Dagbok 2015: 5.februar

Klokka er 16.40, temperaturen ute er + 2 grader C, og det er overskya.
Eg har ikkje vore ute for ei dør, og ikkje har eg tatt bilde. Eg er litt lei meg for at vi ikkje kunne få behalde det fine vintervêret vi hadde i går.Har ikkje tatt bilde i dag.
Før middag brukte eg ganske mykje tid på å tørke støv og støvsuge alle teppegolva. Av og til må ein berre gjere det skikkelig.(Men det trengst ikkje kvar veke).
Nils var  ute og gjekk tur i lag med Torbjørn. Då han kom heim, kokte han middag. I dag vart det tidleg middag med salta lange, poteter og gulrøter.
Og så vart det siesta på sofaen. Har ikkje bøker att som eg er særlig ivrig på, men har no kome i gang med ei. Har lese så mange gode bøker hittil i år at det vart litt vanskeleg å finne fleire av samme kaliber.
I fjor på denne tid dreiv vi med ved, då var eg i betre form, vêret var fint og vi kunne gjere det vi ville. Eg har nok oppgåver som ventar, men eg trivst best inne i stovevarmen no for tida.
Såg i avisa Møre i dag at dei på Notabene i Volda anbefalte ei bok av Lucinda Riley som morsdagsgåve. Eg blei fornærma på vegner av alle mødrer. Har faktisk lese to bøker av denne forfattaren, så eg veit kva eg snakkar om.

Dagbok 2015: 4.februar

Klokka er 19.15, temperaturen ute er minus 3 grader C. Vêret i dag har vore stålande, heile landskapet har vore som eit julekort, men mykje nysnø på trea og på markane, og med sol frå lettskya himmel. Dei som er så spreke at dei kan gå tur på beina, eller på ski, har hatt ein draumedag.

Ei stund etter at eg stod opp, fekk eg melding frå ei venninne som bad meg på føremiddagskaffi. Eg takka sjølvsagt ja.

Men første var Nils og eg ein tur på biblioteket og på Amfi. Fann ikkje noko på biblioteket i dag heller, har begynt på eit par bøker som eg har liggande utan at dei fenger. Så no er rådyra gode. Ikkje alle bøker blir innlesne på CD-plater.

Hadde ei koseleg stund hos veninna, og ho køyrde meg heim-det insisterte ho på.

Etter at vi hadde slappa av litt, laga eg middag. I dag vart det spaghetti og kjøttsaus, ikkje så ofte vi har det no lenger.Men det var godt.

Har sett nyheiter både på TV 2 og delvis på NRK. Eg synest det er deprimerande å høyre om alt det vonde som skjer i verda. Mykje av det kunne sikkert vore unngått.

Bok nr. 12 - 2015: Den ene pluss en.

Jojo Moyes' roman Den ene pluss en føk rett inn på førsteplassen på norske bestselgerlister etter en uke i salg!
Den ene pluss en er en svært rørende, morsom og fengslende historie om den kjærligheten og vennskapet som kan oppstå under de mest usannsynlige omstendigheter – skrevet av Jojo Moyes, forfatteren bak bestselgeren Et helt halvt år.
Livet til Jess er virkelig kaotisk: Med to jobber, to barn og en stinkende hund forsøker hun å gjøre det beste ut av hverdagen. Plutselig får datteren hennes en fantastisk mulighet av sorten som bare kommer en gang i livet, men hva hjelper vel det når Jess slett ikke har råd til å gripe den?
Inn i livene deres kommer den kjekke Ed Nicholls – en mann som tilsynelatende har alt: Ed er rik, suksessfull og i Jess sin øyne, ekstremt arrogant. På overflaten lever de to vidt forskjellige liv, men Ed vet utmerket godt hva det vil si å være alene med tøffe utfordringer. Han har tid og lyst til å hjelpe Jess, men kan han det, når hans eget liv nylig ble snudd på hodet og han selv går en høyst usikker fremtid i møte??
...................................................................
Denne boka las eg på papir. Den er på 450 sider, men det var fort gjort å pløye gjennom den. For dette er ei bok av det lettleste slaget. Dei som har lese "Et helt halvt år" veit kva eg meiner.
Til tross for at boka er svært lett tilgjengeleg, er den ikkje utan kvalitetar. Den har mange gode poeng, og bodskapen er først og fremst at ein ikkje må gi opp, same kor svart det ser ut. Boka inneheld ikkje noko kontroversielt spørsmål, slik som den førre boka, men den er ikkje heilt utan brodd. Eg kosa meg med å lese den, og trur den vil fenge mange.Den høver godt for unge folk, og Olaug jr. vil i alle fall lese den. 

Dagbok 2015: 3.februar

Klokka er 17.45, temperaturen 0 grader C og det snøar ute. Skulle ønske det var litt kaldare  så snøen hadde fått ligge i ro litt.
No har vi hatt oss eit skikkelig herremåltid ;steikt småsei med diverse tilbehør, for eksempel grønerterstuing, som Nils vil ha attåt det meste. Vi kokar store porsjonar, og frys ned i små porsjonar, passeleg mykje til oss to.
Denne bloggen min handlar stort sett om kva eg gjer og ikkje gjer, for tida. I dag kunne eg godt tenkt meg ut og mòka snø, det er kjekt å ha noko å styre med ute når vêret er så fint. Men så er det ryggen....  Dei som klarer å mòke snø, er heldige. I alle fall viss dei er pensjonistar. Nils tek det som ein trim.
Eg oppdaga i går ettermiddag at håret mitt var utruleg feitt, og det brukar det ikkje å vere. Kan det kome av at eg steikte relativt store mengder med bacon og pannekaker på føremiddagen?
I dag shina eg først meg sjølv, så tok eg kjøkkenet; flisar, komfyr etc og så bytte eg på sengane og vaska soverommet. På med vaskemaskina! Og så vart det pause til eg skulle lage middag.
Innimellom blir det data, bøker, strikketøy etc. Ikkje noko stort dagsverk. I løpet av kvelden får eg vel legge i hop eit par klesvaskar.
Det er så mykje eg har lyst til, men ein får fleire begrensningar etter som åra går. Det er då eg må ta meg sjølv i nakken og tenke på alle som lever med store handikap heile livet; det må vere ei stor "utfordring" som det heiter no, før kalla vi det problem.

Dagbok 2015: 2.februar

Klokka er 18.30, og temperaturen ute er + 1 grad C.
Vi var relativt tidleg på beina i dag, sidan Nils skulle ut og fiske. Eg vart forundra då eg såg at det hadde snødd ganske mykje sist natt. Etter kvart kom det fleire ganske tette snøbyger, men innimellom var det fint. Sidan det ikkje er særleg kaldt, smeltar mykje av snøen etter kvart.Men Nils var ut og skrapa litt av tunet.Dessverre blir ikkje snøen liggande.
Nils plar ikkje ha så lyst på fisk med det same han kjem frå sjøen, og eg hadde brått altfor mykje egg i kjøleskapet. Derfor laga eg pannekaker til middag, med blåbærsylte og steikt bacon, slik vi likar det. Eg sende melding til Margrete og spurde om ho kom oppom, og om ho var interessert i å få med seg pannekaker heim. Det var ho, så eg laga ei ny røre, som eg steikte til ho kom i halv- firetida.
Det er stort sett det eg har gjort i dag, i tillegg til å lese ut ei bok, strikke litt, vere på FB og blogge  etc.etc.
Det gikk greitt med Nils og den nye læresveinen, så veldig mykje fisk fekk dei ikkje,men vi er ikkje fiskelens, så det går bra. I morgon skal vi steike fisk til middag.
Elles ser vi fram til å kose oss med "Anno" i kveld.

Bok nr.11 - 2015: Broren

«Broren» er en usedvanlig velskrevet, innsiktsfull og spennende roman om to brødre. En intenst spennende historie om svik og mot, og om søskenkjærlighet som drives til den ytterste grense. Og deretter enda lenger.
Fem år gamle Daniel er rammet av løpende leukemi. Cellegiftsbehandlingen virker ikke og han har maksimun fire uker igjen å leve. Bare en ting kan redde ham: beinmargstransplantasjon fra faren Alex, en norsk etterretningsagent som er savnet på oppdrag i Afghanistan.
Alex sin bror Jonas er tidligere skarpskytter og var også vervet i  Afghanistan. Under en militæraksjon skyter han en trettenårig gutt, og blir ikke den samme igjen. Nå drar Jonas tilbake til landet han trodde han hadde forlatt for alltid. Han må finne broren og redde Daniel. Sammen med sin Afghanske veiviser Omaid begir han seg inn i fjellene, blant banditter og rivaliserende talibangrupperinger og en lokalbefolkning som rives mellom sin tradisjonelle gjestfrihet og ønsket om hevn mot utlenlandske okkupanter.
..............................................................................................
1. Eg er ikkje så veldig begeistra for denne opplesaren.
2.Her er mange parallellhandlingar, noko som er litt problematisk når ein høyrer     lydbøker. Det blir mange personar å halde orden på også.
3.Dette er på mange måtar ei typisk mannfolkbok med heltar og skurkar -og det er liksom ikkje det eg likar best.
Med andre ord så var eg ikkje så begeistra for boka- til å begynne med, men etter kvart vart den meir interessant. Ein får innblikk i mykje av det som skjer i Afganistan, og ser krigen frå ulike synsvinklar. Forfattaren har gjort grundig research. Eg ser at ein anmeldar har gitt boka terningkast 6. Det kan godt hende den fortener det, sjølv om den ikkje fall heilt i smak hos meg.
Men uansett kva eg elles meiner om boka, viser den i alle fall tydelig kor vanvittig denne krigen er-og alle krigar for så vidt.

Dagbok 2015: 1.februar

Klokka er snart halv sju, temperaturen er minus 1 grad C og det har vore ein nydelig dag med mykje sol, berre lette skyer.
Og kva har eg brukt denne strålande dagene til? Stort sett ingen ting, makta ikkje å komme meg ut for ei dør eingong; dørstokkmila er lang når det er litt kaldt. I alle fall for meg.
Eg hadde ikkje somla meg til å vaske kjøkken og bad til helga, så det vart gjort i dag. Elles plar eg aldri vaske på søndagar. Ei par maskin med klede vart også vaska, men det kan ikkje kallast arbeid. Stort sett har eg skifta mellom å lese og å sove. Les vekselvis i lydbok og papirbok, mens Nils ser på sport på TV. Litt har eg strikka også-men berre litt.
Nils laga middag, det gjer han ofte. I dag hadde vi julepølser med poteter og rabbe og ribbefeitt frå jul. Han kokar, eg ryddar og vaskar opp, og tømmer oppvaskmaskina, slik er arbeids-fordelinga her. Somme dagar.
I morgon skal Nils ut og fiske. Han har fått seg ein ny "læresvein" som vil lære å fiske sei. Dei skal ikkje bruke vår båt, men den som læresveinen eig, for den er større. Eg likar at Nils ikkje fer åleine på sjøen, så det er kjekt at han får nokon med seg. Eg har mykje å ta meg til, om eg får ånden over meg. Men om ånden er villig, er kjøtet skrøpeleg- som skrive står.
I dag har eg blada om på alle kalenderane; på den vi fekk av Einar er det bilde frå Gran Canaria-og namnet februar på "alle" språk, så no kan eg  få utvide ordforrådet mitt.
( Scanna kalenderbildet, men teksten vart ikkje god nok)