Bok nr.5- 2020: Bergverket

Karsten er en måpende guttunge i en vanlig norsk familie med legefar, lærermor og en lillesøster med bleierompe. Karsten går inn i stort og smått med lik intensitet - enten han holder et miniforedrag om steinens historie eller skjærer ut innvoller av fiskens buk til familiens tirsdagsmiddag. Naboguttene ruller kampestein i den bratte røysa, peker fingre mot Karsten som pistoler og sender ham trusselbrev. Karsten selv mener selv at han står midt i en mordgåte - at en mannekeng nylig er blitt drept - og han påtar seg rollen som etterforsker. En dag kommer faren til Karsten og ber ham si farvel til barndomshjemmet. Faren har pakket en bag og sier at de to skal reise bort. Alt blir satt i bevegelse. Bergverket er et dramatisk og komisk beretning fra det litterære talentet Ingvild Schade. Handlingen er krapp i vendingen, lattervekkende og smertelig. 
……………………………………………………………………...
Då har eg lese ferdig enda ei lita tynn bok på 120 smale sider, og eg forstår ingen ting av den. Eg forstår orda og det som skjer. Eg forstår at Karsten er ein gut med stort ordforråd, men eg forstår ikkje poenget med boka. Eg synest heller ikkje den er spesielt morsom. Men det er eg. Andre finn vel både det eine og det andre i teksten.
Forfattaren har skrive ei bok om Karsten før og dei som har anmeldt boka samen liknar henne med andre kjende forfatterar-som eg ikkje kjenner. Mikhail Bulgakov til dømes.