Dagbok 2016: 22.november

Klokka er ca 21.00, temperaturen er +1 grad C og det regnar.
I dag har eg ikkje vore ute. Mykje av føremiddagen gjekk med til å få kontakt med heimesjukepleien. Eg ville vite om dei kom heim til oss i dag for å sjå kva som trengst av utstyr når Nils kjem heim i morgon. Snakka med Nils i telefonen mange gonger i løpet av dagen, og han sa at no var han FRISK.
Då eg endeleg fekk snakka med heimesjukepleien fekk eg vite at dei ville kome samtidig med Nils i morgon. Då leid det så langt på dag at det var ingen vits i å fare til Volda, men Margrete stakk innnom Nils etter arbeidstid.
Vart litt skeptisk då eg vakna med sår hals og tett nase i dag, ikkje på grunn av meg sjølv, tenkte meir på Nils som har hatt nok sjukdom om ikkje eg skulle smitte han. Eg er litt sår i halsen, men trur ikkje det er så alvorleg.
Eg ropte til Marit og ho var her ei stund og heldt meg med selskap. Elles er eg mykje på nettet. Og så går eg stort sett rundt og ber på to telefonar, og eit par gonger har dei ringt på same tid. Det er mange som spør etter Nils, og vi set sjølvsagt pris på at folk tenker både på han og meg. No håper vi på nokre gode dagar framover.
Eg har vaska klede og gjort litt husarbeid innimellom, men eigentleg har eg vent meg til eit latmannsliv mens eg har vore her åleine. Men så seier eg til meg sjølv at eg har no ikkje hatt ferie i år.
I dag fyller Rolf, bror til Nils, 75 år i dag. Han er dei yngste av dei fire søskena. Vi gratulerer han med dagen!
Eg hugsar så tydeleg den 22.november 1963. Då budde vi på Raudeberg og Solveig var berre nokre månader gammal. Ho låg på eit teppe på golvet og eg "leika" med henne. Kurér-radioen stod på. Då kom meldinga om at president Kennedy var skoten. Det året Solveig vart fødd, på Rolf sin fødselsdag-derfor hugsar eg dagen så godt.
No ser eg fram til at Nils skal kome heim att, og eg håper det går bra framover sjølv om han må ha litt hjelp.