Bok nr.66 - 2015: Løgnen.

Omtale: Løgnen

Et helikopter er på vei for å hente fire mennesker som er værfaste på et fyr. Når de nærmer seg fyret ser de en kvinne sitte bøyd over en såret mann. Hun har en kniv i hånden, hun kikker opp mot helikopteret og hun skriker ...
Løgnen er nok en spennende roman fra Islands store krimforfatter Yrsa Sigur.ardóttir. Gradvis avdekker hun sannheten om hva som skjedde ute på fyret, samtidig som hun reflekterer over når man skal la noen leve, og når det er best å la et menneske man er glad i, dø.  
..................................................................
Eg har likt å lese denne boka. Det er ikkje alltid like lett å forklare kvifor ein likar/ mislikar ei bok,denne var ganske enkel og lettfattelig og litt spennande.
Her er det tre parallelle historier, som på ein eller annan måte skal sameinast til slutt. Det er eit vanleg "triks" i kriminalromanar, men her går det lang tid før ein augnar samanhengen.Eg må innrømme at eg lurte sterkt på korleis forfattaren skulle vri seg ut av denne situasjonen. Men det greier ho- men ikkje før på siste plata. Alt blir forklart, og forklaringa heng i hop. Og så slenger ho på ein liten "cliffhanger" til slutt, såpass ein ser fram til neste bok. Denne boka har eg lese på solseng og med strikketøy, noko som gjekk svært så bra. Tyngre litteratur krev litt meir konsentrasjon.

Dagbok 2015: 11.september.

Klokka er 21.40, og temperaturen ute er + 14 grader C. No er det mørkt ute, det er litt uvant, men elles har det vore ein strålande dag med sol frå klår himmel.
Gjekk og venta på at leigebuaren skulle fare på jobb i dag tidleg, så eg fekk pussa vindua og spylt altanen. Ikkje så kjekt å sende vatn ned i hovudet på folk. Men det varte og det rakk, så eg gjekk i gang. Eg vaskar vindua med mopp og spyler med hageslangen, det er gjort på 10 minutt. Kor vidt nokon vart dynka veit eg ikkje, men då eg var ferdig reiste dei.
Elles gjorde eg litt hagearbeid i dag også, men var litt forsiktig med bøy og tøy. Nils fekk kløyvt kubbane han saga i går, og jammen vart det opp i to sekker med ved. Der står att fem grantre, men dei er utan topp, så eg trur vi skal klare å få dei vekk.
Elles så tok vi ein prat med naboane og Nils var eit ærend nedover.
Etter lunsj la vi oss ut på solsengane og eg sov og las om ein annan. I dag var det skikkelig varmt og godt.
Nils koka sein middag, i dag var det salt lange.
Eg har høyrt nokså mykje på lydboka mi i dag, så det nærmar seg slutten. Strikkar litt innimellom, så eg fekk felt av ein lest i kveld. Det blir tidleg kveld på altanen vår no når sola står lågt på himmelen, og trea i vest er høgare enn før.
Eg synest denne veka har gått uvanleg fort, så det er litt rart å ønske alle GOD  HELG !
I dag er det 9 -11, og 14 år sidan tvillingtårna fall, veka etter reiste vi til Kypros. Vi har ikkje vore i syden sidan.

Dagbok 2015: 10 september

Klokka er 18.30, temperaturen er + 15 grader C. Det var varmare tidlegare i dag, då var her sol og klårvêr, men no er det litt meir disig. Det kjem kanskje skodde til natta.

Det har vore ein utruleg fin dag, og vi starta dagen med hagearbeid. Når sant skal seiast er det no Nils som gjer det meste arbeidet, men eg hjelper no til. I dag skulle han klippe, eller stusse, granene nedst i hagen, dei er restar etter ein gammal granhekk. Desse trea har fått stå for å skjerme for kompostkassa, resten av hekken er vekk for lenge sidan.

Etter at han hadde klipt alle toppane, syntest eg at vi i grunnen kunne tatt vekk heile trea, det same meinte naboen. Det vart til at vi tok eitt tre i dag, så får vi gå vidare på prosjektet ein annan dag. Slike gamle graner som har vore "toppa" tusen gonger er liksom ikkje så fint. 

Vi tok vare på stammen og dei tjukkaste greinene til ved, skatet køyrde Nils bort på VØR. Vi har brukt å male opp greiner etc på kompostkverna, men det er no ei grense for alt.Der står også to "villplommetre" utan plommer som skal vekk. Skulle ønske naboane nedanfor også fekk vekk nokre tre, så vi får betre utsikt. Dei har faktisk planar om å reinske opp, dei også.

Det vart mykje bøy og tøy for meg, og eg vart litt skeptisk då ryggen begynte å verke. Men eg la meg på solsenga både vel og lenge, så eg trur det skal gå rimeleg bra.

Etterpå vaska eg golva, så no er "fredagsvasken" i boks, og ryggen er ikkje så veldig dårleg.

I dag kan vi gratulere nevøen vår, Leon Roald, med 59- årsdagen, han var knapt to år då eg kom inn i bildet.No er han lok-fører og bur i Bergen.

Dagbok 2015: 9.september.

Klokka er 20.45, temperaturen er + 13 grader C og vi har hatt ein nydelig dag.
Nils var tidleg oppe og for på sjøen for å fiske sei, men i dag vart det berre makrell, eller rettare sagt spir.
Eg brukte tida han var vekke til å støvsuge alle teppegolva, der er likevel ikkje sol på altanen så tidleg.
Då Nils kom heim, vart eg sittane oppe i solveggen hos Marit og prate med henne. Ho har vore så mykje vekke i det siste at vi hadde mykje å ta att.
Så var det tid for lunsj og pause på solsenga. Eg har begynt på enda ei krimbok, det er passe upretensiøst for solsenga.
Seinare steikte vi spir-og denne gongen rigga vi oss til med kokeplate ute, for å sleppe steikelukta inne. Trur det gjekk bra. Eg steikte 9 fiskar og alt gjekk med. Men dei var ganske små, altså. Dei fleste så små at vi steikte dei "runde".
No sit eg med farge i håret, trong eit nytt strøk sidan det gamle var litt falma.
Vi skal visst få enda fleire fine dagar, det gjeld å bruke dei godt!

Bok nr.65 - 2015: Kistemakeren

 

Fjerde lydbok med etterforsker Rino Carlsen, en serie som har høstet strålende anmeldelser.

Etterforsker Rino Carlsen er tilbake i Lofoten og håper på roligere arbeidsdager enn sist han var der ute.
Men da en gutt finner en filmkassett med et uhyggelig innhold, blir han dratt inn i en sak som strekker seg flere år tilbake i tid - en sak som også skal vise seg å være skremmende aktuell.

En ung jente hevdet for et par år siden å ha blitt kidnappet og holdt innesperret i en kiste i ett døgn, før hun slapp fri. De færreste i bygda har trodd henne. Hun har aldri klart å gi en ordentlig forklaring på hva som skjedde, og etterforskningen ledet ingen steder.
Da en filmkassett som viser opptak av en ung jente innesperret i en kiste blir funnet i vannkanten, kommer saken opp igjen, og Rino Carlsen dykker inn i den to år gamle kidnappingssaken for å finne sannheten om hva som skjedde. Men så viser det seg at dette opptaket slett ikke er to år gammelt. Det er helt nytt.

................................................................................
Av dei fire bøkene av Frode Granhus har eg no lese tre. Dei to første var ingen meisterverk, men ganske spennande. Denne var ikkje det, den var tvert imot ganske langdryg (ikkje lang-berre 8 CD-plater)og nokså usannsynleg på alle måtar. Grunnen til at eg likevel las boka og til dels kosa meg med den, er opplesaren Nils Johnson, han er ei fryd å lytte til. Han les heile tida på nordnorsk, og har m.a. lese inn nokre av Hamsun sine bøker.

Dagbok 2015: 8.september.

Klokka er no 19.15, temperaturen ute er + 14 grader og sola skin frå klår himmel.
Vi sat og fabulerte om ein tur i går, men då vi vakna til gråvêr og skodde kom vi oss ikkje til med noko. Vi for her og surra til det leid langt på føremiddagen, då fann Nils ut ut at vi kunne reise til Volda og ete lunsj, om ikkje anna. Og eg fekk ein lys ide om at vi kunne køre opp Alldalen. På Vatne stod der skilt om at vegen var stengt, så vi snudde og tok vegen over Krøvelseidet i staden. Vêret var etter kvart blitt skikkelig fint.
I dag tok vi "Dagens" på kinarestauranten, så då fekk vi kaffi også.
Eg måtte berre ein liten tur inn på Møre konfeksjon, sidan eg har rydda i skapa mine, men eg fann ikkje noko eg hadde behov for. Derimot fann eg jakka som eg kjøpte i vår -på sal ! Eg har brukt den to gonger. Festlig.
På heimvegen stakk vi oppom Plantasjen og kjøpte ei buske Svartsurbær, i staden for den som var fjerna på grensa til naboen.Var ein snartur innom Gjenbruk i dag, eg har begynt å samle på gamle boksar-sånne litt ute om det vanlige. Fann ein i dag til å ha kavringar i, og ein annan som eg kanskje skal gi bort.
Då vi kom heim jobba vi ei stund i hagen før vi gjekk i hus. Blant anna planta vi den nye buska og rydda litt her og der.Det er snart tid for den store haustoppryddinga, men vi ventar litt til.

Dagbok 2015: 7.september.

Klokka er snart 21.00, temperaturen er + 13 grader og det er overskya og opplett.
Første gongen eg stod opp i dag var det vått og grått, så eg gikk like godt og la meg igjen. Så i dag slapp eg å sove middag.
Nils for til frisøren for å bli klipt, før middag, og eg gjorde husarbeid. Fekk mellom anna putta litt meir klede i sekken, så no har eg fått plass til å kjøpe meg noko nytt-om eg vil.
Kjekt med desse containerane, slik at ein slepp å vente til det blir "innsamling". Vi var ned til Kiwi i Vik og leverte klede, men handla på Kiwi på Vallabøen, og fekk panta flasker i samme rennet. Og du store tid, der hadde dei fått att yndlingssafta mi som har vore vekke lenge. Eg kjøpte like godt to flasker.
På heimvegen stoppa vi hos ei "veninne" og var inn og såg på nokre gamle møblar ho har, og der vart vi "pratande" så lenge at eg fekk sjokk då eg kom heim og såg kva klokka var.
Elles i dag har eg gjort ferdig eit lestepar; strikka ei stund, mens eg høyrde bok. Til middag hadde vi fiskekaker frå frysaren, ikkje det mest spennande eg veit.
Ja, dagane fyk av garde anten ein gjer mykje eller lite. Forstår ikkje at vi hadde tid å gå på jobb i gamle dagar.Kva vi finn på i morgon kjem an på vêret.