Dagbok 2014: 6.januar

Klokka er 19.30, temperaturen ute er + 9 grader. Det har vore opplett og litt vind i dag. Fint vêr, men eg likar best at årstidene er normale, så no ville eg hatt snø og vinter. Vi får nok det også-kanskje i februar.
I dag venta eg Margrete og Erlend til middag, derfor brukte eg mykje av føremiddagen til å lage lasagne heilt frå botnen av. Det tek litt tid, og det blir litt rot, men så er det enkelt å servere og ikkje noko rot etterpå. Var ikkje sikker på om Erlend åt lasagne, så eg laga ei panne med blomkålsuppe på vona. Det viste seg at han likte begge deler.
Så vaska eg håret og dusja.
Vi har høyrt store tre falle på "leikeplassen", så vi tok ein tur ut for å undersøke. No har dei felt alle dei digre trea, og det var ei lette. Ikkje minst for dei som bur i området. Det er folk frå kommunen som styrer på. Ja, dei slepp no å mòke snø.
No har eg lege på sofaen og lese lydbok; eg har ei papirbok som eg les innimellom, men då kan eg verken ligge eller strikke samtidig.
I morgon skal jula ut!

Dagbok 2014: 5.januar

Klokka er snart 19.30, temperaturen ute er + 10,5 grader C og det har stort sett vore opphaldsvêr. No manglar det berre at det blir stilt på sjøen, så blir det fint fiskevêr. Nils lengtar etter å komme seg ut i båten.
Nils gikk ein tur før middag, men eg var ikkje god i hofta, så eg sløva inne.Vi var ikkje tidlig oppe, for å seie det slik. Vart sittande å sjå film til klokka var nærmare 2 sist natt.
Til middag i dag hadde vi steikt sei, det var lenge sidan vi hadde hatt fisk no. Og no smakte det godt. Elles har eg gjort lite og ingen ting i dag, berre lese, strikka og sove middag. Blir så sløv når dagane er så korte og mørke.
I morgon gler vi oss til å få besøk av Margrete og Erlend.
Nils ser ein del sport på TV, så derfor les eg lydbok. Men i kveld begynner det vel ein ny serie på TV.
Eg skriv litt kvar dag anten eg har noko på hjertet eller ikkje. Snakka med ei dame i går som hadde vore i Thailand i jula, ho sa at ho hadde følgt bloggen min mens ho var der borte, for å sjå korleis det stod til heime i Ørsta.Det synyest eg var litt kjekt.

Dagbok 2014: 4.januar.

Klokka er snart 18.00, temperaturen ute er vel 8 grader C, det er opplett og litt vind av og til.
Vi var litt treige i avtrekket i dag, så det vart berre ein tur til Vik før middag. Vi starta på Europris og eg gjekk gjennom gata og var ein tur inn på Gåvebua, mens Nils køyrde til Amfi. Trefte to damer frå Eid på den vesle turen, ja, dei bur her i Ørsta altså. Systra til Svein Langeland var den eine, ho kunne fortelle at ho har juletrelys som far hennar og far min laga i laga. Det var stjerner av metall med lyspære i midten. Eg kan hugse nokre slike lys, men trudde kanskje det var Svein som hadde dei. Kan hende laga pappa fleire slike? Eg hugsar i alle fall dei første elektriske juletrelysa vi hadde heime, dei hadde pappa laga av patronhylser og mala i raudt og grønt-ja kanskje fleire fargar også. Hugsar det var eit styr med å kople dei kvar jul.
På Amfi møtte vi mange kjende som vi prata med. Då vi kom heim ville eg gå ein tur mens eg var godt påkledd.
Då Starevegen vart befolka for ca 40 år sidan, vart det sett av ei tomt til leikeplass for alle ungane i gata. Dei var der aldri, gata eller vegen vart leikeplass, og tomta grodde til. Etter kvart voks trea seg kjempestore, og vart ikkje heilt ufarlige for dei som bur nær. Nils var der og veda for nokre år sidan, men såg seg ikkje syn med å ta dei største trea. Vi vart glade då vi såg at det kom folk frå kommunen og begynte å felle skogen.Til no har dei tatt ned to store graner, og eg håper dei tek dei store stygge lerketrea også. Vi såg at dei som bur i husa nedanfor skogen var med og hjelpte til.Dei ser sikkert fram til å sleppe lerkenåler i takrenner og på taka.
I dag gikk vi rundt Storebakken for å sjå på verket, før vi åt middag, som i dag bestod av egg, sild og brød. Vi et aldri skikkelig kvelds eller frokost, så vi får ikkje ete opp julepålegget om vi ikkje tek det midt på dagen.
Etterpå somna eg med lydbok på sofaen.
Skulle ha skrive det i går, men det vart gløymt, så derfor ønsker eg alle GOD HELG i dag.

Dagbok 2014: 3.januar

Klokka er ca 18.45, temperaturen nesten + 10 grader og det er opphaldsvêr. Liknar lite på vinteren i fjor. Såg på FB at nokon har funne hestehov ved Hovdevatnet.
Eg har hatt ein relativt aktiv dag. Før middag støvsuga eg alle teppegolva grundig, før vi hadde ein liten tur til Vik. Handla litt mat blant anna.
Eg var invitert til lunsj hos ei veninne klokka 13.00. Vi fikk mykje godt, blant anna ein nydelig pai.Og praten gikk livlig.
Klokka 15.00 braut eg opp og reiste heim. Lars skulle køyre Ingeborg og Sandra til Vigra, dei skal tilbake til Kristiansand i kveld. Dei kom hit ca 15.30, Eirik , Amanda og Erlend var også med, så her vart fullt hus.
Margrete skulle komme hit etter arbeidstid, og ho kom før dei andre var reiste, såpass ho fekk seie "ha det" til Ingeborg ein gong ekstra.
No er Nils og eg her "åleine" igjen, og det er fredagskveld, litt vanskelig å halde greie på vekedagane i desse jule-og nyttårstider. Godt når alt kjem på plass igjen.
Amanda såg fram til å begynne på skulen att, sa ho.
For oss pensjonistar er det ikkje så stor skilnad.
Arne, svigerfaren til Rasmus, fyller 80 år i dag. Vi trudde det var berre 79 elles hadde vi sendt ei helsing. Men vi får gjere det godt att på sikt. Vi kan i alle fall gratulere med dagen!

Dagbok 2014: 2.januar

Klokka 14.00, temperaturen + 9 grader C, det er opplett og litt vind. Det er som ein vårdag ute, berre lyset og sola manglar.
Då vi stod opp i dag, var Nils låk i ryggen. Det var for så vidt eg også, men eg kjem meg nesten alltid når eg kjem i bevegelse.Eg hadde planlagt å vaske alle golva etc. og det blei gjort. Støvsuge får eg gjere i morgon. Så er vi komne inn i den gamle tralten, med "fredagsvask".
Nils sin rygg betra seg også, men eg vart litt skeptisk då han gikk laus på granrota på hjørnet og ville ha den opp. No har eg ikkje tal på alle røter "Gubben og Gamla" har drege opp her på tomta - og andre stader; tre har blitt planta og tre har døydd eller vakse seg store og blitt saga ned. Av reiskapar som har vore brukte kan eg nemne både øks,sag, talje, tau, spett, slegge og bil m.m. I dag vart Nils ståande med kilar og slegge i timesvis, før han prøvde med tau og bil, men rota er framleis fast i jorda.
Denne grana vart planta til mamma sin 80 -årsdag i 1984, då vi kjøpte nokre busker og planta ganske nær veggen. Stakkars granbuska vart planta nær bakmuren og har ikkje hatt det verken feitt eller vått, så ho har nok strekt røtene maksimalt. 
Då eg hadde vaska huset, og deretter håret, laga eg ei suppe av broccoli som eg fann ferdig reinska i kjøleskapet(frå 2.juledag). Laga den som ei blomkålsuppe med spedde på med litt purre og ein skalk av ei spekepølse. Etter to dagar med pinnekjøt, kan det vere OK med litt lettare mat.Og suppa vart fortært den. No er det pause i pensjoheimen.

Dagbok 2014 : 1.januar. Godt nytt år.

Dette bildet frå nyttårsnatta i Ørsta er det ein nabo på andre sida av vegen som har tatt, derfor viser heile huset vårt.

 

Klokka er 18.15, temperaturen ute er + 6 grader og det regnar litt. Før middag var det opplett og tørre vegar. Nils ville gå ein tur, men eg var frostig og urven, så eg orka ikkje. No har han vore ute og gått i mørkret, mens eg har styrt litt i huset. Eg er glad for at det er slutt på jula og helgedagane, likar kvardagar betre. Dei som må begynne på jobb igjen ser kanskje annleis på det.

Nyttårsafta i Ørsta vart feira med meir rakettar enn nokon gong. Eg synest det er greitt å skyte litt ved midnatt, men her var det som å vere i full krig frå tidlig ettermiddag. Og det var ikkje måte på kor det small. Vi måtte skjerpe oss for å få høyre kva som gikk for seg på TV.

Nils og eg var her "to-eine", som han seier, og hadde det rolig og bra. God mat og mykje TV. Som sagt hadde vi pinnekjøt m.m. og i dag åt vi restar. Trur det blir ei stund før vi får lyst på meir av det slaget. No gler eg meg til vanlige dagar med vanlig mat, og så skal eg sjølvsagt trimme meir, og ete mindre. Kven skal ikkje det, akkurat no?

Nils har snakka med systra si i telefonen i dag, elles har vi ikkje hatt kontakt med nokon anna enn på FB. Rasmus ringde i går kveld, det går bra med han, men han sit no der! Han ser fram til at han skal skifte gips.

Eg er enno ikkje ferdig med boka mi, det har blitt mykje TV no i jula, og tilsvarande lite lesing.

I dag kan vi gratulere nyttårsbarnet, Magnus, med 19 årsdagen !



Bok nr.71 -- 2013: Barfotdronningen.

Hun går i land i Càdiz – fri, men med ytterst få muligheter til å brødfø seg selv. Etter dramatiske hendelser ender hun i Sevilla hvor hun finner veien til sigøynerstrøket og med ukuelig pågangsmot får innpass og arbeid. Hun blir kjent med sigøynerkvinnen Milagros og de blir etter hvert uatskillelige venner.
Flamencoen vokser frem som noe mer enn sang og dans sigøynere imellom, men også som noe spanjoler er fascinert av. Dansen fører kvinnene til Madrid.
Falcones belyser de historiske og psykologiske prosessene som gjør det mulig for kvinnene – tross fordommer og ussel fattigdom – å tro på livet, forelske seg, tåle motgang og lidelser, og kjempe for det de mener er rettferdig.
...........................................................
Det er utrulig dumt å begynne på ei lydbok med 21 CD-plater midt opp i jula. Det blir lese mindre pr. dag og det tek utrulig lang tid å bli ferdig når kvar plate er på ca 70 minutt. Derfor kan det hende eg gjer boka urett når eg skal bedømme den.
"Barfordronningen" er, i likheit med "Havets katedral" av same forfattar, ein historisk roman. Men ikkje frå Barcelona. Denne gongen tek han oss med til sigøynermiljøet i Sevilla på 1750-talet. Sigøynarane lever etter sine eige skikkar og lover og menger seg lite med andre folkeslag.Og der er feidar mellom ulike sigøynerfamiliar.Så hender det at medlemmene i familiane blir spreidde rundt i landet, av ulike årsaker, og lesarane får innblikk i det som skjer i heile riket.Her er det mykje interessant historisk stoff innimellom.

Når ein skriv ein historisk roman,må ein gjere mange val. Kor mykje skal ein ta med av den "verkelige" historia, og kor mykje skal ein dikte inn. Som regel blir det til at forfattarane plasserer fiktive personar i ein historisk kontekst. Men så skjer det i denne boka, det som ofte skjer når eg les slike bøker; den fiktive historia blir berre så altfor eventyrlig, så langdryg og til dels uinteressant. Då eg las denne boka , hugsa eg noko som ein lærar skreiv som kommentar til ein stil eg hadde skrive: "Du har så lett for å skrive at du står i fare for å bruke for mange ord."
Forfattaren av "Barfotdronningen" har etter mi meining brukt altfor mange ord, noko som er særdeles tydelig når ein les lydbokversjonen og ikkje kan "skumme" kjedelige avsnitt.
Eg likte heller ikkje så godt "Havets katedral" -om det kan vere til trøst.(Eg veit at mange likte den).
Det beste med boka, var i grunnen etterordet.
Men FOR ein TV-serie det kunne blitt, om engelskmennene tok tak i fortellinga!