner, men eg håper det greier seg til eg har fått letta det for plommer, og så skal det stussast.

Klokka er 19.15. Det er overskya men opphaldsvêr. Dessverre hadde det regna sist natt, så det var vått i graset først på dagen.

Nils var som vanleg ikkje i toppform med det samme han vakna, så han fekk medisinen sin før han stod opp og låg litt frampå. Eg nytta høvet til å støvsuge grundig på stova og i gangane. I 11-tida var han klar til å komme seg opp, og etter at eg hadde gitt han frokost etc. gjekk eg ut for å jobbe. Må nytte dei stundene det er opplett. Først raka eg i hop plommer som hadde falle ned frå trea, det blei fem bøtter til komposten i dag også. Ei og anna plomme kan eg finne som er god, men det er ikkje mange. Etterpå tok eg fram kompostkverna, som begynner å bli gammal og skranglete, og mol opp ein ganske stor dunge med kvistar-det blei ein liten dunge med "kompoststrø"-kanskje Solveig tek det med seg neste gong, viss det ikkje vart meir enn nok med dei to sekkene ho tok med seg sist fredag. Eg trur at denne dungen blir veldig liten når han får ligge nokre dagar. I 14-tida gjekk eg inn og fann fram litt mat til Nils og meg sjølv. Han er ikkje begynt å ete "normalt enno, men held seg til brødskiver, kavringar, suppe m.m. Klokka 16.00 kom HBO, og etter at ho ho hadde sett den daglege insulinsprøyta gjekk eg ut og begynte å klippe plen. Planen var at eg skulle klippe til bensintanken var tom. Eg fekk klipt opp mot vegen, og rundt huset og litt nede i bakken. Då var det slutt, og eg rakk akkurat inn att til "Kakekrigen" og kaffi. Det som står att på dagens program er å dusje og vaske håret, eg ser mest av alt ut som eit steinaldermenneske både i kleda og på håret. Vi har hatt ein bra dag så langt.

I kveld skal eg sjå krim på NRK 1, eg har lese nesten alle bøkene til Åsa Larsson.

Dagbok 2017: 17.september

Bella Rosa og Leonardo da Vinci-side om side.

Denne georgina som vi fekk av Margrete tidleg i sommar, har blomstra heile sommaren til ende.

Klokka er ca.19.30, Temperaturen er + 11 grader C , det er overskya og opplett, tidlegare i dag var det sol også.

Det har vore ein nokså trasig dag her i nummer 7. Nils stod opp til vanleg tid, men måtte legge seg att nesten med ein gong. Han var heilt groggy. Kvalm og elendig, men han fekk i seg ei lita skive før han la seg inn att i senga. Eg vart sittande å strikke og høyre bok, måtte vere i nærleiken utan å forstyrre han så mykje. Eg kan ikkje seie kva klokka var andre gongen han stod opp, men det leid langt på dag. Han sovna i stolen og vart sittande der å døse nesten til HBO-en kom i 16-tida. Etter at ho hadde vore her, kom han seg såpass han åt og drakk kaffi, og vi såg "Skal vi danse" på opptak frå i går. Han har ikkje feber (eg har målt) og han har det ikkje vondt no. Men slike dagar blir ein litt "satt ut". Reknar med at Solfrid kjem ein tur i morgon, og om han framleis er dårleg, får vi vel legebesøk. Ein får ta dagane som dei kjem.

Dagbok 2017: 16.september.

Klokka er ca.19.30. Temperaturen ute er +11 grader C, og det har vore ein fin dag med mykje sol. Kvar dagen har blitt av og kva eg har brukt den til, veit eg knapt sjølv. Eg har i alle fall ikkje gjort så mykje. Det var for vått å klippe plen, og så hadde eg ikkje lyst å begynne med kompostkverna når folk er fri og kanskje ikkje likar eg eg bråker slik.

Nils tok to smertestillande før han stod opp, så i dag kom vi i siget i skapleg tid. Føremiddagen gjekk fort, litt husarbeid blir det alltid, og så laga eg tidleg middag. Etterpå vaska eg rundt på kjøkkenet og tok ein diger hand-oppvask før eg ringde til kusina mi som fyller 79 år i dag. Ho var på hyttetur og hadde det heilt fint. Nils har vore rimeleg bra i dag, det ville vere feil å seie at han er i storform, men han er klar i hovudet- minst like klar som eg.

Eg er ute ein tur av og til og plukkar inn plommer, der er enno mykje att på trea, men det er ikkje så mange av dei som er gode. Stadig dett det plommer ned på marka, så eg må nok til å rake igjen snart.

Det er ikkje så mykje fint i hagen; har styrt lite med blomster i år, har vore meir oppteken med å klippe tre og busker, og eg er langt frå ferdig. Klematisane-eg har 5 plantar, tre sortar, er sjuke, dei ser ut som om dei er mygla. Når dei visnar må eg klippe dei heilt ned og brenne dei, så ikkje sjukdommen sprer seg. Hagearbeidet er terapi for meg-for då får eg vere ute.

Elles har eg strikka litt, rippa to bøker som Solveig hadde med i går, mens eg framleis høyrer på Edvard Hoem. Det blir ikkje så mykje lese. No blir det å sette seg ned framfor TV-en resten av kvelden, trur eg. Med strikketøy.

Dagbok 2017: 15.september

Klokka er 20.30, temperaturen er +9 grader C, og vi har hatt enda ein dag med voldsomme regnbyger. Innimellom har det vore litt fint også.
I går kveld fekk Nils dusje. Han var nok litt for trøytt, så han blei dårleg. Han er ikkje sterk. I dag hadde han problem med å komme seg fram frå senga, men greidde det til slutt. Han var slapp heile føremiddagen. Solfrid kom ein tur innom, og ho køyrde ned på Rådhuset og henta handtaka som vi skal sette opp så snart vi får tak i ein Handy-man. Nils kan ikkje gå utan å ha noko å halde seg i, og rullatoren går ikkje inn overalt. No er han i bra form, appetitten er ikkje på topp, men han får no i seg mat.
For min del har dagen vore noko uryddig. Eg skulle skrive referat frå møtet i går, men det vart langt på dag før eg kom i gang med det. Men det gjekk fort og greitt når eg først var i gang.
Nils var ikkje lysten på middag men gjekk med på å ete blomkålsuppe-då var klokka blitt 17.30. Ein time seinare kom Solveig, og vi for til Vik og handla. Eg skulle ha diverse medisinar på apoteket og så vart det litt mathandel. Vi et ikkje så mykje, så eg forstår eigentleg ikkje kvar all maten blir av.
Då vi kom opp att vart det kaffi og prat, før Solveig reiste heim att. No reknar eg med at det blir TV resten av kvelden.
Ønsker alle ei God helg.

Dagbok 2017: 14.september

Klokka er20.10, temperaturen er + 11 grader. Det har vore overskya og regnbyger i heile dag.
For min del har dagen vore oppstykka og litt travel, til tross for at eg ikkje har gjort noko særleg.
Var i tvil om eg skulle hjelpe til med borddekkinga på kulturhuset i dag, men Nils var så bra at eg ikkje hadde noko frykt for å la han vere åleine ei stund. Eg hadde dusja og vaska håret etc. før eg gjekk nedover i  halv 12 tida. Eg var ikkje vekke så lenge for Eli køyrde meg heim att.
Sidan eg visste at eg fekk karbonadesmørbrød på møtet i dag, trong eg ikkje middag. Nils fekk oppvarma fårikål og sette pris på det. Han er bra i magen no, og i det eg vil kalle "god form"-sjølv om eg veit at det er medisinen som hjelper.
Vi sat og såg TV frå gravferda til Frank Årebrot i den relativt korte stunda vi hadde disponibel, før det kom ei dame frå Hjelpemiddelsentralen. Ho kom ikkje med ny rullestol, men viste oss korleis vi skulle bruke den vi alt har i hus. etter at ho var gått var det å skifte på seg andre klede i ein viss fart. Eg sat på med Marit både ned til kulturhuset og heim att.
Så vidt eg kan bedømme var det eit vellykka møte. Berit Klepp fortalde friskt og humoristisk frå Strandabøen , ein fråflytta gard i Hjørundfjorden. Eg har lese det som tanta hennar, Solveig Hole, har skrive om barndommen sin på garden. Nils og eg hadde høgtlesing i jula frå ei bok Nils fekk av Torbjørn Urke, så eg var liksom litt kjend på garden frå før. Berit fortalde både kvikt og humoristisk. Men det skal eg skrive referat om, så det tek eg ikkje her. 
Når ein går så mykje åleine eller to-eine, blir det nesten slitsomt med så mykje folk. Nils hadde veldig lyst å vere med på møtet i dag, men det er han ikkje sterk nok til. Då tenkjer eg på alle dei pensjonistane som er friske nok til å vere med på laget, men som ikkje kjem.
I morgon er det fredag, då kjem Solveig innover ein tur, og så er det faktisk snart helg igjen.

Dagbok 2017: 13.september

Klokka er 1945, temperaturen ute er + 13 grader C. Det har stort sett vore skya opphaldsvêr i dag, med ei og anna regnbyge innimellom. 

I går kveld verkte eg i heile kroppen, så eg tok på meg ulltrøye og låg med den i natt, det varde ei stund før eg sovna, så eg var ikkje oppe i gryotta i dag. Verkte i dag også, men det hjelpte å bevege seg.

Eg har lurt litt på kvifor eg har verkt i høgre armen, eg plar aldri ha vondt i armane, berre i beina. Så kom eg på at eg har saga nokså mykje i det siste, og det er uvant arbeid for meg. Men vondt skal vondt fordrive, så eg sette i gang å sage ned skjelettet av rosebuska. Etter kvart saga eg "stammane " opp til ved. Det har vore dagens prosjekt.

No er det stort sett berre rota att, og Nils meinte at viss eg køyrde spettet ned i jorda, kunne eg vippe opp rota. Beklager, eg har gjort både det eine og det andre denne sommaren, men no synest eg han overvurderer meg.

Det har gått bra med Nils i dag, han har tatt nokre smertestillande tablettar som han har hatt liggande og då er det ikkje så vondt i hofta. Han har hatt litt betre appetitt også; i dag åt han fiskebollar i kvit saus til middag. Eg hamstra inn slike små "halvboksar" for ei stund tilbake, og det er akkurat passeleg mykje til oss to. Vi har hatt ein fin dag i dag. Han har sove middag, eg var ute og rydda opp litt. Elles går det i litt husarbeid og litt TV etc. Dagane fell ikkje lange-snarare tvert imot.

I morgon skal eg på pensjonistmøte (Ca !6.00-18.30), og eg må vel også nedover og dekke bord før middag. Til møtet sit eg på med Marit.