Bok nr.66 - 2014: Arsenikktårnet

Arsenikktårnet er en bredt anlagt roman, en til dels munter, til dels sørgelig og til dels burlesk fortelling om tre generasjoner kvinner, slik livet utspiller seg for hver av dem gjennom et dramatisk århundre.En roman om rå livsforhold, om teaterdrømmer og ukuelig overlevelsesvilje, og om ulykkelig kjærlighet som preger flere enn de to involverte.
Når Thereses mormor, Malie, endelig dør, jubler mange i familien. I etterkant av begravelsen til den for lengst glemte skuespillerinnen avdekkes en dramatisk historie om hvordan en ung kvinnes erotiske frihetsbehov får konsekvenser for senere generasjoner.Den verden Malie kommer fra, er så forskjellig fra Thereses, at ingen sammenligning er mulig. Finnes det noen som helst forbindelse mellom skjenkestuen i den nordsjællandske landsbyen Hvideleje på begynnelsen av 1900-tallet og dagens Norge?Den unge vertshuspiken som blir misbrukt av faren sin og flykter hjemmefra med en teatertrupp, har tilsynelatende ingenting til felles med den moderne kvinnen som mange tiår senere setter seg på flyet til København for å delta i mormorens begravelse.Når begravelsen feires med lettelse og øl og snaps, kunne man tro at historien var over. Men det er der den begynner.
.........................................................................................................................
For kort tid sidan las eg Anne B. Ragdes bok "Jeg har et teppe i tusen farger" der ho fortel om mor si. Mora hadde vanskelig for å vise kjærleiken sin til døtrene og var på mange måtar annleis enn andre mødrer. Mora var eigentlig dansk, men ho besøkte nesten aldri si eiga mor i København.
Ho kalla henne ved fleire høve" Den gamle heksen".Og kanskje var ho det, men kva hadde gjort henne slik. Denne boka handlar mest om henne, altså Annes bestemor.(Det trur eg ikkje eg var klar over første gong eg las boka). Ho hadde på mange måtar eit eventyrlig liv på godt og vondt, kanskje mest det siste.Her er mange mindre fortellingar inne i den "store"-eg synest til dømes at fortellinga om Mogens som gifta seg med bestemora var veldig fin. 
Eg hugsa lite og ingen ting att frå sist eg las boka- det einaste eg hadde klart for meg var at eg hadde likt den. Den blir vel for alltid ståande som forfattaren si beste bok. Eg har gått med boka på øyret no om dagane når eg har vore her åleine, og angrar ikkje at eg las den om att. Som Margrete seier: Det er betre å lese ei god bok om att enn å lese ei dårlig bok.
Eg anbefaler både denne boka og den hittil siste boka til Anne B. Ragde.

Dagbok 2014: 16.oktober

Utsikt over Ørstafjorden.

Klokka er 16.30. Temperaturen på baksida av huset er + 10 grader, men her eg sit med sola inn vinduet er det tropevarme.Det er herleg med slike dagar når ein bur på solsida.
Nils for på sjøen for å fiske sei i dag, men kom att med store makrellar. Trudde vi hadde ete makrell for siste gong i år, men no blir det steikt makrell om ei stund.

Mens Nils var vekke, fekk eg laga to kakebotnar og støvsuga på stova. Resten av fredagsvasken tek eg i morgon, for i dag ville eg UT!

Vi tok bilen bort til Hovdevatnet og gjekk tur på Ytre-Hovdeåsen. Der har vi gått mange goner før, sist vi var der var 18. mai. Før var denne åsen dekt av granskog, men no er mykje av skogen borte, slik at vegen ligg i sola. Fint der i dag. For dei som ikkje er kjende kan eg opplyse om at åsen ligg mellom fjorden og Hovdevatnet.I dag tok eg ikkje med kamera, men tok nokre bilde med mobilen. Det var ingen tung tur-passar meg bra. På heimvegen stoppa vi og handla på Amfi.

Hovdevatnet.

Det er kaldt om nettene, og det er ikkje fritt for at eg fryktar roser og andre blomster skal fryse, men så langt har det gått bra. Denne vesle, sarte potterosa frå i fjor blomstrar villig.

Lurer på korleis vêret blir neste helg. Om alt går etter planen reiser vi til Kongsberg på fredag, og vi byter sjølvsagt til vinterhjul før den tid.

Dagbok 2014: 15.oktober.

Klokka er snart 19.00. Temperaturen ute er ca+ 5 grader C, og vi har hatt enda ein nydeleg dag, med sol og finevêr.

Men eg hadde noko som eg berre måtte gjere i dag, og det var å lage fiskekaker.Det må ein gjere når ein har fisk tilgjengelig. 

Ja, no er det ikkje berre eg som er i sving, Nils fiskar og fileterer fisken og mel den ein gong på handkvern, før eg tek over. Eg rører 1,6 kg om gongen, det er dobbel porsjon av Wenche Andersen si oppskrift. Eg laga altså fiskekaker av ca 10 kilo fisk. Etterpå shina eg opp att kjøkkenet, før vi varma suppe frå i går og åt middag. Eg lengta ut i finevêret men måtte slappe av litt først.Og så måtte vi ha kaffi og kake (frå i går) Då eg endelig kom meg ut, varte det ikkje så lenge før sola gjekk ned. Må nok lære meg å vere litt snarare i vendinga. Eg verkte i beina etter å ha trakka rundt på kjøkkenet så lenge, men etter kvart som eg gjekk ute, vart eg betre.

No lurer Nils på om han skal ut og fiske i morgon. Han tenkjer på dei som bur i innlandet og ikkje har tilgang til fisk.

PS: Det blei litt feil farge på bilda i dag, litt for gule -på ein måte. Treet øvst oppe er i røynda mykje finare. Det er mørke-RAUDT.

Dagbok 2014: 14.oktober

Klokka er snart 20.00. Temperaturen ute er + 6 grader C og vi har hatt ein strålande dag, med sol frå klår himmel. Det er ønskevêr for alle som er spreke, og fri til å gå på fjellet, til dømes.

Her hadde vi diverse plikter i dag. Nils skulle til Volda for å ta blodprøver, og så hadde han litt av kvart å ordne her i "byen". Men før han for, skrella han poteter og grønsaker. Eg skulle lage brennsnut til Margrete og ungane skulle kome til middag. Det er ein del arbeid med det, men så er serveringa og oppryddinga enkel. Laga så mykje at vi har i morgon også. Til dessert skulle vi ha nøttekake med krem og pærer. Fann ein botn i frysaren.Det er ikkje så ofte vi klarer å samle alle, men i dag var det litt spesielt, sidan Ingeborg skal reise att på torsdag. Men så er det berre 2 mnd. til jul......

Eg brukte mykje av føremiddagen tiil matlaging, men fekk også vaska og hengt opp klede og gjort anna forefallande arbeid. Fekk til og med tid til litt lydbok. Og fotografering.

Nils fekk ein del sei i går, så i dag vart det filetering, og i morgon blir det å lage fiskekaker.Skulle ønske at eg hadde noko anna fisk å blande med, men no blir det reinspikka seikaker.Viss de ser godt på bildet kan de sjå haugen av fisk som skal bearbeidast. Håper eg blir ferdig så tidlig at eg kjem meg ut i sola ei stund.Får aldri nok av sol og finevêr.

Nils hadde enda ein jobb, og den var ikkje liten den heller. Han måtte grave ned jordin til utedelen på varmepumpa. Det var eit pålegg frå kontrolløren.

Alle tre klematisane våre blomstrar enno. Denne lavendelblå er litt bleik i fargen, men sjå dei fine "gullnøsta" som blir att når blomsten visnar. Kvar morgon er eg spent på om blomkarsen har frose, så langt har det gått bra. Har blomkarse nedanfor garasjen kvart år, den sår seg sjølv, stort sett, men eg plar plusse på med ein frøpakke. Så dekker plantane heile beddet, heile sommaren, og vi slepp å luke.



Dagbok 2014: 13.oktober

Klokka er16.15, temperaturen er + 12 grader C og vêret vart ikkje så fint som yr.no hadde meldt. Men det ser ut til at det skal lette opp no. Det har vore stort sett opphaldsvêr i dag.

Nils for på sjøen ca 7.30. Eg hadde tenkt å lufte sengetøy og vaske soverommet, så eg var litt skuffa over at det ikkje vart så fint som eg hadde trudd i dag. Bytte no på sengane og vaska golvet likevel, og sidan eg hadde laga til godt grønsåpevatn, vaska eg like godt bad og kjøkken i same slengen.

Nils kom att med ein god del stor sei. No fiskar han for å ha med til Kongsberg. Eg har tenkt å ha med litt fiskekaker også, men har ikkje lyst å lage dei berre av sei. Vi åt ein tidlig lunsj, og mens Nils slappa av litt, las eg ferdig boka mi, og strikka på ein lest.

Så var det tid for ein tur til Vik for å handle, men vi må snart ha ein kjøpestopp, for no er det fullt i alle kjøleskap og frysarar. Det er alltid noko lite vi treng uansett.

No driv Nils og kokar småsei til middag, og i dag har han fått seg ny fiskepanne. Den eine som han brukar til fisk står i frysaren, og den andre var så ujamn i botnen at den er ikkje brukande. Som de ser har vi investert i ein "luksuskasserolle", men den er kjøpt på Clas og kosta ikkje all verda (499,-kr)

Elles kjøpte eg to flanellsengesett i dag. Vi har to frå før, men trong byte. Dei er så lune og gode å ha om vinteren.

No er middagen ferdig, så det er berre å sette seg til bords.

I morgon ventar vi Margrete og ungane til middag og det gler vi oss til. Ingeborg skal reise att på torsdag, men til jul kjem ho att for godt(i alle fall for ei stund).

Bok nr.65 - 2014: Verdt å dø for

Jack Reacher er på vei til Virginia, men tar en stopp i Nebraska. Allerede første kveld kommer han i klammeri med den mektige Duncan-familien, som terroriserer bøndene i fylket ved hjelp av frykt og vold. Duncan-klanen smugler «varer» som ikke tåler dagens lys, og frykter at Reacher skal blande seg opp i deres saker. De må bli kvitt den brysomme fremmedkaren for enhver pris – men alle som kjenner Jack Reacher, vet at det er en umulighet.
Hva skjer i fredelige Nebraska, som det kan være verdt å dø for?
........................................................................................
Denne boka blei med heim fordi eg trudde at det var bra krim. Eg begynte på den 3-4 gonger og la den frå meg att. Men så hadde eg brått ingen ting å lese så då vart den tatt til nåde, og lese ferdig. Den er på 10 CD-plater. Eg kunne like gjerne lete vore å lese den, for den gav meg ingen gode opplevingar. Eg skal prøve å seie kvifor eg ikkje likte den, sidan eg såg ein del skryt på nettet.

1. Eg likar ikkje "heltar" som tek lova i eigne hender, og drep folk for fote utan at    dei blir dømde   av ein rett. Eg meiner det er svært forkasteleg og direkte umoralsk. Uansett kva gale folk har gjort. Reacher er ein slik helt.

2. Eg likar ikkje slåsskampar som blir skildra i minste detalj. Og i alle fall ikkje når helten er totalt overlegen, lemlestar og drep folk.

3. Her er også mykje prat om bilar og våpen, tekniske detaljar etc. som går langt over min forstand.

4. Menneska er skildra som anten gode eller vonde, med andre ord lite nyanserte.

5. Her er i det heile tatt altfor mange ord.
 

Viss nokon av dykk får ein assosiasjon til diverse amerikanske voldsfilmar så er det heilt på sin plass.

Heile tida mens eg høyrde boka, tenkte eg at dette måtte vere motsatsen til "Rosabøker". Med andre ord maskulint søppel.
Dersom de luer på kvifor eg fullførte, så er det fordi der var eit lite "mysterium" som eg ville vite løysinga på. Smart gjort av forfattaren.

Dagbok 2014: 12.oktober

Klokka er 17.30, temperaturen er +12 grader C, og vêret er lettskya og fint.Som vanlig har det blitt betre og betre utover dagen.
Før middag reinska eg resten av epla eg fekk, og laga ei stor eplekake til frysaren. Kjekt å ha på lur. 
Etterpå laga eg Taco til ein tidlig middag. Vi hadde planlagt å gå tur på Eika i dag, men måtte slappe av litt først.
Eg utstyrte meg med speilrefleks for å ta fine bilde på øya, der vi knapt har vore før, vi køyrer som regel under. Det gjorde vi i dag også, men parkerte bilen nær brua og begynte å gå oppover. Det var litt brattare somme stader enn det som er sunt for meg, men eg tok sjansen. Vi kom til toppen på øya der vi fekk skrive oss inn i ei bok. Vi kom i prat med nokre andre som også var ute på tur, blant anna eit par frå Fosnavåg.Frå toppen av åsen kunne ein gå ned til sjøen på sørsida av øya, der det er mange som har hytte; men det var bratt ned, så eg rekna med det vart tilsvarande bratt opp att.
Fotograferinga som eg hadde sett fram til, vart ein gedigen nedtur. Batteriet i kamera var flatt - nemlig.(Det er ikkje første gongen det skjer). Eg greip til mobiltelefonen - men bilda eg fekk av den var ekstremt dårlige. Eg må undersøke om eg gjer noko gale-eller om den verkelig er SÅ ille, då trur eg at eg klagar på den.
Men eg legg no inn nokre bilde uansett, slik at de kan få sjå litt av Eika.Vi hadde ein fin og frisk tur, spenninga er korleis eg føler meg i morgon, eg som eigentlig ikkje skal gå i motbakkar.

                                        Det gamle skulehuset.

                                      Midt inne på øya.