Kongsberg her.

Vi måtte reise langt og lenger enn langt i går før vi fann betre ver enn i Ørsta. I Skjåk og nedover høljregna det, så vi fekk verkelig prøvd ut sensoren på vindusviskarane på Colten.Først då vi kom til Otta vart det opplett, men ikkje før vi var i Lillehammer var det litt varme i lufta.Hadde tenkt å gi oss til der, men hotella var både fulle og dyre, så vi kjørte ned til Biri og tok inn på ei vegkro, der dei m.a. hadde pizza, så då var vi redda.

I dag kjørte vi Gjøvik-Hønefoss-Kongsberg og var framme i 2-3 tida. Her var det varmt og godt, men ikkje så veldig mykje sol- like godt kanskje, så vart ikkje overgangen så stor og vi kunne sitt ute med hyggje. Ja, dei som veit KOR varmt her kan vere forstår kva eg meiner.Her er ca 23 grader no. Gutane er like kjekke som dei plar vere og leikar fint med diverse nabogutar som vil vere med på piratskuta.Eg trilla ein bitte liten tur med Ingar, men måtte snu heim på grunn av hunger. Ikkje min, men hans!

Eivind poserer villig når eg vil ta bilde.Verre er det med Vebjørn, men når han får demonstrere kor sterk han er får eg lov å ta bilde.

Og vesle Ingar er berre så skjønn.

Vermelding 12.juli 2010

Klokka er12.20, temperaturen er + 14 grader C og det blæs og regnar. Vi har eit forundelig ver, og det skiftar heile tida. I går var det over 30 varmegrader på dagtid, men om kvelden begynte det å blåse og regne. Likevel var det + 19 grader då vi la oss i 2-tida.

No belagar vi oss på å reise ein liten tur til Austlandet. Vi kjem til å ta det med ro og bruke to dagar til Kongsberg. Kva veg vi reiser er enno ikkje bestemt, men eg har ikkje lyst å fare Hemsedalsfjellet kvar gong. Nils har klipt plenane, og så har han henta heim båten som han no driv og spylar og vaskar.

Eg har rydda og vaska på kjøkkenet, ikkje kjekt å komme heim att til rotehus. Dessutan skal kleda vaskast og eg skal pakke-alt for mykje som vanlig. Ein tur på biblio må eg også ha, kan ikkje vere utan lydbøker! Til middag i dag skal vi ha steikt makrell, det har vi ikkje hatt før i år. Nils fekk sju makrellar då han var ute og fiska i går kveld.Veit enno ikkje om vi tek med laptoppen, men når vi er på Kongsberg har vi PC-ar nok.

Bok nr.37 2010: Beretningen om herr Roos

Håkan Nesser er vel kjent for dei fleste som farfattar av krimbøker, der politimannen Van Veteren er hovudpersonen.Denne boka er også merka som kriminalroman, men eg vil påstå at den er heilt annleis enn dei fleste andre i same sjanger. Det er verken særlig mykje spenning eller dramatikk her, og VI veit heile tida kva som skjer, sjølv om politiet ligg langt etter i løypa.Det som ber denne romanen frå først til sist er personskildringane og det at Håkan Nesser er ein glimrande skribent. Heile boka er halden i ein lett sarkastisk tone, á la Aarto Paasilinna, men utan hans spesielle humor.( Men humor er her også) .Vi kjem like inn i psyken til hovudpersonane, og får også del i fortida deira.Det er inga infløkt bok, den er lettlesen med få personar og enkel handling, noko som kan vere ein fordel med lydbøker.

Meir enn brotsverk handlar denne boka om livet, kva vi gjer ut av det og om menneskelige relasjonar. Slutten var veldig bra! God bok!

Nils Ole Oftebro les så godt at han ville fått den verste bok til å høyrast ut som eit mesterverk, så denne boka bør lesast med øyrene.Det er mitt beste råd.

Kva boka handlar om kan de lese her 

Vermelding 11.juli 2010

Klokka er snart 13.00. Ute er det lettskya og sol, temperaturen er + 30 grader på baksida av huset.

Dessverre trur eg det er fare for at det kjem både skyer og regn. Vi er framleis heime, men ser ikkje bort frå at vi rømmer austover om veret blir slik som det er spådd på yr.no.

Når vi sit ute på altanen ser vi nedover på alle dei store trea som folk har i hagane sine, og som kanskje skygger for sola, så naboen sit i skuggen. I går kveld gikk eg tur i lag med ei som bur litt lenger nede, og ho var sjokka over skogveksten på øvre Vallabøen. Vi var samde om at viss folk ville ha så mange store tre i hagane sine, kunne dei flytte opp i skogen rett ovafor her. Sei meg, det finst vel ei lov som seier KOR høge tre ein kan ha i ein hage? Eg vil presisere at naboane våre ikkje har tre som skygger for oss eller sjenerer oss på annan måte. Men andre i gata har problem! Vi kunne forresten tenkt oss og sett ned på fjorden!

Ein av naboane våre var plaga med at det var skugge i hagen hans. Då bad han naboen på kaffi akkurat då skuggen var på det verste. Det hjelpte. Sol er sunt og vi har ikkje for mykje på våre kantar!

Vermelding 10.juli 2010

Klokka er14.40, det er + 19 grader ute og sola prøver å bryte gjennom.Det har regna på føremiddagen.

Det er ikkje så mykje som har skjedd hittil i dag; vi var ein tur på Amfi og handla mat, og eg kjøpte ein topp og eit par sko til meg sjølv, begge deler på sal.

Bildet er frå ein nabohage, men ikkje Sissel sin denne gongen. Vår hage er særs lite å skryte av i år, i alle fall så langt.

Frå Fremmerholen til Starevegen.

Klokka er no 16.20, ute er det lettskya og opphaldsver.Temperaturen er + 21 grader C.
I dag har vi vore til Spjelkavika og henta den nye bilen. Marit U køyrde oss på bussen, Timeekspressen, som går frå Volda kvar heile time. Vi reiste 10.08 herifrå. Bilseljaren henta oss på Moa. Etter litt instruksjon, sette vi oss inn i bilen og kjørte til Moa der vi kika litt i butikkar før vi åt pizza på Dolly Dimple. Ja, det vart ein kaffikopp også. Skal det feirast, så må det vere skikkelig!
No høyrer eg at naboane stimlar saman på tunet, så eg må ut og prate med dei. Måtte neste le då vi kom heim- bilen er jo nesten akkurat samme fargen som huset.Craneberry red heiter fargen, og eg har sjekka at craneberry er tranebær.

Utfordring.

Hosta er først og fremst ein bladplante, og finst i mange variantar. Vi har berre to sortar enno, men eg har fått lovnad om fleire. Det har vore ei plage at diverse dyr (sniglar?) et hol i blada, derfor har eg no sett eit par plantar i potter og plassert dei på singelen. Det ser ut til å gå bra.Dessutan har eg fått eit tips om at det er lurt å fjerne dei uanselige lilla blomstrane som kjem litt seinare på sommaren.

Blå valmuesøster er ein av favorittane -ikkje minst på grunn av fargen. Det har eg gjentatt til det kjedsommelige.

Den foredla storkenebben har eg også vist før, men no står han på det finaste-også den i ein nydelig blåfarge.

Denne rosa heiter Rosa Moyesi og liknar til forveksling på vanlig klunger, men er like fin for det. Desse rosetrea kan bli mange meter høge, men eg klipper vår ned til moderat høgde.Særdeles villig til å vekse denne buska.

Vi har flytta ein del store stauder nedst i hagen, så dei kan danne som ein hekk mot naboen. Ein hekk som visnar ned om vinteren og såleis ikkje tek skade av snøen.Dette er ei lilje som finst i dei fleste hagar og vår ættar frå bestemor sin hage på Hildegard.

Solveig utfordrar oss andre til å vise dei fem finaste plantane i hagen. Akkurat no er det ikkje mykje å skryte av i hagen vår, likevel har eg lyst å vise litt av det eg synest er fint.