Dagbok 2018: 25.mars

Klokka er no ca. fem på ti (sommartid) , det er opplett og + 2 grader. Tidlegare var den oppe i + 10.
Elles er det meste som det plar vere for tida, foten min er like låk, men litt betre når eg tek smertestillande. Ser ikkje ut til å gå vegen. Men eg greidde i alle fall å få vaska bad og kjøkken i dag før eg måtte sette meg i godstolen med føtene høgt.
Margrete og alle fire "ungane" kom innom ein tur før dei skulle på restaurant for å feire Ingeborg sin bursdag litt på etterskot. Ho kom heim med nattbussen frå Oslo i dag tidleg.
Det at dei kom oppom her, var mykje for at dei skulle køyre ei gammal, fotalause bestemor ut på Ørstaheimen. Ja, Ingeborg ville no helse på morfaren, sidan ho ikkje var med i går. 
Men i dag var Nils skikkelig sløv, han verken åt eller drakk noko særleg, berre sov og sov. Slik var han for eit par veker sidan også, men siste veka har han vore betre.
Han vakna litt innimellom og då var han heilt klar både i tanke og tale, men eg sat der no til klokka var halv ti for å sjå korleis det utvikla seg. Då ville han at dei skulle komme og vaske og stelle han til natta, så då gjekk eg.
Han livnar til når "damene" som eg kallar dei, kjem. Eg ringde til Gudmund og han henta meg. Fantastiske naboar-eg må berre seie det enda ein gong.
I morgon reknar eg med at Rasmus kjem, så då får naboane fri nokre dagar. Og viss eg ikkje er betre i foten etter påske, må eg berre kontakte legen igjen. Det er vel ikkje råd å komme til før. Det er ikkje berre det at det er vondt å gå, det er vondt heile tida, og eg vaknar opp om natta fordi eg verker. Det er no ein bagatell i forhold til det Nils har å stri med, men gale nok oppi alt.
Nils veit ikkje at Rasmus kjem, så det blir spennande å sjå korleis han taklar det. Og vice versa. Nils er ikkje den samme no som han var sist sommar då Rasmus og familien var her. Eg håper dei er budde på det.
Solveig ville komme innover i dag når ho høyrde at Nils var så slapp, men vi kan trenge henne meir ein annan gong. Siste løpet er ikkje køyrt.