Bok nr.17 - 2015: Risp i berget.

Som hans førre kritikarroste novellebok Sjabervik (2011) tek Ortens nye samling utgangspunkt i eit lite lokalsamfunn, der han lèt oss møte rotlause skapningar frå dei tidlegaste tider og fram til i dag. Med innsikt og språkleg eleganse formidlar han det uforanderlege hos mennesket gjennom tidene i ulike kortsjangrar som noveller, runeinnskrifter, bånsullar, kulokkar, balladar, preiker, graffiti og amerikabrev.

Vi blir vitne til ei reise gjennom historia, og får oppleve ei rekkje ulike menneskelagnader, frå det første steinaldermennesket som kjem roande nordover med eit lite barn, den namnlause trælen som ventar på å bli løyst, den vakre tenestetausa Dagny, soldaten Erik og den bekymra far hans og fram til den gravide tenåringsjenta som slit med å gjennomføre skulen, den prostituerte Maria og den femti år gamle firehundremeterløparen som ønskjer å vinne tilbake gamlekjærasten sin. Risp i berget er ein overtydande kollasj av livsglimt, som spenner frå det dramatiske til det kvardagslege, frå det mørke til det humoristiske.
.................................................................
Eg hadde tenkt å nyte boka i små porsjonar, men så vart eg så oppslukt av fortellingane at brått hadde eg lese heile boka.
Eg likte boka veldig godt, og skal nok ta for meg tekstane i små porsjonar seinare. Margrete har skrive om boka, og eg er som vanleg samd med henne.
Eg likte ekstra godt språket i dei første stykka. Dei korte setningane gjorde at rytmen i språket vart spesiell. Boka er sjølvsagt skriven på nynorsk, men med mange dialektprega ord.