Stilsikker brevroman om skuld og soning.
Etter eit langt liv bestemmer Johannes seg for å ta eit oppgjer med si eiga fortid. I eit brev til Rosalin fortel han historia om livet sitt, som vekslar mellom kvardagen i bygda og meir dramatiske minne. Ei avgjerande hending under andre verdskrigen står sentralt. Når han viser dei små tilfeldigheitene i livet og dei store konsekvensane desse kan få, er det med stilsikkerheit, humor og engasjement.
...................................................................................
Denne boka fekk eg då Solveig kom innom i går kveld, og i dag har eg lese den ferdig. Hadde eigentleg tenkt å la den vare ei stund, men det gjekk ikkje.Eg greidde ikkje å legge den bort.Det seier det meste. Språket er heilt fabelaktig, men handlinga var også medrivande.
Eg likar veldig godt å lese korte bøker, for då får eg lese alt i ein jafs.
Ingen kommentarer:
Legg inn en kommentar