Bok nr.50:Kuren.

Lydbøker er ikkje som andre bøker, og må vurderast på ein litt annan måte.
Først til opplesaren; han er ikkje dårleg, men han les for fort og på ein stakkato måte som irriterer meg. Som om det var altfor mange punktum i teksten.
Namna er eit kapittel for seg. Sidan boka er engelsk, skulle ikkje det vere noko problem.Men her er både polakkar og armeniar,pluss at fok somme gonger vert omtala med etternamn, andre gonger med førenamn, så eg gikk litt i surr, ja. Det vart ein del tilbakespolingar.
Språket er heilt alminnelig, så det byr verken på problem eller store gleder.Men så mykje banning som i denne boka har eg aldri vore ute for før. Visst forstår eg at ikkje kriminelle og politimenn/kvinner snakkar som søndagsskulelærarar, men der går ei grense!
Elles innheld boka mykje pedofili og andre grufulle ting, pluss at her er allslags griseri i form av ulike kroppsvæsker, blant anna. Når boka altså er skriven av ei kvinne, kan ein begynne å lure.
Til tross for alt det negative eg har nemnt her, kan boka til tider vere spennande, ein skikkelig pageturner. Så eg vil verken tilrå eller fråråde folk å lese den. EG kunne greidd meg utan.
Har prøvd å google boka, men ikkje funne nokon omtale på nettet.

Nyttig link/lenke

Rundskue
Denne lenka fann eg på eit av blogginnlegga til Margrete. Eg reagerte ikkje før i går, men då kom eg inn på denne nyttige nettstaden. No kan eg sitte her ved PC-en og skode ned frå all verdens fjelltoppar. Prøv til dømes Ørsta sett frå Nivane. Der fann vi både huset, båten og bilen vår når vi zooma nær nok.Og så kan vi som ikkje er i stand til å klatre til fjells få eit lite innblikk i kva som finst oppe i høgda. God tur.

Bok nr.49:Lille Petter edderkopp.

Denne boka har Solveig blogga om før, så eg skal vere kort.

AnneB.Ragde er ein forfattar som skriv underhaldande og lettfattelig. Litt FOR lett etter min smak, det blir mykje "pjatt". Og så er eg berre passelig begeistra for "krim"-romanar der ein heile tida veit kven morderen er.

Før har eg skrive at eg meiner god krim skal vere fokusert og ikkje vandre på alle sidevegar som finst (også kalla digresjonar)-men det gjer altså denne boka.Her er sleivespark i aust og vest, og filosofering om alderdom og død +mykje anna.

Googla den så vidt, og fann ordet "kosekrim"-noko som eg synest høver godt på denne boka.Greitt nok å lese på solsenga,med andre ord.Men slett ikkje alle er samde; somme rosar boka opp i skyene.

Fisken bit.

Harald og Nils har vore ute med båten og fiska i dag. Nydelig, varmt ver har vi, så det var ikkje "ruskut å leggja utpå".God fangst vart det også, mest sei går eg utfrå, utan å ha sjekka så nøye.Ikkje akkurat beste veret å stå i garasjen å filetere,Nils må nok ta fram vifta"Utrønå", som ikkje har vore så mykje i bruk før i år.

Lars fyller 44 år i dag.

Tida går, og dei som vi ser på som unge, er ikkje fullt så unge lenger.

No er det inga krise å vere på 40-talet, så vi får berre gratulere svigersonen med dagen i dag! Eg har "liggande" eit bilde frå då eg scanna album tidlegare i sommar, som er frå 27.juni 1985.Vi ser at både folk og motar endrar seg med åra.Men inni er vi like,samme person frå vogge til grav,det er litt rart å tenkje på.

I alle fall ønsker vi Lars alt godt både i dag og alle dagar framover. Gratulerer med dagen!

Det ein ikkje kan skjera, lyt ein hogga. (Ivar Aasen).

Vi har seks plommetre i hagen, og tre av dei er av sorten Opal.Kvart år får vi mykje plommer på desse trea, men i år var det tillaga meir enn nokon gong, til tross for at dei vart kraftig skorne tilbake i fjor haust. Ja, trea var så fulle av plommekart at vi frykta det ville gå gale, og det gjorde det. I dag knakk ei av dei største greinene på det treet som stod i midten, og kilovis (20-30?) med umodne plommer gikk tapt.Nils driv og sagar og ryddar opp. Vi hadde planlagt å skjere trea maksimalt tilbake etter innhaustinga, men no ordna naturen det - delvis i alle fall.Så får vi berre håpe at dei andre trea greier å bere børa si.Plommer får vi nok av i alle fall.

Min båt er så liten........

Den båten vi har no, har vi hatt i 2 1/2 år, utan at eg har sett min fot i den. I dag var det litt tungt ver, men mildt og godt, og stilt på sjøen.Då eg las på bloggen at Solveig og fam. hadde vore på tur på Eika, foreslo eg at vi kunne ta båten RUNDT Eika. For dei som ikkje er kjende her, kan eg fortelje at Eika er den øya der tunnelen kjem opp frå havet og går over Eiksundbrua.

Sjølvsagt hadde eg fotoapparatet med og skulle ta bilde av heile turen, men før vi kom til ytste spissen, var det slutt på batteriet.Vi tok like godt og svinga rundt Yksnøya også på innoverturen, og så slengde Nils ut snøret og drog opp nokre makrellar som vi skal ha til middag i morgon.Det var ein fin tur.

Dei som vil sjå koleis det ser ut inne på øya,kan gå inn på Solveig sin blogg.